"Bir insanın hayatı bir günde değişir mi? Bende oldu." Melina, sevgi görmediği üvey ailesiyle sıradan bir hayat sürerken, bir kavga her şeyi değiştirdi. Öğrendiği gerçek, onu yıllardır aranan zengin ve güçlü bir ailenin kayıp kızı yapıyor. Artık sıradan bir hayat yok sırlarla, güçle ve tehlikelerle dolu yeni bir dünya onu bekliyor. Artık yalnız değildi hayatında ailesi, annesi, babası, onu canlarından çok sevecekleri 3 abisi ve hayatının aşkı olacak adam Atlas Karadağ.

Efsun Zorlu; atandığı Urfa'da mecburi hizmetini yapan tıp fakültesinden yeni mezun, çiçeği burnunda bir hekimdir. Daha mesleğinin ilk günlerinde, henüz on sekizine yeni girmiş bir hastanın intihar vakasıyla karşı karşıya kalır. Hastasının vücuduna bırakılan izler onu adım adım kendi geçmişine götürürken, geleceğini aniden tanımadığı insanların dudakları arasında bulur. Asla geçmemiş geçmiş, verilmiş sözler, kurtarılan hayatlar, doğrultulan namlular, yalanlar, fermanlar ve aşk. Devrim gibi bir kadın, Urfa'nın göbeğinde destan gibi bir sevdanın koynunda bulur kendini. Koca düzene baş kaldırıp o düzenin minnet ettiğine yenilmekse ne aklının ne de kalbinin kabulüdür. *** "Ağlarsam ölürüm." derken sesim düz, çoktan kabullendiğim bu gerçeği ilk defa dile getirişime rağmen sakindi. Çoktan. Saatlere dökülürdü ama bana şehirler aştıracak kadar çok gelen o vakit. Vücudumun ağrısı ruhumun sancısının çok altındaydı. Onun gözleri bende olsa da ben boşluğa odaklanmıştım. Üzerimde olan bakışlarının ağırlaştığını hissettim. Fetih bana çok ağır bakıyordu. Sırtıma yüklenen çuvallar biraz daha bel bükmeme sebep oldu. "Neden," dediğinde ne dediğimi çok iyi anlamış da yersiz bir sorgulayışa bürünmüş gibiydi. "serçe misin sen?" Kaşlarım hafifçe havalandı, başımın ağrısı belirginleşti. Uzun süreden sonra ona bakan ben oldum. Söylediği şeyin altındaki anlamı yakalamaya çalışıyordum ama buna çok uzaktım. Bunu anladı ve dudakları kıvrılacak sandım. Halbuki gülümsemeye çok uzaktık. "Serçeler," yüzünü hafifçe yüzüme yaklaştırdı. "Ağlayınca ölürlermiş. Bu yüzden mi bunca zamandır gözlerinin kuruluğu?" Bu konuşmadan sonra onun serçesi olacağımı, hatta olduğumu bilemezdim. Tıpkı bu topraklarda serçeyi öldürmenin kadını ağlatmak olduğunu bilmediğim gibi.

Feryal Sırat & Yasef Süoğlu. "Hayat tesadüfler ile doludur." ... *Hikayede yaş farkı vardır. **Yetişkin içerikli unsurlar barındırır.

Naz, hep en iyi olması için aile baskısı gören 2. sınıf psikoloji öğrencisidir. Bir gün tanımadığı bir numaradan mesajlar almaya başlar. En başta önemsemediği mesajlar, zamanla hayatının iplerini eline almaya başlar. *** NOT: Dark romance türünde bir kitaptır ve tetikleyici unsurlar içerir, hassas olanlar için minik bir uyarı. ❗+18 Yaş okuyucular için uygundur. *** 11.10.25 | 1. #tutku 27.10.25 | 1. #anonim 28.10.25 | 1. #gençkurgu 28.10.25 | 1. #gerilim 28.10.25 | 1. #saplantı 28.10.25 | 1. #darkromance 11.11.25 | 1. #korku 30 Eylül 2025 | Başlangıç tarihi.

İLK YAYINLANMA TARİHİ: 14 HAZİRAN 2025 DÜZENLENME TARİHİ: 12 EYLÜL 2025 Hikayede yetişkin unsurlar bulunmaktadır. "Bazı sesler yağmurda saklıdır ve bazı kalpler, hiç tanımadan birbirini bekler..." Yıllar sonra kasabaya dönen Devran... Toprağın sesini duyan Âlâ... Birbirini hiç tanımayan iki yalnız ruh, aynı rüyada buluşursa ne olur? Küçük bir kasabanın taş sokaklarında, dedikodular fısıldarken bir aşk yavaşça yeşeriyor. Gülyazı'da her evin bir hikâyesi var - ama en çok onlarınki konuşulacak. Dedikodular yükseliyor, gözler çevriliyor, kalpler yerinden oynuyor! Kasabanın taş yollarında aşk usulca yürürken, herkesin dilinde aynı soru: "Alhanlıların Devran'ı, hangi güzeli kendine gelin edecek?" Gülyazı Kasabası; dostluğun samimiyetle kurulduğu, dayanışmanın ekmek gibi bölüşüldüğü,aşklarınsa en tutkulu hâliyle filizlendiği, cıvıl cıvıl bir köy hayatının tam kalbinde saklı bir dünya.

