Efe güzelliğini kullanmayı iyi bilen şu ana kadar ne istediyse hepsini almış biriydi Ama Arda onun gibi güzellikleri çok görmüştü.

efe şan X arda soydoğan

Her yıl yalnızca 12. sınıfların ikinci döneminde başlayan bir okul geleneği: BAĞ. Kurallar basit. Eşleş. İletişim kur. Dönem bitene kadar bağını koparma. texting

Efe sevgilisinin onu aldattığını öğrenir ve birisiyle sevgili rolü yaparak onu kıskandırmak ister. Fakat bu kişinin pek haz etmediği Arda Soydoğan olacağından habersizdir. texting,düzyazı -Bu kurgu adı üstünde tamamen kurgudur. Gerçek kişilerin özel hayatını yansıtmaz ve hiçbir iddia içermez.-

efe, kendisi yüzünden uzaklaştırma alan arda'ya telafi amacıyla ödevleri ve dersleri mesaj atmaya başlar.

arda biraz şımarık bir çocuktu, efe kadar olmasa da.

Bazı insanlara katlanırsın. Bazı insanları seversin. Bazen de, en çok kaçtığın kişiye yenilirsin.

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."