İlk defa yazdığım için bir kusurum olursa şimdiden özür dilerim hikayelerim çok uzun olmadığı için en fazla 3 bölüm falan olur bir konu iyi okumalaaar💚💚

Aşkın devrimi❣️ Birbirinden habersiz hayatın getirdikleri sayesinde karşılaşan iki insan ve büyük aşkları❤️

İki farklı insan. İki farklı yaşam. Ortak bir şehir. . . . Sadi, önündeki içkisinden bir yudum daha aldı ve sağ elinde tuttuğu sigarasını söndürdü. Söndürürken hayatın, yaşadığımız anların hiçbirinin anlamsız olmadığını düşündü. Yaşadığımız her şey zincirleme birbirine bağlıydı. Her bir olay başka bir olaya gebeydi. Cezayı yemeseydi, bugün arkadaşının davetine gelmeseydi belki bir daha hiç karşılaşamayacaklardı ama hayat çoktan planını yapmıştı bile.

Tesadüf diye bir şey yoktur olması gereken olur. Songül ve Sadi'nin de hayatlarının kesişmesi tesadüf değildi olması gereken oldu. Sadi yeni hayatında Songül için her şeyini veremeye hazır. Peki Songül'ü bekleyen gerçek ne? Ve bu gerçeği kimden ve ne şekilde öğrenecek?

Aşk; bazen yara açar kalbinde bazen de bir cennet bahşeder sana. Gerçek aşk ansızın gelen aşktır, sevdiğinin gözlerine bakınca tüm dertlerini unutturan bir ruh-û revandır.. İntikam ile yaşayan bir adam ve hiç ummadığı bir anda karşısına çıkan kadın. İkisi de yaralı ve aradıkları ilaçları, devaları onları hiç farkında olmadan birleştirecektir. Kalbin atışı, kaderin sesidir.

2 mafya babası ortaklık işine girmek ister ama bir tarafın kızını diğer taraf korumak zorunda kalır ve kız adama ilk görüşte aşık olur ama aynı durum adam için geçerli değildir.....

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

ALTERNATİF EVRENDE GEÇEN BİR SADİ PAYASLI HİKAYESİ.. SONGÜLSÜZ SADİ HİKAYESİ OLUR MU? OLMAZ TABİİ. YA SONGÜL'ÜN HAYATI SANDIĞIMIZDAN FARKLI İSE,SADİ YOKSA O HAYATTA. EMNİYET TEŞKİLATINDA AYNI EKİPTE ÇALIŞMAK ZORUNDA KALSALAR ? NE DERSİNİZ OLUR MU BU HİKAYE...

Elimin altında kalemimle ıslanmayı bekleyen defterime değen boş bakışlarım daha da bulanıklaştı. Şimdiye kadar yazdığım en zor cümleler kalemimden dökülmemek için direniyor gibilerdi. İlk ve son kez birini öldürmek üzereydim, hem de kelimelerimle... Tüm o eğlendiğimiz anların ardından etrafa dağıttığı buruk bakışları hayatım boyunca unutmayacaktım. Behçet Aral, 1972.