Moprhesuse
- Reads 4,804
- Votes 1,460
- Parts 7
Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ' Mafya bozuntusu 'karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır.
༺═────❦─────═༻"
"Sen delisin!" diye bağırdım. Sesim, kendi kulaklarımda bile yabancı yırtıcı bir tonda patlamıştı "Beni bir meta gibi sergilenen süs eşyası gibi karanlık adamların ortasına mı atacaksın? Ölmemi mi istiyorsun? Söyle, eğer niyetin beni yok etmekse bunu burada şu an yap! Beni o cehenneme, sırtlanların kucağına gönderme. Ben senin oyuncağın değilim Demirhan Asaf!"
Demirhan bu isyanım karşısında en ufak bir irkilme belirtisi göstermememiş aksine yavaş ve emin adımlarla masanın etrafından dolanıp tam karşıma dikilmişti. Aramızdaki mesafe o kadar azdı ki üzerimdeki boğucu baskısını tenimde, aldığım nefeste hissediyordum. Boy farkımız yüzünden ona yukarı bakmak zorunda kalsam da geri adım atmadım."Bana ismimle hitap etme cüretini nereden buluyorsun?" diye tısladı yüzüne doğru, sesi bir yılanın tıslaması kadar alçak ama bir o kadar tehlikeli duyuluyordu.
"İsminle hitap ediyorum çünkü o heybetli adının arkasına sakladığın korkak adamı görüyorum!" dedim gözlerimi bir an bile kaçırmadan. Kalbim göğüs kafesimi dövüyor olsa da içimdeki öfke korkumu bastırıyordu "Kendi kirli işlerini halletmek karanlık dünyanda yükselmek için bir kadının canını ortaya koyacak kadar aciz misin sen ? Madem o kadar değerlisin git kendin gir dehlizlere! Git pırlantayı kendi ellerinle sat!"
🪽
" Bazı aşklar zaman'a değil, yazgıya yazılır "
Bu kurgunun tüm halkları saklıdır.