Rashë ne dashuri me keqberesin. Kjo ndodhi kur isha vetëm një vajzë naive. Por ai ma theu zemrën pa mëshirë dhe e mbylli në një kavanoz. Që atëherë,jam betuar ta urrej deri në fund të ditëve të mia. Dimitri Morozova Petrov mund të jetë një djall i egër, por unë jam jashtë rrugës së tij. Dhe jashtë ligës së tij. Deri në momentin kur zgjohem në një spital dhe e gjej atë duke më mbajtur dorën. Ai më thotë fjalët që ma ndryshojnë jetën përgjithmonë. "Ne jemi martuar dy vite më parë,mrs Morozova Petrov." Kështu që unë nis të hetoj si përfundova në këtë martesë. Rezulton se kujtimet e mia janë më të errëta se e tashmja ime. Mendova se isha gati për stuhinë. Mendova se mund t'i përballoja sytë e tij pa shpirt dhe ftohtësinë e tij. U gabova. Asgjë nuk mund ta ndalojë burrin tim. As sekretet që na rrethojnë. As urrejtja mes nesh. As unë vetë.

Do të hakmerrem. Pas një planifikimi të kujdesshëm, i dhashë burrit që u ngatërrua me familjen time një "shije të ilaçit të tij". Mendova se do të mbaronte me kaq. Nuk mbaroi. Dante Morozov është një artist gjenial, një djalë i pasur dhe i shëmtuar, dhe makthi im më i keq. Ai ka vendosur që unë të jem shtesa e re në lojën e tij të shahut. Sa keq për të, unë nuk jam shahu. Nëse ai godet, unë ia kthej, dy herë më fort dhe me të njëjtën armiqësi. Ai thotë se do të më shkatërrojë. Ai nuk e di që shkatërrimi është i të dyja anëve.

Nuk mendoj se më dëgjon. Ai definitivisht nuk më sheh, sepse sytë e tij të bukur tani janë po aq të zbrazët sa të mitë. Unë e shkatërrova atë ashtu siç e shkatërrova veten pesëmbëdhjetëvjeçare. E gjitha është për shkakun tim. Unë jam problemi . Nikolai më në fund ngre kokën dhe kur më shikon, për herë të parë që kur e takova, nuk e shoh reflektimin tim në sytë e tij. Kjo është ajo që ndodh kur ai më sheh. Kjo është ajo që do të ndodhë kur të gjithë të tjerët të më shohin. Kjo është arsyeja e vetekontrollit . Kjo është arsyeja pse as nuk doja të dilja nga guacka ime . E dija se ishte vetëm çështje kohe para se të gjithë të tjerët të shkatërroheshin. Pranimi erdhi. Isha ​​naive të mendoja se kisha kohë. Por nuk kam. Nuk e pashë kurrë. "Ti... e pe... e pe..." Zëri im tingëllon sikur po vjen nga nën ujë ndërsa shikimi im mjegullohet nga lagështia. "E pe..." Dhe tani nuk mund të më shikosh më. "Vik-" Fjalët e tij ndërpriten kur ia rrëmbej copën e qelqit nga dora dhe e ngul në qafë.

Ajo e ndjeu veten të humbur mes dy ekstremeve të pamundura. Një pjesë e saj donte të largohej, ndërsa tjetra kërkonte të qëndronte edhe më afër. Ai ishte një kërcënim i maskuar si strehë, një katastrofë që i premtonte siguri në të njëjtën frymë. kujdes permban skena qe s jane te pershtatshme per moshen nen 18 te tilla si vrasje , gjak dhe skena erotike 🔞⚠️

Tërhoqa vëmendjen e një përbindëshi. Nuk e kërkova. As nuk e pashë kur po vinte. Por në momentin që e kuptoj, është tepër vonë. Ival lebedev është një grabitqar i mbështjellë me hijeshi të sofistikuar. Ai është i ftohtë, manipulues dhe i egër. Pjesa më e keqe është se askush nuk e sheh anën e tij djallëzore. Unë e shoh. Dhe kjo do të më kushtojë gjithçka. Unë vrapoj, por problemi me përbindëshat është: ata gjithmonë të ndjekin.

