"Özgürlük, hiçbir imparatorluğun susturamayacağı tek güçtür." K.D.T Viona Lavinia ve Kaden Draco Tyler'ın tanışmasıyla başlayan ve daha da karanlıklaşan bir dünyaydı, Panzehir Aktif. Adı zehirlenmiş ruhlardan ve çürümeye yüz tutmuş cesetlerden geliyordu. Ejderhalarla dolu bu karanlık dünyanın güneşi ise hiç doğmayacaktı. Bin yıl boyunca ordular geldi, krallar düştü; fakat Valens her zaman ayakta kaldı çünkü kökleri toprağa değil, halkının iradesine bağlıydı. Kızıl Kanatlılar'ın kraliçesi Vesna ise tacı ve hakkı olan tahtı için savaşacaktı.

Çocukluk... Göğsümüzün içindeki lalelerdi çocukluk, yaşatamadık. Adaletin olmadığı bu ülkede başkaldırının çehresi Siyah Emare'ydi. Siyah Emare'nin amacı savaş çıkarmak değil, savaşı zorunlu kılan düzeni yıkmaktı. Baskıyla yönetilen bu ülkede susturulan insanların sesi, unutturulan gerçeklerin koruyucusu ve özgürlüğün son kalesiydi. Örgüt; adalet, sadakat ve özgürlük ilkeleri üzerine kurulmuştu. Onlar için zafer, düşmanı yok etmekten çok masumları yaşatabilmekti. Siyah Emare'nin en büyük hedefi, korku üzerine kurulmuş düzeni sona erdirerek insanların yeniden özgür iradeleriyle yaşayabileceği bir dünya kurmaktı. Çünkü biliriz ki gerçek güç, silahlarda değil; doğru olanı savunmaktan vazgeçmeyen yüreklerdeydi. ❧ "Çocukluğumuzun en karanlık sokaklarında yeşermeyi bekleyen umut tohumları var. Laleler çocukluğumuzdur. Benim çocukluğum da sensin, Güvercin. Umutlarım da. Lalelerimize..." SE. . Bu seride bahsi geçen karakterler, kurumlar ve olaylar her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir ve kalemime aittir. Herhangi bir ideolojiyi, siyasi görüşü veya toplumsal yapıyı temsil etme ya da destekleme amacı taşımamaktadır.

Alya Arıkan, renklere aşık ancak hayata karşı bütün beklentisini kaybetmiş bir kadındır. Giydiği çiçekli elbiselere ve sürekli yüzünde taşıdığı sahte gülümsemelere rağmen, içinde her an her şeyden vazgeçmek üzere olan bir ruhu vardır. Barbaros Dora ise... Alya'ya aşıktır. En azından Alya'nın bilmesi gereken tek şey bu olmak zorunda. ▪︎▪︎▪︎ "Bir seri katil değilsin, değil mi?" Ani sorum karşısında kaşlarını çatacak gibi olsa da kendini hemen toparlayıp aynı mimiksiz haline geri döndü. "Bir seri katile mi benziyorum?" Ellerini masanın altına aldığı için parmaklarını kontrol edememiştim. Haftalardır buna bakmayı akıl bile etmediğimi tam o an fark ettim. "Bilmem... Hiç seri katil görmedim. Evli değilsin, değil mi?" "Değilim." Dedi hiç düşünmeden, düz bir sesle. Hah... "Bu gece benimle sevişmek ister misin?" ▪︎▪︎▪︎ (+18) Hikaye sadece yetişkinlere yöneliktir. Lütfen bu uyarımı dikkate alın. 26.07.2023