Melis, asosyal ve içine kapanık bi kızdı. Özellikle de liseye ilk başladığı yıllarda... Okulda birçok kişi tarafından pek sevilmeyen, sayılı konuştuğu kişiler vardı. Kendi küçük dünyasına, abisi, kardeşi ve annesinden başkasını almak istemiyodu. Ta ki, Bilinmeyen bi numaradan ona yazıp sevdiğini idda eden çocukla konuşana kadar. ... "Melis'im" dedi acı çekercesine. "Benim bücürüm" dedi ve derin bir iç çekti. "Ne olursun be güzelim" biraz duraksamanın ardından devam etti. "Ölüyorum be kızım sana, artık acını, acımı seninle yaşamak istiyorum, gülmelerine ortak olmak, seni güldüren kişi olmak istiyorum, sana her an sıkıca sarılmak, senin bana benim sana aid olduğumu bilmek istiyorum" içim titredi, soluğum kesildi. Hani bazı saçmalıklar vardı ya birbirine ait olmayı cinselliğe bağlayan. İlişkiye girdiklerinde saçma bi şekilde birbirimize ait olduk diye zırvalayanlar. Onun tamamen saçmalık olduğunu şu an, şimdi anlamıştım. Derince yutkundum,derince yutkundu... "Lütfen... Nolursun, belki yaptığım bencilliktir,ama ben hayatımda hiç bu kadar bencil olmayı istediğimi hatırlamıyorum" dedi. Gözlerim doldu, ben iliklerime kadar sevgiyi hissettim. ... ÖNEMLİ NOT: YAZIM YANLIŞLARI OLACAKTIR, LÜTFEN RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN!

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

Bir haber ile hayatının dengesi bozulan saf bir kız. Onun birbirinden değişik karaktere sahip olan abileri ve ablaları. Tabi birisi kendisini abisi olarak görmüyordu... Yıldızlar mahallesinde 17 senedir yaşayan ve yaşamaya devam eden Ayperi Karan. Mahallenin bir zamanlar en küçüğü, minik neşesi. Aldığı haberden sonra kendisinin bile inanmadığı birisine dönüştüğünde onu düzeltmek için canını bile verebilecek arkadaşlarının varlığını bir süre unutsada, onlar kendilerini asla unutturmuyor. Yıldızlar mahallesine sizlerde hoş geldiniz✨ Yetişkin içeriktir 🔞 ~ Selam sevgili okur! Öncelikle kitabıma göz attığın için teşekkür ediyorum ve seni içeriye davet ediyorum. Eğlencesine yazmaya başladığım seneden beri koskacam iki yıl geçti. Nerdeyse iki yıldır Wattpad ailesinden biriyim ve EĞLENCESİNE kitap yazıyorum. Seni de bu eğlencenin içinde görmeyi ve özellikle stresten uzak, sadece eğlenmene bakarak kitabımı okumanı çok isterim. Ne çok "eğlence" kelimesini kullandım dimi? Amacım tam olarak kendimi mutlu ederken başkalarını da mutlu etmek. Özellikle arkadaşlarımın desteklerini, yorumları ve hatta kendi yazdığım bölümleri okumayı çok seviyorum. Umarım sende seversinn 💞