Në një botë ku besimi është luks dhe dashuria një dobësi, dy shpirtra të kundërt përplasen. ꜰɪʟʟᴜᴀʀ ᴍë: 11 ꜱʜᴋᴜʀᴛ 2025 ᴍʙᴀʀᴜᴀʀ ᴍë: 13 ᴘʀɪʟʟ 2025 ❗️Ndalohet kopjimi, publikimi i kësaj historie pa lejen time❗️

Teksa linte pas pemen ne fund te rruges, xhamin gjysem te hapur te dritares se katit te dyte, shpinen kishte kthyer. Nuk do te kthente kurrsesi koken per te pare mungesen e nje shikimi qe nga pas nuk po e ndiqte ne kete nate te erret. Le te ishte nje arrogant ne ikje. Me shpinen e kthyer do e braktiste gjithcka. Le te konsiderohej nje fatlum mosmirenjohes qe nuk denjoi te hidhte syte e te pershendetej per te fundit here me gjithcka kishte nderkohe qe ne realitet ai thjesht ishte nje fatkeq qe e kishte te pamundur ti thoshte 'lamtumire' asaj gjithckaje nese do te kthente koken edhe njehere. Teksa braktiste naten, pemen, rrugen e mbase gjithcka tjeter qe njihte, nuk mundej te mos mendonte se nderkohe qe njerezit luteshin per nje fund te bukur, ai kishte dashur fare pak. Ah, sikur Argenti te kishte patur fatin te kishte vec nje fillim.

- Pra, beson ne fund te lumtur? -Jo.-nuk ndaloi te mendonte qofte edhe nje sekonde. -Jo?!-nuk u mundua aspak te fshihte zhgenjimin qe mori nga pergjigja e tij. -Nuk mund te jete edhe fund, edhe i lumtur. A nuk vdesim te gjithe ne fund?-mblodhi supet e vajza vec tundi koken.-Besoj ne mes te lumtur.-shtoi me tej duke mbire keshtu nje buzeqeshje te madhe ne fytyren e saj me menyren sesi ai i shikonte gjerat.

Xhoni Gega kishte ndjere gjithcka ishte per tu ndjere. Ishte i bindur qe pasketej , asgje te re nuk do te ndiente. Vec versione me te pakta te ndjesive qe tashme kishte perjetuar. Perdite e me pak, derisa te mirepriste fundin. Po ta pyesnin a mund te ishte nje femer fundi i tij, ai nuk do te hezitonte aspak qe te pergjigjej 'kurre'. Po ta pyesnin a ishte aq i bindur per kete sa te vendoste doren ne zjarr, do ti pergjigjej 'jo'. Jo vec doren. Do ishte hedhur i teri ne zjarr. Do kishte hedhur shpirtin ne zjarr i bindur qe nje femer nuk do te mjaftonte kurre per te qene nje ndryshim per te, lere pastaj te ishte nje fund. Mirepo, teksa priste me entuziasem nje fund per episodet e ndjesive te njejta, nuk e kishte idene se ndryshimin do e gjente pikerisht tek fundi. Oh, fundi do ti dhimbte ndryshe. E ajo do ti dhimbte si nje fund.

Kuptoj! E bere kete qe te jemi vetem apo jo? Je lodhur kot... por nuk e perfundoi ate qe nisi sepse ai iu versul buzeve te saj, ajo beri pak rezistence , por e dinte qe i kishte te kote keto lojera me te , kishte shtate vite qe ai tashme e njihte ate me mire se ajo veten. Vuri duart rreth qafes se tij dhe afroi me prane saj. Kjo esht historia e radhes qe do te publikoj ktu ne wattpad, ashu si gjith historit e tjera as kjo nuk esht shkruajtur nga un, por thjesht ma kan derguar ne inbox e faqes ne fb dhe me lejen e autores historia po publikohet ktu ne wattpad... Sa per autoren ajo mbeti anonim si per lexuesit ashu edhe per mua por preferoi te quhej LUNA... Shpresoj tju pelqej historia ;)