053721*****: Siz benimle dalga mı geçiyorsunuz? (00.57) 053721*****: Yarın tonla işim olduğunu söylüyorum, sabahın 6sında evden çıkmam gerekiyor ama sizin gibi olgunlaşamamış erkekler yüzünden uykumu dahi alamıyorum! 053721*****: Üstelik sadece ben de değil. Binadaki çoğu kişinin yarın iş günü. Çocukların okulu var. Yahu siz nasıl bir aylaksınız? 053721*****: Hadi pazartesi sendromu çekmiyorsunuz onu geçtim, anladık zaten. Yahu kardeşim bari olana saygınız olsun! Bitmedi gürültünüz patırtınız ya bitmedi resmen. 053721*****: Evimi başıma yıkacaksınız az kaldı. (01.04) 054193*****: Merhaba öncelikle. (01.09) 054193*****: Elbette amacım sizinle dalga geçmek değil, çıkartmaları atan da ben değildim bir karışıklık oldu bunun için kusura bakmayın. 054193*****: Sonrasında ise 054193*****: Hanımefendi yarın pazar. (01.10)

Siz: Lütfen ev taşımayı bilmiyorsanız durun. Siz: Nöbetten geldim ve uyuyamıyorum. Siz:Koltukların küt küt yer değiştirmenizi geçtim BİDE SON SES MÜZİK AÇIYORSUNUZ!? --- 0567:Kusura bakmayın ama benim bu evi düzene sokmam gerekiyor

Sene 1168. Cüzzamlı Kral III. Walter son nefesinde tüm içtenliği ile ona ihanet eden adama şu cümleleri kurdu. "Aldren, dilerim ki soyun tek bir gün mutlu olmasın. Dilerim ki soyunu yine benim soyum kurutsun. Lanetim senin soyuna bir leke gibi bulaşsın." Yaradan bu sözler karşısında kuluna bir ışık gönderdi. Gökte dolanan bu ışık yavaşça Walter ve onun yanında diz çökmüş Vezir Benedict'i göğe kaldırdı. Yüzlerce insanın önünde bedenleri göğe yükselen iki adam tarih kitaplarında "Efsane Kral ve Laneti" olarak anılmaya başladı. Sene 2026'ya gelene kadar gökte bir zincire vurulan ruhlarına her geçen zamanda ilmek ilmek Aldren'in soyu hakkında bilgi üflendi ve yağmurlu bir gecede Walter o karanlığın sonunda ilk kez bir ışık gördü. Sekiz asır süren karanlık ışığa bakıyordu artık. Kral ve vezir koşarak o ışığa yaklaştılar. Walter soyun son varisini öldürmek istiyordu ama bu kadın beklediği gibi biri değildi. Aslıhan Aksoy, lanetlenen soyun son varisiydi. Devletten çalışan kiralık bir katil olması işleri iyice çığından çıkartırken akıllar şu soru gelmişti. Kazanan kim olacaktı? Cüzzamlı Kral mı? Kiralık Katil mi?

Güneş, rastgele bir dövmeciye kulağını deldirmek için girdiğinde Nikolai ile karşılaşacağından bihaberdi. İlk gördüğü anda hoşuna giden adamla arkadaş olmuş fakat gerçek hisleri hakkında konuşmamaya yemin etmişti. ★ ❝Hani uzun bir günün ardından eve gelip derin bir nefes alırdınız ya; Niki'nin yanında olmak, ona sarılmak, gözlerine bakmak aynı böyle hissettiriyordu.❞ ★ texting de bulunuyor bu arada, iyi okumalar♥︎

Dolandırıcı: Atarlı giderli kızımızın baba sorunları var demek Ne oldu terk mi etti yoksa? Siz: Siktir git. Engeli kaldırmak için dokunun.

Anka, 21 yaşında abisiyle küçük dünyasında yaşayan bir kızdır. Abisinin eski defterini büyük çabalarla yakmasıyla hayatında yeni bir sayfa açılmıştır. Bir gün hayatında ikinci kez yeni bir sayfa açılır. Bütün dünyası abisiyken hayatına giren anne, baba ve abileriyle ne yapacağını bilememektedir. Üstelik 17 yaşında bir de kardeşi vardır. Abla olmak tahmin edersiniz ki ona çok yabancıdır. Çağın Alaz Soykıran'ın bal kızı, Fezası. Hakan Demirsoy'un 5 numarası. Enis Demirsoy'un meleği, arkadaşı. Ferkan Demirsoy'un küçüğü. Evran Demirsoy'un Meridası. Aras Demirsoy'un Hürrem'i, ekürisi, ortağı. Esra D'nin gelini, Eva'nın annesi. Boran Demirsoy'un kopyası, Anka Demirsoy'u. Yasemin Demirsoy'un Anka kuşu. Andaç Demirsoy'un pişmanlığı, en büyük acısı. Klişe içermemeye çalışılacaktır.