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Arkadaşının zoru ile Zayn Malik'in konserine giden Kylie kucak dansı yapmak zorunda kalırsa? NOT: 12.07.2022 tarihinden itibaren düzenlenmiş bölümleri ile Kucak Dansı devam edecektir :)) NOT: KİTAPTA FAZLASIYLA +18 SAHNELER OLACAKTIR! Bunu bilerek kitaba başlarsanız sevinirim. Sonradan bana ahlak dersi vermeye kalkmayın, lütfen :)) *Bu kitabın tüm hakları Zayn'in gülüşünde, Kylie'nin eşsiz kalçalarında ve son olarak Zylie çiftinin tutkularında saklıdır* NOT: BU KİTABI WATTPAD DIŞINDA FARKLI BİR SİTEDE OKUYORSAN KESİNLİKLE ÇALINTI BİR SİTEDESİN DEMEKTİR. BU KİTABI WATTPAD UYGULAMASINDAN @hitafmitaf ADLI KULLANICI HESABINDAN OKUYABİLİRSİN.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Çocuk içecekleri getirip masaya koydu. Sonra Burak' ın boğazını temizlemesiyle ona döndüm. "Öncelikle senden dürüst olmanı istiyorum anlaştık mı?" Kafamı salladım onaylar anlamda. "Beni seviyor musun?" Bunu beklemiyordum. "Ne alaka?" Amacım kesinlikle oyalanmaktı. "Almira." Dedi sesini yükselterek. "Cevap ver." "Evet, seviyorum." Dedim. Kafasını sola çevirip dişlerini sıkmaya başladı. Sonra kafasını tekrar bana çevirip "Saçma sapan konuşma. Sinirlerimi bozma benim." Sert sesine korksamda içimdeki son cesaret kırıntılarıyla konuşmaya çalıştım. Şimdi susarsam bir daha konuşamazdım. "Neden bu kadar imkansız görüyorsun bizi?" Dediklerimle vücudu kasıldı ve dalga geçer gibi güldü. "Bizim senle olurumuz yok kızım." Dedi güçlü sesiyle. "Korkağın tekisin sen." Diye bağırdım. Çevredeki bir kaç kişi bize bakıp tekrar önüne döndü. "Ben mi korkağım?" Dedi yine dalga geçer gibi. "Abimden korkuyorsun di mi?" Dedim. Halbuki o hiçbir şeyden korkmazdı. Güldü yine alayla. Kaçıncıydı bu? Neden bana hiç sevgiyle gülümsemiyordu. "Almira." Dedi kesin bir sesle. "Ben seni istemem, Seni gönlümde de, evimde de, yatağımda da istemem." kafamı yere çevirip başımı salladım. Beni üzmekten, aşağılamaktan, kırmaktan vazgeçmicekti. Beni ne kadar üzüp parçaladığını bilse böyle konuşmazdı. Gözlerinin içine bakarak "Seni sevdiğim güne lanet olsun" Dedim. Masadan çantamı aldım ve oradan koşar adım çıktım. #Sert' de 3. (27 haziran 2020)

Bu kurguda argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır. ●○●○● "Beni sokmaya çalıştığın kalıpta olmadığımı sen de ben de gayet iyi biliyoruz." Ne kast ettiğini gayet net anlamıştım sanırım. Ona sürekli abi dememi kast ediyordu. "Üstelik ben de seni uzun süredir o kalıpta görmüyorken," gözlerimin tam içine bakarken kısık sesle tamamladı cümlesini. "Birbirimizi kandırmanın alemi yok." Bir elini başımın yanındaki duvara yaslayıp iyice sokuldu bedenime. "Ya sen yanlış görüyorsan, ben seni tam olarak o kalıpta görüyorsam?" Yüzünü boyun girintime yaklaştırmasıyla elini yaslamadığı taraftan duvar ile arasından çıkmak için hamle yaptım. Diğer elini de duvara koyarak engel oldu bana. "Senin aksine bedenin o kadar dürüst ki Betül, inkar etmelerinin hiçbir önemi yok artık." Ellerimin her ikisini de ince gömleğin altındaki sert bedenine bastırarak kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Milim kıpırdamadı tabi ki. "Yanlış görmüşsündür." Başını boyun girintimden çıkardı. Dudaklarını aniden anlıma bastırdığında şok içinde kaldım öylece. Ani hareketiyle kapanan gözlerimi bir süre sonra dudaklarını anlımdan çekse de açmadım. "İnkar etmekte serbestsin Betül ama ben az önce adımın yazılı olduğu yere dudaklarımı bastırdım," demesiyle daha sıkı kapadım gözlerimi. Sonra beni öylece bırakarak koridorun sonundaki odasına girdi, gözlerimi açmasam da uzaklaşan bedeninden ve kapı sesinden anladım. Elimi anlımda gezdirirken şapşal gibi gülümsedim kendi kendime. Annem hep kaderimizin avuç içimizde yazdığını, alnımızda da kaderimizdeki adamın adının yazılı olduğunu söylerdi. ○●○●○● #Genelkurgu 5# 24 Temmuz #Romantizm 5# 15 Ağustos #Aşk 4# 11 Ekim #Gençkurgu 5# 21 Ekim #Mizah 1# 27 Ocak

18 yaşındaki, Âsi Fire annesinin kayıt ettirdiği Özel Crawson Hiden Lisesine gider ama bu lise herkesin bildiği sıradan bir lise değildi. Bu lisede sırlar, gizemler ve gizli kimlikler ortaya çıkar. Âsi, bu okulun ve ailesinin gizemini çözerken kaldığı ilk günün gecesinde, rüyasında gördüğü adamı kanlı canlı karşısında görmeyi beklemiyordu. Âsi olacaklara hazır bir şekilde yolunda emin adımlarla yürür. Peki, siz buna hazır mısınız?