"Bu kızı ne yapalım Alfa" Büyük bir nefretle önümde ki kıza baktım "Sürü evine götürüp zindana atın onunla özel olarak ilgileneceğim" Andrew bu duruma inanamıyordu en büyük düşmanının kızı nasıl onun ruh eşi olabilirdi +18, şiddet, aşağılama, aldatma her türlü pislik olacak ona göre okuyun sonra yorumlarda saçma sapan şeyler görmek istemiyorum 🤫

Asistan-patron kurgusudur! (Tamamlandı) Dudaklarının varlığını dudaklarında hissediyor, teninin sıcaklığını teninde hissediyordu. Bedeni üzerinde kurduğu hakimiyeti varlığını sürdürürken, kendisini nasıl bir ateşin içine attığın farkında bile değildi. Arden MAHİZER. Kendisini alt üst edecek bir enkazdan kurtulduğunu sanarken, kor gibi yanan dört ateşin arasında yanıp kül olacağından bihaber, sığındığı limanda kendisini bekleyen büyük bir fırtınanın olduğunu bilmiyordu. Hayata dair tek bir umudu bile kalmadığında, kendisini sürüklendiği uçurumun başında bekleyen bir ışığı ve bu ışığın kendisini yakıp kavurmasını beklemiyordu.

Kendi elleriyle teslim etti beni.Hiç düşünmeden.Bir an bile tereddüt etmeden.Bir damla göz yaşını geçtim gözleri dahi dolmadan.Sözde o benim babam... ***GANGSTER'in devamı olan DİLHUN'u da okumayı ihmal etmeyin güzel okurlarım.

Smut içerir.Cringe olabilir yazım hatalarım olabilir çok takılmayın.

Bir insanı tanımak uzun yıllar alır. Yanlış tanıdığını anlamak ise bir kaç saniye. Açelya canından çok sevdiği çocuğa zevkle bakıcılık yapıyordu taki patronunun eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenene kadar. Açelya eskisi gibi rahat olabilecek mi ? Peki yeni farkına vardığı duygularına engel olabilecek mi ? En zoru da arada bir intikam meselesi varken ayakları üstünde durabilecek mi ?

Tom: Neden insan içindeyken sana iyi davranayımki? Darla: Bilmiyorum Sevgilin olduğum için bana bu jesti yaparsın diye düşünmüştüm.

A Tom Marvolo Riddle Story ... Canından çok sevdiği kızını ansızın çıkan kehanetle herkesden saklamak her şeyden uzak büyüsüz bir dünyada yaşaması için yetimhaneye gönderen grindewald kendi içinde çöküşe geçsede biliyordu ki kızı çok güçlüydü zamanla her şeyi anlayacaktı... ... Küçük kız yetimhanedeki çocuklara göre olgunlukla büyüyen biriydi. bazı şeyleri biliyordu. Kendi kendine keşfettiği güçlerini kendi kendine geliştirmeye çalışıyordu. Her gün yaptığı gibi güçlerini keşfetmeye çalışan kız odasının kapısının çalınmasıyla havada tuttuğu kitabı sakince yere bıraktı. "Gir." içeri giren adamın gözleri parladı. Tanıdığı adamın bir kopyası gibi duruyordu. Adam yüzündeki gülümsemeyi silmeden düşündü. Arkadaşının daha doğrusu sevdiği adama verdiği sözün yarısını tutmuştu. onu bulmuştu. geriye en zor olan şey korumak kalmıştı. En son bebekliğinde gördüğü küçük kıza tekrar baktı, "Miss Grindewald ne kadar da büyümüşsünüz." ... "Seni karanlıktan kurtarmaya çalışıyorum anlasana!" Diye kükredi genç kız. Genç adamın yeşil gözlerindeki kırmızılık kendini göstermeye başlarken kızın yüzüne doğru tısladı, "Kendi karanlığında boğulmak yerine neden benimle uğraşıyorsun?!" "Hiç bir şey anlamayacak kadar acizsin marvolo. Hiç bir şey..." Arkasına kara gölü alıp hogwarst'a doğru ilerlerken düşündü genç kız. Aptallıktı yaptığı. Sevgiyi kendi bile tam olarak ne olduğunu bilmezken ona öğretmeye çalışmak... Aptallıktan başka bir şey değildi...