"Yoruldum. Benim artık seni yanıma almak için tüm dünyayı karşıma alacak hiç gücüm kalmadı. Senin istediğin gibi olsun, onların istediği gibi olsun. Bundan sonrasında karşıma çıkan her şeyi sadece sessizce kabulleneceğim. Herkes bunu bir vazgeçiş sayacak ama bu senin yenilgin. Beni bir daha asla kazanamayacaksın." Burukça gülümsedim. "Çünkü ben bir daha asla senin için savaşmayacağım." Gözümden akan yaşlara inat gülümsemeye devam etmeye çalıştım. "Hayatımda bir daha asla seni seçmeyeceğim. Eğer olur da bir gün seni seçmem gerekirse...olur da seçersem, o gün kendimden vazgeçeceğimden emin olabilirsin." "Ve sen, beni ilk kez gerçekten kaybettiğin anın neye benzediğini... ancak başkasının soyadını taşıdığımda anlayacaksın." "Evleneceğim...onunla." Bu aşkın değil, hıncın hikayesi...

Yasaktı, Yanlıştı, Olmaması gerekiyordu. Yasak olduğu kadar çekiciydi, Yanlış olduğu kadar istiyordum, Olmaması gerekmesine rağmen olması için herşeyimi vermeye razıydım. O babamın arkadaşıydı ama aynı zaman da o yıllardır aşık olduğum adamdı. Aşkımı kimseye söyleyemedim sadece günlüğüme anlattığım adamdı.. Nereden bilebilirdim ki imkansız zannettiğim bu aşkın ikimizin kalbinde de filizlendiğini... UYARI(FAZLASIYLA +18 OLACAKTIR)

"Benden başka gidecek hiçbir yerin yok." Adam yapılı cüssesini kendinden oldukça küçük kıza iyice bastırdı ve çenesini sıkarak yüzünü kendine yükseltti. "Gidebileceğin herkesi öldürdüm, uyuyabileceğin her evi yıktım, başını koyabileceğin tüm yatakları yok ettim, sığınabileceğin her limanı yaktım ve küllerini beş okyanusa savurdum." Biraz durup kızın sindirmesini bekledi. Ağır ağır, beynine çakarcasına vurgulu bir tonda tekrar konuşmaya başladı. "Benden kaçtığında gidebileceğin tek yer benim yanım, uyuyabileceğin tek yer benim evim, başını koyabileceğin tek yatak benim yatağım ve sığınabileceğin tek liman benim kollarım." Çenesindeki elini çekmeden diğer elini incecik boynuna sardı ve yaşlarla parlayan cam gibi parlak, göğü taşıyan gözlere baktı. Kendi dipsiz kuyularının aksine onun gözleri içinde binlerce diyar bulunduruyordu ve adam o binlerce diyarın hepsini kendine istiyordu. Hepsini. Her bir tanesini. Tek tek. Sonsuza dek. Kadın, adamın omuzları üzerinden arkadaki büyük eve baktı. Ev kadının gidebileceği son yer, uyuyabileceği son yatak, sığınabileceği son limandı. Ve adam dakikalar önce o evi ateşe vermişti. "Bırak."dedi inlercesine. Bırakmadı. "Canım yanıyor."dedi. Umursamadı. O, acımasızdı. O nitelikli bir katil ve kalpsiz bir psikopattı. O, kimsesizdi. O, sığınabileceği tek limanı, kendi elleriyle yakmış, küllerini kaybetmemek için dünyayı ateşe vermişti. O, tehlikeliydi. Ve o aşıktı. Çok, çok aşık.

*** "Ölüp bittiğim şu gözlerin bir bana baksın istiyorum." Elinin tersi ile elmacık kemiğini okşadı. Yavaşça aşağı indirdi elini. Dudakları üzerinde durdu. Gözleri ile de orayı abluka altına almıştı. Baş parmağı ile alt dudağını okşadı. "Şu dudakların arasından bir benim adım çıksın istiyorum." Oradan da indiği aşağı eli. Tıpkı gözleri gibi. "Ölüp bittiğim şurası var ya," Elini, iki göğsü arasındaki yere koydu adam. "İşte burası sadece bana ev olsun istiyorum." Yavaşça eğildi ve minik bir buse kondurdu kızın kırmızıya çalan dudaklarına. "Canım da sen ol, evim de." Dudakları kızın kulağına doğru hareket etti. "Bir de geceme güneşim ol." *** 19. 11. 2020 tarihinde yazılmaya başlanmıştır. Kaldırılan Sen De Seversin kitabının yazarı olan bayanbuluut'tur.