"Uzak dur benden!" Durmuyor burnunu boynuma kadar sürtüyordu. "Dokunma ablama!" Salihden gelen bu sesle kendimi okadar aciz ve ucuz hissettim ki ağlamamak için dişlerimi dudaklarıma geçirdim. Şu an kardeşimin önünde taciz ediliyordum... . Kurgum olumsuz içerikler ve yanlış davranışlar içermektedir. Hakaret edecekseniz okumayın!

Dul Zümrüt ile Deli Ömer in zor sevdası. "Nasıl kıydılar sana kara Zümrüt. Bu incecik parmaklarına nasıl kına yaktılar. Çocuk yaşında bu narin tene nasıl beyazları sardılar?" "B-ben kara değilim ki ... neden bana kara Zümrüt diyorsun?" "Senin bahtın kara ...yoksa bana gelin olmazdın sen."

Sıkıntıyla iç çekti genç kadın. "Şu köye eski çorapçı bile gelse evlencem!" Sözcükler sihirlidir derler ve bazen söylediğin o söz senin kaderin olur. Fatma yaşadığı peş peşe acıların ardından ettiği o cümlenin gerçek olacağını nereden bilebilirdi ki?

Gökte süzülen bir yalnızlık. Adı toprağın altında bir sır gibi gömülü. Onu ortaya çıkaracak tek kişi, bir kadın... ve sadece bir gece. Yetişkin sahneler içermektedir... Argo ve küfürlü konuşmalar içerir... #mahallekurgusu +18

Beni yatağa yatırdığı zaman ona arkamı dönerek yan bir şekilde yattım. Derin sesli bir nefes aldığında yatağın diğer ucunun çöktüğünü hissettim. Yatağa uzanıp kolunu belime sardığında bu sefer titrek bir nefes aldım. "Benden korkuyor musun?" Sanki bu soruyu bekliyormuşum gibi başımı aşağı yukarı doğru sallayıp kısık bir sesle "hı hı" diye mırıldandığımda dudaklarını morarttığı kolumda hissettim. Az önce kriz geçirerek sıktığı kollarımı bu sefer dudakları ile öpüp derman olmaya çalışıyordu fakat benim asıl yaramın kalbimde olduğundan habersizdi. Dudakları tek tek tüm parmak izlerinde gezdi. Bu sefer dudaklarını saçlarıma bastırıp derince koklayarak öptü. °•° Abisinin yaptığı hata yüzünden çocukluktan beri aşık olduğu adama berdelli gelin olan Zühre Şahmaran ve çocukken aşık olduğu kadına cehennemi yaşatacağına yemin eden Şervan Hanzade. Kitap kapağı: DAMLA_YAZAR kitapta kadına şiddet, hakaret, kuma, aldatma vs. yoktur. Yazılma yılı: 2024

Bir tutam, ego! Üç tutam, yakışıklılık! Azıcık akıllı, bayağı çapkın! Hiç olmayan terbiye, ve karşınızda Uraz Kandemir! Hayatı sadece bir gecede değişen, Bade Esenler. Bu hikaye zalim Şehrin, zalim Tozlarına gelsin. Başlangıç tarihi : 18.02.2020

Köyde geçen bir aşk hikayesi... •Kitap Bade | Ateş Parçası Hikayesi ile Aynı Kurgudadır• •Yazarının Bilgisi ve İzni Vardır• #hepbiaslı Minnetim ve Saygılarımla🤍 Köy kurgusu ve abimin arkadaşı konuludur. Hikaye küfür ve yetişkin sahneler içermektedir...

"Bade Karahanlı." Duyduğum tok sesle eş zamanlı olarak derin bir nefes aldım, ağır hareketlerle sesin geldiği yöne döndüm. Kapıyı yavaşça kapattı, gözleri beni buldu. "İsmimi bile öğrenmişsin." Dudakları yana kıvrıldı, bana doğru geldi. "Öğrenmek zorunda kaldım diyelim." Gülümsedim, biraz daha yaklaştı, birkaç adım geri gittim ama sırtım soğuk duvara temas edince durmak zorunda kaldım. Fakat o durmadan üzerime gelmeye devam etti. Kaçmak için sağ tarafa doğru geçecekken kolunu önüme kalkan etti. Boş bir anında sol taraftan kacayım dedim ama bu sefer de diğer koluyla önümü kapattı. Tamamen onunla duvar arasında kalmıştım, kaçmama izin vermiyordu. Sırtımı duvara yasladım, yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Ne yapıyorsun?" "Konuşmamız gereken şeyler var." "Evet var ama bunu aramızda mesafe varken de yapabiliriz." "Yapamayız, böyle konuşmak istiyorum." Cevap verecekken gördüğüm şeyle sol gözünün altına düşen kirpiğini nazik bir şekilde aldım. "Kirpiklerin dökülüyor." Dudaklarındaki tebessüm büyüdü, sessiz kaldı. Sağ yanağında küçük bir gamzesi vardı, yakın olduğumuz için fark edebilmiştim. Kirpiğe usulca üfleyerek gözlerimi yeşillerine çevirdim. "Badem yağı sürebilirsin, çok iyi geliyor." Tek kaşı kalktı, söylediğim şeye şaşırmış gibiydi. Fakat bu şaşkınlığı üzerinden çabucak atıp kaçmamı engellemek için önüme kalkan ettiği elini duvardan çekti, cebine attı. Merakla ona bakarken elini cebinden çıkardı, badem şekerlerini uzattı. "Yer misin?" Elinden bademleri alarak birini ağzıma attım. "Çok severim." Biraz daha yaklaştı, derin bir nefes aldı. "Badem şekeri gibi kokuyorsun." Badem şekeri mi demişti o? Şaşkınca bakarak elimdeki bademleri kokladım. "Güzel kokuyorlar yalnız." Başını salladı. "Biliyorum." Gülümsedim, kendisi de bir şeker yedi ve ekledi. "O yüzden söyledim zaten."

Tek cadde, tek geçiş.. Ama onca kalabalığın içinde kadere boyun eğmiş olan, birbirinden habersiz iki insan.. Karışan telefonlar ile beraber peşi sıra gelişen olaylar silsilesi onları birbirine mahkum iki insan haline getirdi. Ne Bade Çağatay'sız; ne de Çağatay Bade'siz bir adım öteye gidemez oldu. Çağatay'ın, "Benden nefret ediyor musun?" demesi açtı tüm kapıları; Bade'nin, "Kaçmadım." demesi kilitledi tüm kapıları... & 🚫+18 içerik ve işkence sahneleri barındırır.

"Bütün çatılar tepemize yıkılabilir, hiç sorun değil. Sen; kendi başına benim dayalı döşeli evimsin."