"Bunu hissediyor musun?" Göğsünü göğsüme bastırdı. "Bu sinir değil. Bu arzunun sabırsız hali." Nefes almakta zorlanırken parmaklarını boynuma götürdü. Baskısı tam bir tehdit, ama aynı anda akıl almaz bir yakınlıktı. "Seninle ilgili beni en çok çıldırtan şey ne biliyor musun?" Başını hassas tenime eğdi. Dudakları derimin birkaç milim üzerinde dokunmadan dolaştı. Ruhumu titreten o sessiz an, savunmasız ve her şeye açık olduğum o an.. işte benden istediği buydu. "Bana karşı koyduğunu sanman," Dudaklarının sıcak nefesi kulağımın altına vurdu, "ama vücudunun çoktan teslim olmuş olması." Güçsüzleşen nefesimi tutunca alaycı ve tehlikeli bir gülüş çıkardı. "Kaçmak istiyorsan tekrar dene." dedi fısıldayarak. "Elim seni yine yakalayacak. Ve her yakalayışım, bir öncekinden daha sert olacak." Elini çenemden çekip boynuma, oradan da belime doğru kaydırdı ve bedenimi tamamen kendine yasladı. Onu tüm kalın hatlarıyla hissediyordum. Karnıma değen ereksiyonu kan basıncımı yükseltiyordu. "Son bir şans."Dudakları dudağıma değecek kadar yakın, yakacak kadar sıcaktı. Yakmasını istiyordum aynı zamanda arkama bakmadan kaçmak. Bir daha yüzünü görmeyeceğim ama varlığını hissedeceğim bir yerlerde saklanmalıydım. "Şimdi kaçmak istiyorsan söyle. Çünkü söylemezsen," Damien'ın sesi karanlığın derinliğini taşıyordu, "geri dönüşün olmayacak, zvezdochka. " İÇERİK UYARISI Bu kitapta sevgi sağlıklı değildir. Takıntı, güç dengesi, psikolojik baskı, karanlık ilişkiler, obsesif davranışlar, manipülasyon, travma, tehditkâr sahneler, şiddet ve karanlık arzular içerir. Bazı karakterler ahlaki sınırların dışındadır. Bazı sahneler rahatsız edici olabilir. Hassas okuyucular için uygun olmayabilir.

Düzenlendik ve geri döndük. ☆ Avuç içlerim kaşınıyordu, gergin bedeniyle yüzüme eğildi "Üzerinde görmeyi tercih ederim," sol elim benden habersizce havanladı fakat yüzüne değmeden durdum. "Eldivenlerin olmadan dokunamıyorsun," dedi. Elim havda yumruk olurken gözlerimden damlalar süzüldü. "Kedinin fareyle oynadığı gibi, oynuyorsun benimle," dedim, gülümsedi "Avcı, avıyla oynamaz," dedi. "Bu hikyanin avcısı sen misin?" "Hikaye umrumda değil İzel, ben; senin avcınım." Elinde buruşturduğu paketi yatağın üzerine attı. Not: Wattpad'de "Sinsi" adıyla yazılan ilk kitaptır.. UYARI ! 2 Bazı korku, şiddet ve yakınlaşma sahneleri içeren bölümlerden dolayı +18 yaşından küçükler okumamalıdır.! 12.04.2022 Korku #64 / 16.04.2022 Paranormal #180 / 22.05.2022 Paranormal #199 / 25.07.2022 Paranormal #68 / 06.02.2023 Kurguolmayan #980 / 11.03.2023 Korku #482 / 21.03.2023 Paranormal #367 / 24.03.2023 Paranormal #96 / 26.03.2023

Aile-asker kurgusu✨️ 🪷 Gözlerime bakmaya devam ederken sordu. "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" kafamı aşağı yukarı salladım. "Abim!" dedim gür bir sesle. "Abimsin sen benim!" Afalladı. Ona, sen uzaylısın desem bu kadar şaşırmazdı hani. "Ne?" dedi. "Nil ben. Kardeşinim!" 🪷 07.09.24✨️ #aile 1 12.09.24✨️ #gençkurgu 1 21.08.2024🍭 18.07.2025🍭 (TAMAMLANDI)

