"Örtünü İndir" "HAYIR ... Ben şizofren değilim (!) Lütfen bana inanın. Yardım edin, hey kimse yok mu?" Azra anlatmaya kalkışsa beni ; firdevs aslında dahi düzeyinde bir genç kız; henüz 21 yaşında ilahiyat son sınıf öğrencisi. Açık öğretimle ünüversiteyi okuduğu yıllarda medrese talebesi olmuş. Bir gün kurs çıkışı ardından Prof. Uzm. Doç. Dr. Ayaz Taşkın ona sesleniyor ... İnişli çıkışlı olan şu 18 yaşındaki çiçeği burnunda genç yazarın kitabına göz atmanızı tavsiye ederim . Ben ki (Ayten Baldız ) yeri gelince firdevs yeri gelince şizofren azra oldum ... Bu nutkumu dizginleştiren kitabım, ilkim olacak desteklerinizi esirgemeyin Allah başta senden (yazıyı okuyandan) ve ümmeti Muhammeden sav. Razı olsun Amin ecmain Allahümme âmin :) ... Kendi çapımda bir kurgu yazdım. Bu kadar yeterli :) Merak ediyorsan sayfayı çevir. "BU İKİ HAREKE İÇİNDEKİ KONUŞMALAR ;AZRA' YA AİTTİR '~.....................~' FİRDEVS'İN İÇ SESİNE AİT. Ben okurken hem güldüm hem ağladım . BAZEN okurken harbiden bilinç altımda nasıl bir ben var da bu kitabı yazmama vesile oldu diye düşünürüm. Ve selâm... (☆Ayten Baldız ☆)

Hayat biz planlar yaparken karşımıza çıkanlardır... Karaca yeni hayatına alışabilecek mi?

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Kısa hikaye. Saatlerce yazıyorum sana, Kalemimdeki son mürekkebe kadar, Düşünüyorum saatlerce seni, Kalbimdeki ağırlığı çözene kadar. Sevgilerle Değersiz Adam...

Yanımda değildi. Dünyadaki her insan evladı şu an şu kapıdan içeri girebilirdi. Belki binde bir, milyarlarda bir. Bir ihtimal hep vardı. Ama babam için bu ihtimal koca bir sıfırdan bir adım ileri gidemiyordu. Şu an yanımda oturup elimi tutuyor olsaydı, belki de yaşamaya dair küçücük bir umudum, bir nefes daha almaya yetecek inancım olabilirdi. Ama yoktu. Ölüyordum ve babam belki de şu anda yatağında mışıl mışıl uyuyordu. Ben Nefes Nardalı. Bugün yani on sekiz aralıkta yirmi yaşıma basıyorum. Saat sıfır bir on iki. Doktorlar en fazla iki saat daha dayanacağımı söylüyorlar. Arya ağlıyor. Emir koltukta, başını ellerinin arasına almış. Zaman akıyor. Akrep sanki birinden kaçıyormuş gibi daha hızlı hareket ediyor. Akciğerlerim mesailerinin sonuna geldiklerinin bilincindeler. Öyle tembeller ki havanın ciğerlerimdeki hareket edişini hissediyorum. Tik tak. Tik tak. Tik tak. Ölüyorum. Annem yok. Babam yok. Elimi tutacak kimse yok. Elveda diyebileceğim kimse yok. Son bir kez seni seviyorum diyebileceğim kimse yok. Devrim mi? Hayır, o da yok.

Belki tam değildik ama hiç eksikte olmamıştık. Bize bir mezar kazacaktım, sonra ikimizi de öldürecektim. Bu ölüm fiziken olmayacaktı sadece. Ruhlarımız ayrılacaktı ilk önce bizden. Sonra duygularımız terk edecekti bedenimizi. Hayallerimiz bir rüya gibi silinip gidecekti. Yaşanmış ve yaşanacak olan tüm güzel şeyleri o mezara gömecektim. YETİŞKİN OKURLAR İÇİN UYGUNDUR!! Kurgulanma tarihi 2021... ( ‼️ÇALINMASI ya da KOPYALANMASI DURUMUYLA Karşı karşıya gelirsem, gerekli yasal işlemleri yapacağımı belirtmek isterim‼️)

"Abisi yüzünden sakat ve dilsiz bi kızı almak zorunda kalan karan ağa acaba aldığı kızı sevebilecek mi?"

"Ben mi istedim ha benmi? Kocamın karınla kaçmasını, seninle evlendirilmek, abi dediğim adamın koynuna girmek benmi istedim." Çenemdeki eli gevşemişti ama üstündeki öfke dediklerimle daha çok artmış gibiydi. "KES SESİNİ" "sen kabul ettin altıma yatmayı. Şimdi çırpınman boşa o gün defolup gitseydin bunlar asla yaşanmayacaktı." "Beni fazla sinirlendirme uslu bir kadın ol ve vaziflerini yap.." Ondan ne kadar korktuğumu biliyodu bunu kullanmaktanda hiç çekinmeden beni hırsla itmesiyle yere düşmüştüm nefesini boynumda hissedene kadar yaklaşmıştı bana "ne yaparsan yap çocuklarımı sen doğurucaksın..."....

Herkes onun dilsiz olduğuna ve hatta erkek olduğuna inanıyordu. Yüzündeki mskesi ve göğsüne taktığı korsesi ile komutanları dışında kimse ile konuşmaz ve kimseye gerekmediği müddet cevap vermezdi. Tüm bunlara rağmen timi bilirdi onun kadın olduğunu. Tomris tüm o sert hallerine rağmen, kendi öksüzlüğüne rağmen evde onlara ana baba olurdu. Fakat yine de mesafesini korurdu. Nice düşmanı yenen Tomris Türkmenov, Çocukluk aşkına yenilmişti. Kendini gizlemesinin nedeni sadece kurallar değildi. Oydu... Saçlarını sadece sevdiği adamın görmesi için her zaman maskesinin ardına sıkı sıkıya saklardı, Tomris başka erkeklerin o çirkin bakışlarından rahatsız olduğu için bunu sevdiği adama haksızlık olarak düşünür ve tüm kadınsal hatlarını kapatırdı. Hiçbir zaman açılamadılar birbilerine. Ölüm kapıya dayandı, işte o zaman çıktı ağzından o nameler; "seni seviyorum Alparslan... Sana aşığım... ne zaman oldu bilmiyorum ama oldu işte. Sende yadırgama. Seni sen sevmeden tam 12 sene önce, ilk gördüğüm andan beri seviyorum. " dediğinde göz yaşlarını tutamadı Tomris. " o kadar seviyorum ki senin kokun olmadan, sen olmadan uyuyamıyorum. O kadar seviyorum ki saçlarımı, bedenimi senden başkası görecek diye ödüm kopuyor. O kadar seviyorum ki senin için bedenimi gizliyorum. " dediğinde bir şok daha geçirdi Alparslan. " O kadar seviyorum ki... Kendimi senin için feda edecek kadar. " Dediği anda dağda bir kurşun sesi geldi... Alparslanın kucağında ki kadın küçücüktü, daha da küçüldü. Demin öptüğü dudaklardan acı dolu soluk çıktı. Kadın gözlerini kapattığında, Adam ömrünü kapattı... _________________________________________ #savaşcı 1 # tomris 1 # fısıltı 1 __________ TOMRİS TÜRKMENOV