"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

Kanlı parmaklarım arasından kayan kalemi daha sıkı kavrarken göz kapaklarıma biraz daha dayanmaları için yalvarıyordum. Kağıdı ıslayan göz yaşlarım kana karışırken hıçkırıklarımı dört duvar arasına savurdum. -"Bana hep katran derdin, fakat gerçek katran sendin Karan." Birbirine karışmış harflerin, iç içe geçmiş cümlelerin anlaşılmasını umarak arkadan gelen bağırışlara inat son harflerimi kazıdım ıslak kağıda. -"Beyazıma karışan, beni karartan, ruhuma bulaşan katran sendin. Beni kendine hapsettin sonra da bir uçuruma terk ettin. Yine de gönlümden gönlüne arşınladığın koca tepeler için teşekkür ederim katran. İyi ki vardın."

Birinci bölümün adı '3' ve farklı bir bölüm isimlendirme sistemi var. Yayımlanma sırasına göre okuyunuz. -Seni seviyorum. -Geçecek... Başlarda önemsiz bir konu olarak gördüğü şey zamanla hayatının bir parçası olacak ve gerçeklik algısını altüst edecek.. Büyük bir belirsizliğin hikayesi.

Yaşadığı travmalar yüzünden ailesi tarafından şımartılarak büyütülen Ahsen'in, yolu diktatör bir yüzbaşı ile kesişir. (Hikayede adı geçen bütün kişiler, kurumlar ve olaylar hayalimin ürünüdür. Gerçeklikle bir alakası yoktur.) 18.03.2023 #GençKurgu 1.

İnsan korkularını saklayıp kimsenin görmesine izin vermeyince mi daha cesur olurdu yoksa onları saklamadan,onlarla yaşamayı öğrendiğine mi? Bunun cevabını bilmiyordum ama korkularımla yüzleşemediğimin de farkındaydım. Ben korkularından her zaman kaçan,onlardan olabileceğim en uzak noktaya saklanmak için uğraşan o kızdım. Ve benim en büyük korkum Mizra Devrim Sertkaya'ydı.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.