"မိုး...တော်တော့ကွာ...မှားခဲ့တဲ့ ကိစ္စမှာ မင်းအခန်းထိ ရောက်လာတဲ့ ငါ့ဘက်က အမှား ပိုတာ သိပါတယ်...ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စ ကို အကြောင်းပြ ပြီး မင်းကို အပိုင်ရဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး..မင်း ကို တာ၀န် လည်း မယူခိုင်းခဲ့ဘူး...မင်းကို ငါ ဘာများ တောင်းဆို ခဲ့လို့လည်း..." "အဲဒါပဲလေ...မင်းရဲ့ ခပ်ပေါ့ပေါ့ အတွေးတွေလေ...မိန်းကလေး ဖြစ်တဲ့ မင်းက ဒီလောက် အတွေးအခေါ် ခေတ်မှီ နေဖို့ မလိုဘူးကွ....ပြီးတော့ စားပြီး နားမလည် တာ၀န်မယူပဲ ထားရအောင် ငါက မင်းအမြဲ ပတ်သက်နေရတဲ့ ကောင်စားမျိုး တွေလို မဟုတ်ဘူး..မင်းရဲ့ အတွေးအခေါ် ကို ငါ သိသွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ မိန်းကလေး တန်ဖိုးက ဇီးရိုးပဲကွာ.." "ငါ့ဘ၀ကို ငါ ဘယ်တုန်းကမှ ပေါ့ပေါ့ မတွေးခဲ့ပါဘူး မိုး... အချစ်ကို မင်းသိတဲ့တစ်နေ့...ငါ့ကို နားလည်လာပါလိမ့်မယ်..." ＊*•̩̩͙✩•̩̩͙*˚　　˚*•̩̩͙✩•̩̩͙*˚＊＊*•̩̩͙✩•̩̩͙*˚　　˚*•̩̩͙✩•̩̩͙*˚＊ ငါ အချစ်ကို နားလည် သွားချ

'သူ့ကိုမြင်လျှင် ရင်ဒိတ်ဒိတ်တိုး၊ တစ်မျိုးမရိုး စိုးထိတ်ဖွယ်လဲ ၊ မရှိဘဲနှင့် တင်းဆဲရှက်ကြောက်၊ တုန်ယင်တတ်သည်' ဟူသော ကြည်အေး၏ ကဗျာအပိုင်းအစလေးကို သတိရသည်။ 🍂 'သူ႔ကိုျမင္လွ်င္ ရင္ဒိတ္ဒိတ္တိုး၊ တစ္မ်ိဳးမ႐ိုး စိုးထိတ္ဖြယ္လဲ၊ မရွိဘဲႏွင့္ တင္းဆဲရွက္ေၾကာက္၊ တုန္ယင္တတ္သည္' ဟူေသာ ၾကည္ေအး၏ ကဗ်ာအပိုင္းအစေလးကို သတိရသည္။