KİTAP FİNAL YAPTIKTAN HEMEN SONRA DÜZENLEMEYE ALINACAKTIR! "Rüzgar onu alıp götürdü,Karadeniz'in hırçın dalgaları onun adını haykırdı." "Eylül... Adı sonbahardı.Yıllar sonra rüzgar onu gerçeğine,ailesine geri getirecekti."

0535***: Kaldır o güzel kıçını ders çalış. 0535***: Sınavın var, kaldım diye ağlama sonra Siz: Sen kimsin? Siz: Hem nereden biliyorsun sen? Kim söyledi 0535***: Sınavın olduğunu mu? 0535***: Herkesin finalleri başladığı için, sınavın olduğunu tahmin etmek zor değil. Siz: Hayır onu demiyorum 0535***: Neyi diyorsun? Siz: Kıçımın güzel olduğunu. Reddettiğim çoçuğun staja gittiğim hastanede dokor olacağını ve bana hayatı zindan edeceğini nereden bilebilirdim ki?

Klasik abimin arkadaşı kurgusudur ama aynı zamanda da klasik olmayan abimin arkadaşı kurgusudur! banu.c.soyturk ask adami inletir dert adami soyletir sayende oldum dertli derdimdeyim yagizerturk Bir saattir bağıran sen miydin Banu Çiçek? Neyin derdi hayırdır? banu.c.soyturk ask adamı inletiyor iste yagiz abi

Bir havlama sesi doldurdu kulaklarımı; öyle sıradan bir havlama değildi bu, içi acıyla dolu, delirmiş gibi yükselen bir sesti. Cesur kendini kaybetmişti. Sanki sadece havlamıyor, içindeki korkuyu, öfkeyi ve kaybı dışarı kusuyordu. O sesi duyduğum anda içimde bir şey yerinden oynadı. Adımlarım beni nereye gittiğimi bile düşünmeden deliğe doğru sürüklerken, başımı kaldırdığımda Eymen'in yüzünü gördüm. Çıldırmış gibiydi. Gözleri kan çanağına dönmüş, çenesi kilitlenmişti. Herkes onu büyük bir kuvvetle tutmaya çalışıyordu ama o an sanki karşısında kim olursa olsun parçalayacakmış gibiydi. Kolları gerilmiş, bedeni öne doğru atılmak için fırsat kolluyordu. Titrek bir nefes verdim. Simay'la Elif'in de bir farkı yoktu. Simay delirmiş gibi başını iki yana sallıyor oradan çıkacakmışım gibi beni bekliyordu. Dudaklarımın arasından zar zor çıkan, fısıltıdan bile zayıf bir sesle ismini söyledim. Öyle hafifti ki, duymaması gerekiyordu. Ama mucize gibi bir şey oldu. O ses ona ulaştı. Sanki içgüdüsel olarak, sanki beni hissetmiş gibi bir anda bana döndü. "Eymen..." Hareketleri bir anda durdu. Tutulmuş gibiydi. Sonra gözleri beni buldu. O an yüzündeki ifade... Hayatım boyunca unutamayacağım bir şeydi. Şaşkınlık, korku, umut ve acı aynı anda yüzünden geçti. Ben ise neredeyse bayılacakmış gibi, adımlarımı zorla yere bastığımı hissederek onlara doğru yürüyordum. Dünya yavaşlamıştı sanki. Her adımım ağır, her nefesim yarımdı. Bir anda kendini diğerlerinin arasından kurtardı. Kimse onu durduramadı. Bana doğru koşmaya başladığında kalbim yerinden çıkacak sandım. Diğerleri de beni fark ettiğinde oldukları yerde donup kaldılar. Simay'la Elif'de ağlayarak bana doğru koşmaya başladılar. Ama Eylül... O an dayanamadı. Gözyaşlarına boğuldu. Çünkü tek başımaydım. Yanımda kimse yoktu. "İdil!" 🧟♀️