Και φοβαμαι να κλεισω τα ματια κου τωρα πια. Γιατι ακομα και εκει υπάρχεις. Ακομα και τοτε δε με αφηνεις ήσυχη. Μεσα στο σκοτάδι βλεπω τον καπνο που φυσας. Μεσα στο χαος και το κενο παλι εσενα βλεπω.

"Ό,τι πρέπει" φώναξε. "Να ξαπλώσεις γυμνή μέσα στην μπογιά αν χρειαστεί! Να κάνεις σεξ σε ατελιέ, να ερωτευτείς τον καμβά, ό,τι χρειαστεί για να ελευθερώσεις το πάθος που χρειάζεται η τέχνη! Να μάθεις να κάνεις έρωτα με ένα βλέμμα. Να καταφέρεις να μεταφέρεις την ένταση και την έξαψη με ένα μόνο βλέμμα. Να ανακατεύεις τα χρώματα στην παλέτα λες και είναι ο μόνος τρόπος να αναπνεύσεις" ολοκλήρωσε εξτασιασμένος και τα πράσινα του μάτια έλαμψαν.

«Στην πορεία...» μου είπες. «Στην πορεία θα τη βρούμε την άκρη. Όλα θα πάνε καλύτερα, όλα θα φτιάξουν. Αρκεί να αγωνιστείς. Τίποτα δεν έρχεται μόνο του Γιάννη, δυστυχώς... Και αν έρθει, θα φύγει γρήγορα, να είσαι σίγουρος. Αν πιστεύεις σε αυτό που θέλεις, τότε κάποια στιγμή θα φτάσεις στο σημείο να πεθάνεις ευτυχισμένος για αυτό για το οποίο αγωνίζεσαι» είπες ξανά με το γνωστό φιλοσοφικό σου τόνο και εγώ είχα κρεμαστεί από τα χείλη σου, στηριζόμουν από κάθε λέξη σου.

Τέσσερις τελείως διαφορετικοί άνθρωποι θα βρεθούν να πρέπει να περάσουν ένα χρόνο μαζί...λίγο από επιλογή, λίγο από ανάγκη. Τέσσερις άνθρωποι που δεν έχουν τίποτα κοινό εκτώς από το γεγονός πως και οι τέσσερις νομίζουν πως δεν έχουν πια ελπίδα στον έρωτα και δεν πιστεύουν πια στην φιλία... για τους δικούς του λόγους ο καθένας. Μέσα σε ένα χειμώνα όμως τα πάντα μπορούν να αλλάξουν. Μέσα από τραγελαφικές, δύσκολες, αστείες, θλιβερές κουραστικές, χαλαρές αλλά και συναρπαστικές στιγμές θα δουν πως όλα ανατρέπονται... θα ερωτευτούν, θα ενθουσιαστούν, θα αγαπήσουν... μα κυρίως θα αλλάξει η ζωή όλων και θα καταλάβουν πως τελικά ίσως και να υπάρχει πραγματική φιλία....

「Σήμερα πέθανες Σήμερα χάθηκα」 ~~~ Αν μπορούσα να σε δω άλλη μια φορά θα σου έλεγα πόσο σε αγαπώ

Ένας μονόλογος με γράμματα από τον Justin Bieber για μία κηδεία από την Arabella Waltz, ένα κορίτσι που δεν γνώριζε κανείς.

Η ιστορία με τη κλισέ υπόθεση και τη κλισέ πλοκή που φαινομεικά ειναι ίδια με ολές τις άλλες. Ήθελε να του δείξει πως είναι να είσαι έφηβος και αύτος να της δείξει την ευτυχία. Ψάχνοντας την ευτυχία μήπως κλείνεσαι στην δυστυχία; Και όμως φίλοι μου το φώς στο τέλος του τούνελ ήταν τρένο...

