Tarih boyunca sadece birkaç kez cesaret edilen ve eşine az rastlanan, insanlık dışı bir yöntemle yapılan dil yoksunluğu deneylerine bundan yirmi iki yıl önce de teşebbüs edilmişti. Çok büyük bir prodüksiyonla, tüm dünya devletlerinden alınan izinle gizli bir proje başlatılmıştı: Dil yoksunluğu deneyleri. Diğer bir adıyla, yasak deneyler. *BU HİKAYEDE GEÇEN OLAYLAR, KİŞİLER VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEKLİKLE HİÇBİR BAĞLANTISI BULUNMAYIP BÜTÜNÜYLE KURGUDAN İBARETTİR.*

Süreyya Tanya, hayatı boyunca girmek için çabaladığı bale okuluna kabul edildiğinde on sekiz yaşındaydı. Rusya'nın soğuk topraklarına adımı bastığında küçük bir kızdı. Hayata dair en kötü şeyleri unutmak için gittiği bu şehirde, kaderin onun için daha kötü süprizleri vardı. Tanya, insanların gerçek yüzlerinin kendi gördükleriyle sınırlı olmadığını öğrendiğinde on dokuz yaşındaydı. Çok sevdiği arkadaşı merdivenlerden düşünce onun rolünü aldığında bunun hayatının fırsatı olduğunu düşünüyordu. Ünlü ve efsane bale okulu Vaganoya Balo Salonu'nun açılış oyununda başrol olmak... Fakat her şey denklemin içine mor zambakların ve anlaşmaların girmesiyle değişti. Tanya, Rusya'nın baş mafyası tarafından kaçırıldığında, rolü aldığı arkadaşının başına ördüğü çoraplardan habersizdir. Daha da kötüsü hayatta kalmak için bir mafya ile evlenmek zorundadır.

Konstantina Karayel, şehir efsanelerinin avcısıydı. Gedik Savaşı'ndan sonra dünyada kalan binlerce şeytani varlığın peşindeydi, elbette hiçbir şey bedava değildi. Sonuçta Konstantina da kirasını ve faturalarını ödemek zorundaydı ve doğrusu para almasa insanları kurtarmakla pek uğraşmazdı. Hangi deli, yaratıklarla savaşmaya gönüllü olurdu ki? Birazcık teşvik gerekliydi. Konstantina bir savaş çocuğuydu. Üçüncü Dünya Savaşı'nın patlak verdiği 1999 yılında dünyaya gelmişti. Ama asıl savaş, bu sefer daha vahşi geçen dünya savaşının yol açtığı Gedik Savaşı'ydı. İnsanlık, neredeyse kendi sonlarını kendileri getirmişti. Nükleer bombalar, küresel ısınma, doğaya verilen tahribat sonucu gökyüzünde koca bir delik açılmıştı: Gedik. Ve bu delikten dünyaya sızanlar çok da iyi niyetli değillerdi.

"Ve unutma Zümrüt; tüm çiçekler yavaş yavaş, kırmızı güller çabuk solar." *** 1980 yılının Mayıs ayında, Dilektaşı Mahallesi'ndeki aylardır boş olan daireye genç bir adam taşındı. Tek başınaydı, bir karısı veya çocukları yoktu. Kimseyle konuşmazdı ve soğuk çehresi, tenindeki yanığa benzer farklı renkte izleri, şüpheli hareketleri nedeniyle kimsenin de onunla konuşmaya niyeti pek yoktu. Mahalleli, bu suskun ve gizemli adamın dönemin şartlarını da göz önünde bulundurarak bir Amerikan ajanı olduğuna karar vermişti ve adama kendi aralarında 'Dilsiz Ajan' diye sesleniyorlardı. Zümrüt Ayten Özsoy ise henüz yirmisine yeni basmıştı. Altı çocuklu bir ailenin ikinci çocuğuydu. Hayat hakkında bilgisi bu aileyle ve bu mahalleyle sınırlıydı. Liseyi yarıda bırakmak zorunda kalmıştı, hayata en büyük kızgınlığı da buydu. Hayallerini baltalayan şey yoksulluk ve yoksulluğunun sebebi ise başlarındaki sorumsuz babalarıydı. Çoğunlukla bu kalabalık mahallenin cıvıltısında ömrünün çürüyeceğini ve ailesine rağmen yapayalnız öleceğini düşünürdü. Onun için hayat, ışıltılı bir oyun sahnesiydi ve bu sahne, akşam babası eve geldikten sonra perdelerini kapatarak karanlığa bürünürdü. Ve bir gün Dilsiz Ajan nihayet konuştu. Zümrüt Ayten Özsoy ise hayallerine çok yakın olduğunun henüz farkında değildi. (30.03.2021)

"Bana anılar ver, unutmak mümkün olmasın." (01.01.2024)

Bizim hikayemiz akıl hastanesi koridorunda kesişen iki deli bakışla başlamıştı. Mavinin farklı tonlarında olan iki deli bakış, birleşen kaderlerimizin ilk çizimleriydi. Acıyla harmanlanmış hayatlarımızı birleştiren iki deli bakış, bizim başlangıcımız olmuştu. Kaderin kalbime attığı ilk çizgi onun gözleri olmuştu. Buz mavisi gözleri ve benim okyanus mavisi gözlerim... Gözlerimiz aynı ama bir o kadar da farklı olan ruhlarımızın yansımalarıydı. Middlemist'in Kırmızı Kamelya'sıydım ben. __________________________________ Bu hikâyede her şey benim hayal ürünümden ibaret. Yazım hatalarım olabilir. Herkes hata yapar. Hatalarımı bana bildirirseniz çok sevinirim. Bu hikaye vahşet, kan, küfür, akıl sağlığı sorunları olan karakterler içerir‼️ Bu kurgunun bütün hakları bana aittir.

Siyah Kefenler 08.04.2022

Kabul etmek istemiyordum. Ben yıllardır tek başımaydım. Bundan sonra bir aileyle yapamazdım. Fakat içimdeki bu hisse bir türlü anlam veremiyordum. Yüzüme beklentiyle bakıyordu İpek Hanım. Peki benim cevabım neydi?