İki farklı insan. İki farklı yaşam. Ortak bir şehir. . . . Sadi, önündeki içkisinden bir yudum daha aldı ve sağ elinde tuttuğu sigarasını söndürdü. Söndürürken hayatın, yaşadığımız anların hiçbirinin anlamsız olmadığını düşündü. Yaşadığımız her şey zincirleme birbirine bağlıydı. Her bir olay başka bir olaya gebeydi. Cezayı yemeseydi, bugün arkadaşının davetine gelmeseydi belki bir daha hiç karşılaşamayacaklardı ama hayat çoktan planını yapmıştı bile.