Kötü bir şey olacak hissi hiç peşini bırakmıyordu. Hayat, kendi geçmişinin gölgesinde yaşamaya alışmıştı. Güven, onun için erişilmez bir lükstü. Ta ki hiç düşünmediği bir senaryo gerçekleşene dek: hayatının orta yerine pat diye düşen aşk. • {4Temmuz2017 ▪ 21.22}

Adını ilk kez duyduğum bir adamla evlenmem isteniyor. Onu tanımıyorum. Ama aynı masada otururken karşıma bir soru çıkıyor : Aşk kaderle mi gelir, yoksa kararlarımız sonucu mu doğar? Ben Betül, bir yıldız sevdalısıyım. Hayatım boyunca kimseye âşık olmadım. Ama şimdi, yıldızları bile unutturacak kadar derin bakan bir çift göz parıldıyor bu adamın gözlerinde. Yıllardır beni tanıyormuş gibi bir sıcaklıkla "Ben Affan" diyen bu adam, hayatımı altüst edecek. Hissediyorum. O kim? Neden beni istiyor? Ve en önemlisi, ben neden onun gözlerinde kaybolmaktan bu kadar korkuyorum? Yıldızlara Tutunmak; kalbine düşen ilk kıvılcımla sınanan bir genç kadının hikâyesi. - Nam-ı diğer ''Yıldızlara Uyanmak'' :)

Birdaha dönmemek üzere evden çıktığında attığı adımların onu nereye götüreceğini bilmiyordu. Karanlığın göbeğinde, kederi ve öfkesiyle, kaderine yürüyordu.

Burası kanın kızıllığının her karışına bulaştığı, gökyüzünün kana bulandığı yerdi . Burası ölümün insana nefesinden daha yakın olduğu yerdi . Gazze'de doğmak; doğuştan direnişçi olmaktı . Küfre, açlığa, susuzluğa, ölüme ve en çok da suskunluğa direnmek bir tür alın yazısıydı.. Burası Gazze; toprağın kanla buluştuğu yer. Burası Gazze; uçurtmaya hasret çocukluğun, gökyüzünün kızıllığında kaybolduğu yer.

Seni unutursam ey Kudüs! Sağ elim hünerini yitirsin. Seni anmaz, Kudüs'ü en büyük sevincimden üstün tutmazsam, dilim damağıma yapışsın! | Tevrat - Mezmurlar 137.

Sizin hiç kanatlarınızı kırıp ellerinize verdiler mi? Yoldular mı tüylerinizi acımasızca. Yüzünüze canınızın acısını umursamadan soğuk soğuk güldüler mi? Sizin, sizin hiç üşümedi mi kalbiniz? Benim üşüdü, annem yerine toprağa dokunduğum gün üşüdü içim. Dışarıda yaz vardı oysa, kimse yorganlara sarılmama anlam veremiyordu. Herkes bana acıyarak bakıyordu, benim gibisiyle dolu bir yere düşmüştüm. Kaç gün ya da kaç hafta bilmiyorum, temmuz sıcağında kazak giyip dolaştım. İçimi ısıtamıyordum, kollarını bana dolayamayan annemin yerini dolduramıyordum. Oysaki o ne güzel sarmalardı beni, kış günü sıcacık olurdum. O gün insanın içi üşüyünce dışının bir fayda veremeyeceğini öğrendim. Ben o gün, beni saran bütün kollardan Rabbimin sınırsız merhametine kucak açtım. Üşüten de, ısıtan da O bildim. Sardım sinemi, yaralı gönlüme dermanı O bildim. Yüreğimdeki yaşları topladım tek tek, kurutacak olanı O bildim. Bilemedim O'ndan gayrı, bilmek istemedim. -Mülzem adıyla yazılmış ilk kurgudur Mülzem: Susturulmuş, sükûta mecbur olmuş . 27.08.20' : Yaralı bir yüreği kalemimin mürekkebi ile buluşturdum. Rabbim yolunda yazmayı nasip etsin...

-TAMAMLANDI- Mevlana derki aşk ateşi önce sevilene, oradan sevene düşermiş. Yani bir insan aşık olmuşsa, maşuk ışığını yaktığı için olmuştur. Eğer maşuk yanmazsa, aşık yanamaz. Eğer maşuk, bir mum gibi ateşe düşüp eriyemezse o ateş, pervaneye düşmez. Aşk; Birinin Şem, birinin Pervane olması ile başlar. Aşk; Sevdiğin de yok olma ile başlar. Ve Aşk; Hem Şem hem de Pervane olduğun da, bir olduğun da, biz olduğun da başlar. Aşkın denizin de akıl dalgaları durulur, İmtihan bu ya; balığın gönlü çöle vurulur... (Şems-i Tebrizi)

"Her Dem olmuş yürekler, Birbirine söz vermiş gönüller, Kulak duymasa da Duymaz mı kalpler" Kendinden emin bir şekilde attığı adımın hesabını soruyordu. Kendine! Bunu kendime yapabilir miyim? Peki ya ona? Hiç sesini duymadan kavuşmayı beklediğim yarimi görmezden gelip yüzünü bile görmediğim başka bir insanla sırf Allah rızası için evlenebilir miyim? "Karşımda gördüğüm kişiye hayran bir şekilde bakarken istemsiz olarak başım önüme eğildi. İçimden sonsuz kere şükür ettikten sonra kafamı kaldırdım. Tebessüm ederek bana bakmayan gözler beni kendine aşık etmeyi çoktan başarmıştı..." Ubeydullah'ın hikayesi... 25.04.18 Kapak için, @bikudusgecesi'ne cok teşekkür ederim. Sprituel içinde; #91. ^21.03.18 #86. ^22.03.18 #68. ^25.03.18

-Bana bak peçeli... -Gelirsem oraya çok fena olur. Ne olur? -Aşk olur.

Kızgın bakan gözlerinin yolunu gözleyişi tam tamına dokuz gün olacaktı. Hâlâ sıkı sıkıya tuttuğu tesbih ile zoraki gülümsemeler dağıtırken için için ağlıyordu Muhammed. O insanlığın saadeti için daima çalışan, Allah rızasını gözeten ilim aşkı ile yanıp tutuşan talebeydi. Ailesinin baskıları ile Kur'an kursunda okumaya mecbur tutulmuş olsa da zamanla bu nimetin er geç farkına varır. Ve istiğfar getirir. "Allah'ım, şu kararan düşlerimin arasına ak düşler nasip et. Sen, sessizliğimi en iyi işiten beni yalnız bırakmayansın. Yardım et bana." Gözünde yağmak için acele eden yaşları engellemek adına birkaç kez gözlerini kırptı. Havanın şiddetli gök gürültüleri beraberinde yerine yağmuru getirirken yüreğinin derin alfabesi yine sessizce O'nu tekerrür ediyordu. Yine başa dönen çaresizlik. Sen öğrenilmiş çaresizliğim misin? Kafasını yere eğerek yürürken elleriyle ıslanan çarşafına sımsıkı sarılan Ümmü Gülsüm geliyordu. Spiritüel de ilk #56 ❤ Spiritüel ilk #135 ? Kapak/ @AmorDesign 'e aittir.