Elindeki suyu tepesine bir dikiște bitirdi ve su șișesini hızla evlerinin geniş bahçesine savurdu. Onu her sabah böyle izlemek akıl kârı değildi ama elimde de değildi. Perdeyi biraz daha araladım ve atletli ama yaklaşık bir saati aşkın süredir spor yaptığı için parlak tenine baktım. Bembeyazdı. Tepesine vuran güneş, her gün yaptığı antrenman onu zınnık karartamıyordu. Çehresi gibiydi bedeni. Kalbi de tıpkı didarı gibiydi. Tertemiz... Gözlerimi dikmiş ona bakarken sanki ona baktığımı hissetmiş gibi gözleri benim pencereme kaydı, bir anda panikleyerek perdeyi hızla çektim ve duvarın kenarına sindim. Kahretsin! Tek temennim beni fark etmemiş olmasıydı, ne demeye perdeyi o kadar çok açmıştım ki? Bir müddet sonra, sakinleşmiș olarak geri pencerenin perdesini kavradım ve ona bakmaya başladım. O benim aksime sporuna kaldığı yerden devam ediyordu. Gözlerim ona yeniden pürdikkat bakarken, kız kardeşi elinde bir bardak suyla dışarı çıktı. Spor arkası kardeşinin getirdiği suyu yudumluyordu. Halbuki biraz önce su içmişti. Birazdan karargaha gidecekti. Normalde her gün daha erken bir saatte gidip askerlerine içtima yaptırırdı. Ama bugün geç kalmıştı. Herhalde yerini başkası almıştı. Nazlı'nın elinden aldığı suyu bir dikiște bitirdi ve bardağı kız kardeşine verir vermez, kafasını iki yana sallayarak dağılmış saçlarını daha da dağıttı. Nazlı onun bu haline hayran hayran bakarken duyamasam da ağzından keyifli bir kahkaha kaçtığını görüyordum. Abisine birkaç bir şey daha söyledi ve hemen ardından beni şaşkına uğratacak bir hareket yaptı. Belki de ömrüm boyunca, hatırladıkça utanacağım bir şeydi. Kim bilir belki de o gün kaderlerimizi birbirine bağlamıştı. Perde elimden koptu, onun kehribar gözleriyle gözlerim kesiști. Hiçbir çalıntı söz konusu olamaz! Yayınlanma tarihi; 04.06.22

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

#1 - demigods 14.08.2020 - 26.08. 2020 #1 - rickriordan 20.08.2020- 26.07.2020 Not: Hikayeye yeniden başladım. Önce atılan bölümleri düzenleyeceğim. İki acı çekmiş ruh Ateş, yaşananlara rağmen çabalayıp dururken Karanlık, yaşananlarla daha koyu bir hal almıştır. Acı üzerine kurulmuş bu dünyada, En büyük ortak noktaları olan öfkeleri bile onları ayırmaya yetmeyecektir. Olanlar ve olacaklar bir başlangıçtı onlar için. Hiçbir şeyden haberi olmayan 17 yaşında bir gencin ortasında kalmasıyla monoton hayatı tamamiyle değişmiştir. William Sanders tüm bu acıya direnebilecek miydi? Yoksa olanlara boyun eğerek kendi alevleri ortasında yanacak mıydı? __________________________________ Evet arkadaşlar hikayenin ana kahramanı William Sanders. Öncelikle bu hikaye Yunan Mitolojisi ile ilgili bir kurgudur. Bu alanda Rick Riordan adındaki yazarın Percy Jackson ve Olimposlular adlı serisi ünlü ve o kitap serisinden esinlendim diyebiliriz. Ancak kesinlikle amacım hayal gücüm ve mitolojiyi harmanlayarak yazmaktı. Okuduğunuz zaman sizin de bunu farkedeceğinizi umuyorum.

Ateşin Oğlu Hikayesinin devam kitabıdır. Hikayeyi ve karakterleri anlayabilmek için, önce, onu okumanız gerekmektedir. Tanıtım: Her ateş bir gün söner; külleri yeniden doğacağı günü bekler. Eylül Avcı karanlık bir gecede Aras Karahanlı'yla karşılaştığında hayatının ortasına bir bombanın düştüğünü hissetmişti. Ancak o bomba patladığı zaman duyulacak tek şeyin birbirleri için atan kalplerinin sesi olacağını düşünememişti. Lakin yaşadıkları dünyanın karanlığında bu sesi bastırmaya çalışan kötülükler gizliydi; silah, kan, kirli eller, içinden vicdanın sökülüp çıkarıldığı yürekler... Ateş sönüp küle evrildi, sönmüş bir yangının emaresi olan küller ise kızgın bir lavın iziydi. Peki bu Lav, kanla karışık yağmurlara, güç fırtınalara rağmen coşup yükselebilecek miydi?

#Gençkurgu da 1. - 07.03.2017 Ölüm; dört harf, iki hece, içinde sayısız anlam ve acı besleyen, ne zaman, nerede, nasıl geleceği belli olmayan bir olay. Küçük yaşta gözlerinin önünde ailesi katledilen ve bu nedenle hayata siyah bakan Aras Karahanlı ile, çocukken annesini kaybeden ve babası tarafından terk edilen Eylül Avcı'nın yolları bir gece tesadüfen kesiştiğinde, ikisi de başlarına geleceklerden bihaberdi. Aşk, bazen hiç ummadık bir zamanda, olmayacak kişiyle doğar ve bütünleşir. Peki, ölümle bu kadar erken yaşta tanışmış iki genç insanın nasır tutmuş kalpleri, birbirine bağlanabilir mi?

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!