Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Babalar kızlarına ellerini uzattıkları zaman, kızları onları cehenneme kadar takip edermiş. Babam bana elini uzatmadı. "Cehenneme git." dedi. Sustum ve karanlığı takip ettim. Karanlığın en derinlerinde tanıdım Ateş'i. O bana elini uzattı. "Kül ol." dedi. Ve ben yanacağımı bile bile, ellerinden tuttum. Bu hikaye de mutlu son yok. Kül olmaya yakınken sevdi Ateş. Kül ise çoktan tutuşmuştu alevlerde. Hikayenin sonu: Ateş söndü, ben yok oldum. ☆☆☆