Arhan'ın sıcak nefesi boynuma çarparken göğsüne daha da sokuldum. Onun da benim gibi anın etkisiyle mest olduğunu hissedebiliyordum. Kalp atışlarımız düzene girerken Arhan saçlarımdan öptü. "Sana bir hediyem daha var," dedi kısık bir sesle. "Hediyelerin en güzelini aldım ben," dedim mırıldanarak. Dudaklarımda asılı kalan o gülümseme hiç gitmeyecek gibi oraya yerleşmişti. Arhan'ın iç ısıtan keyifli gülüşünü duydum. Kollarını bana daha sıkı sarıp, beni iyice göğsüne bastırdı. "O sana değil, bana hediye sevgilim," dedi gülerken. Ben de güldüm. •_________ "İkimize bir mutlu son, hayal et sevgilim." Efsun, geçmişin gölgelerinden kaçarken hiç beklemediği anda karşısına çıkan Arhan sayesinde kendine sevgiyle, güvenle, aşkla ve umutla örülmüş bir dünya kurdu; ama bazı sırlar ve gerçekler öyle ağırdı ki, büyü bozulduğunda geriye yalnızca hiçlik kaldı. Bazı anlar öyle lanetliydi ki, Arhan'ın gidişiyle Efsun'dan sadece bir kalp değil aynı zamanda bir akıl da eksilmişti. Efsun'un kendine dünya bildiği o güvenli yuvası başına yıkılmıştı. Ve artık Efsun Arslan bir hiçlikten ibaretti... ⸻

"Dünya ikiye bölünmüştü; Yananlar ve yakanlar. Ben yakanlardandım." ⚠️ Uyarı Bu hikâye korku, gerilim ve +18 yetişkin içerikler barındırmaktadır. Anlatılan olaylar şiddet, karanlık arzular ve rahatsız edici sahneler içerebilir. Tüm hakları saklıdır. Çalıntı veya benzerlik durumunda gereken her şey yapılacaktır.