Ο Louc είναι το 'άτακτο' παιδί στο σχολείο.Η Βάνα είναι η καινούρια μαθήτρια.Είναι αρκετά όμορφη αλλα πραγματικά έξω απο τα νερά της.Τα δημοφιλή παιδιά του σχολείου θα την πλησιάσουν λόγω της ομορφιάς της αλλά οι σκοποί τους ειναι άλλοι.Ο Louc θα βαδίσει στο ίδιο μονοπάτι με τους φίλους του ή οχι; *Έχουν ανέβει και άλλα δύο βιβλία που είναι η συνέχεια. Θα τα βρείτε στο προφίλ μου.*1 *Το βιβλίο είναι γεμάτο ορθογραφικά και συντακτικά λάθη καθώς γράφτηκε σε πολύ νεαρή ηλικία και δε διορθώθηκε ποτέ. Συγχωρέστε αυτά τα λάθη.*2

Στο Γουίθερβεϊλ, σε μια πόλη με υπέρ ήρωες και υπέρ κακούς, μεταλλαγμένους και αποτελέσματα επιστημονικών πειραμάτων, μια πόλη ηρώων και δολοφόνων, καλού και κακού, η Ρούμπι και ο Άλεξ γνωρίζονται κάτω από τις πιο παράξενες συνθήκες. Συγκάτοικοι το πρωί, ορκισμένοι εχθροί το βράδυ. Η Ρούμπι είναι ένα κορίτσι 25 χρονών, φοιτήτρια τη μέρα και την νύχτα υπέρ ηρωίδα με το ψευδώνυμο Βερίτα, μέλος της ομάδας Φάιεργουολ. Ο Άλεξ, 27 χρονών, φοιτητής τη μέρα και το βράδυ υπέρ κακός με το ψευδώνυμο Κριέιτορ. Πώς θα μπορέσουν οι δυο τους να συνυπάρξουν και να κρατήσουν μυστικές τις ταυτότητες τους; Και τι θα γίνει όταν άνθρωποι αρχίζουν να εξαφανίζονται και μια νέα απειλή φανεί στον ορίζοντα, έτοιμη να καταστρέψει όλους τους μεταλλαγμένους; ~~~ Η ιστορία γράφεται σε συνεργασία με την @limitted_freedom !!!!

Το χέρι του χάιδεψε απαλά την μέση μου τραβώντας προς το σώμα του. Η μυρωδιά του τσιγάρου σε ανάμειξη μέντας τρύπησε τα ρουθούνια μου κάνοντας την ανάγκη μου για αυτόν όλο και να μεγαλώνει. Τα χείλη του κοντά στα δικά μου σχημάτισαν ένα χαμόγελο. Ήξερε τη επιρροή μου ασκούσε και το διασκέδαζε. «Γιατί δεν με ακούς μωρό μου;» η φωνή του σταθερή και βραχνή. «Είμαι εννέα χρόνια μεγαλύτερος σου το θυμάσαι έτσι;» «Ναι» «Αυτό πάει να πει πως πρέπει να με υπακούς Arabella.. Πάντα, ακόμη και στο κρεβάτι. Ειδικά στο κρεβάτι..» τα λόγια του με έκαναν να κοκκινίσω καθώς έσκυψα το βλέμμα μου. Το άκουσα να γελάει βράχνα, καθώς το χέρι του με κράτησε σφιχτά στο σώμα του. Έχω κολλήσει με έναν άνθρωπο τόσο πιο έμπειρο από έμενα, με έναν άνθρωπο που θα σε βασανίσει αρκεί να περάσει το δικό του. Και αυτό για κάποιο λόγο μου άρεσε. Η ιστορία αυτή, είναι συνδυασμός σκέψεων της Ραφαηλίας και έμενα, (bby-girl). Stay tuned για μια σειρά από chapters, που ελπίζουμε να αγαπήσετε όσο εμείς. -xoqueens *Credits για το εξώφυλλο στην καλύτερη, @yvesaintlaurent*