උල ලේනයි උල ලේනයි තෝද බොල නාඩා ඉන්ඩ තොට වරමක් දුනිද බොල අනද මහ තෙරිඳු පටියෙන් බැන්ද බොල මෙතේ බුදුන් බුදු වෙනකං නාඩ බොල ආරම්භය -2025/06/16 අවසානය -2025/10/06

හිමි උනත් අහිමි වෙන එකේ වේදනාව ඔයා දන්නවද? - සිතුම් දිව්‍යංජන- මං මැරුනත් මට කමක් නෑ.... ඔයා නොලැබෙන එක මට දරාගන්න පුලුවන් දෙයක් නෙමේ චූටි.... - දෙව්නෙත් හංසක-

හැඟීම් ගැන අවබෝධයක් නැති මානසිකව හොඳටම තුවාල වෙලා ඉන්න එයාට පුලුවන් වෙයිද ඇත්තටම තව කෙනෙක්ට ආදරේ කරන්න? ආදරෙන් පැරදිලා ජීවිතේම එපා වෙලා ඉන්න එයාගේ ආදරේට පුලුවන් වෙයිද පිස්සෙක්ට එයාගේ හැඟීම් තේරුම් කරන්න? මෙයාලගේ මුණගැහීම අහම්බයක්මද?

"වැඩිය දකින්න නොලැබෙන ලස්සන දේවල් හැම වෙලාවෙම ඇස් වලින් අහකට ගන්න හොද නෑ...දැකපු පලවෙනි මොහොතෙම ඇස් වලින් අපි ලගට අරගෙන හිත ඇතුලෙ හංගගන්න ඕනෙ...."

"සමහර මල් තියෙනව විහේන්.. ඒව පෙති දිගාරින්නෙ හඳ එලියට විතරයි.. හිරු එලිය මොන තරම් තිබුණත් එයාල කරන්නෙ ඒ සිනිදු මල් පෙති හකුළවගෙන හඳ එලිය වැටෙනකන්ම මඟ බලන් ඉන්න එක... විහේන් දෙවුරම්..! උබත් මට මලක්... හිරු එළිය මොන තරම් තිබ්බත් හඳ එලියට විතරක්ම පෙති විහිදුවන.. කඩුපුල් මලක්....🌼" .....................මෝක්ෂ.................. 🚫Non fiction BL 🚫

"ඒ..අඩෝ...!! පගෝ- අර ඉන්නෙ ආර්යන් අයියද??" නිස්සා හැමිනෙන්න ගත්තම මමත් නොදැනුවත්වම ඔලුව වැනුවෙ තරහටද පුදුමෙටද කියලා මමවත් දන්නෙ නෑ. ආර්යන් අධ්‍රක්ෂ රෞරවවංශ....මාස එක හමාරකට විතර පස්සෙ අද තමයි ඉස්කෝලෙට පය ගැහුවෙ..තාත්තගෙ ෆැමිලි බිස්නස් වගයකට ඕසි ගියාට ඊළඟ දවසෙම තිබ්බ වර්ල්ඩ් ක්ලාස් ටූනමන්ට් එකකිනුත් කප් එකත් අරන් එළිවෙන පාන්දර නිව්ස් වලයි සතියක් පුරාවට එක එක ප්‍රෝග්‍රෑම්ස් වලයි හොට් ටොපික් එක වුණේ ආර්යන් කියන කැරැක්ට එක. අපේ ඉස්කෝලෙ අභිමානවත් හෙඩ් ප්‍රිෆෙක්ට්. "In the middle of chaos they found each other." RADHALA, The Kandyan Aristocrats

"හිතපු තරම් වැස්ස නපුරු නෑ. හිතපු තරම් රෑ සීතලත් නෑ!"

සෙංකඩගලින් ඇරඹී සෙංකඩගලින්ම අවසන් වූ පෙම

සෙංකඩගල නුවර වෙත ලියමි , අහම්බෙන් හෝ ගැටුනොතින් ඔහුගෙ නෙත පවසන්න මා හිදිනා බැව් ඔහු හමුවූ නුග රුක මුල.ආයාසයෙන් යොමා මා දෑස් ඔහු ගිය මග දෙසට හිදිනු නොහැක තවදුරටත් ඇස් අයාගෙන.පෙරදිනක නුග රුක තුවාල කර කෙටූ අප මුලකුරු තවමත් යන එන විට ගැටෙයි මගෙ නෙත.යොමානෙත් වැව රවුම වෙත මතක් වෙයි ඔබෙ උණුසුම් හුස්ම මට.ඉතින් සොදුර මා තතු ලැබුනොත් ඔබට හමා එන හුළගක් මෙන් හෝ ඇවිත් බලලා යන්න.

එකමත් එක කාලෙක ලඟින්ම පිපුණු මලක්.... ලං වෙන්න වෙන්න දුර ඈත පාවෙච්ච අපූරුව ආයෙ ලං වෙන්න ආසයි ඒත් දුර යාවිද සැකයි... (Once upon a time, A prettiest flower bloomed beside When the breeze came, Pretty petals got so faraway.. Wanna get near to her But, So afraid to get faraway From her again ...) -Dhanur- . . . . . . . 🚫This is an original work created by me. All names, characters, and locations are entirely fictional. This work may not be copied, reproduced, or published in any form or on any platform without my prior permission. 🚫 Note: This story contains heavy themes, family loss, emotional distress, and a bittersweet stuff. Start-28/08/2025