Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"dün eline verdiğim adam yeni sağlık öğretmeni çıktı şaka mı"

(Yıllar önce sıkıntıdan yazdığım, üstünde pek durmadığım bir kitaptı. Hala okuyan var o yüzden kaldırmıyorum. Saçma kısımlar olabilir ona göre uyarımı yapıyım🫶🏻) * .♡ *:･ﾟ✧ ⋆ ࣪.* ࣪.⋆ •| Stray Kids/tepki •| Tumblr' dan beğendiklerim+kendi cümlelerim •| okuyucu (#y/n) * .♡ *:･ﾟ✧ ⋆ ࣪.* ࣪.⋆