မောင်.. မင်ဘယ်လောက်ငါကိုမုန်းပြီး ဖယ်ခွာနေပေမဲ့ ငါမမုန်းရက်ခဲ့ဘူးမောင်ရယ်..... Zawgyi ေမာင္.. မင္ဘယ္ေလာက္ငါကိုမုန္းၿပီး ဖယ္ခြာေနေပမဲ့ ငါမမုန္းရက္ခဲ့ဘူးေမာင္ရယ္.....

သက်မဲ့ DOLL မဟုတ်တဲ့မင်းက အထီးကျန်တဲ့ ကိုယ့်ဘဝအတွက် တောက်ပတဲ့ ကြယ်လေးပါ ... (Zawgyi + Unicode )

သုံးပွင့်ဆိုင်ဝတ္ထုထဲကို ကူးပြောင်းခံလိုက်ရပြီးနောက်..... နှိုင်းအမြုတေ - "စနိုက်ကြော်နဲ့ခြံခုန်နွားကို မှတ်လောက်သားလောက်အောင် ပညာပေး...ဟိုက်!! ဗီလိန်နဲ့ထိပ်တိုက်တိုးတော့မယ်။ ဝေးဝေးရှောင်မှ" စွမ်းစေတမာန် - "မင်းလေး ဘယ်လောက်ပြေးပြေး ကိုယ့်လက်ထဲက မလွတ်နိုင်ပါဘူးကွာ" နှိုင်းအမြုတေ - "???" ဒီဗီလိန်ရဲ့ဦးနှောက်က Errorတက်သွားတာများလား။ ဆားကစ်တွေများ ချို့ယွင်းနေတာလား။ ငါ့ကို ချစ်ရည်ရွှန်းတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ဘာလို့စိုက်ကြည့်နေတာတုန်း။ Ahhhhh!!!!!!

(ZawGyi & Unicode) "ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းကို မမွန်ရဲ့အနုပညာ စိတ်ကူး နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး တခြားသူတွေ ရဲ့ ရင်ထဲမှာ စွဲထင်ကျန်ရစ်စေချင်လို့ပါဗျာ.." မမွန်ကိုရင်ဖွင့်လာတဲ့ မောင်လေးရဲ့ စကားတွေအများကြီးထဲက စကားတစ်ခွန်းပါ။ (အကြင်နာမွန်) "ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကို မမြန္ရဲ့အႏုပညာ စိတ္ကူး နဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး တျခားသူေတြ ရဲ့ ရင္ထဲမွာ စြဲထင္က်န္ရစ္ေစခ်င္လို႔ပါဗ်ာ.." မမြန္ကိုရင္ဖြင့္လာတဲ့ ေမာင္ေလးရဲ့ စကားေတြအမ်ားႀကီးထဲက စကားတစ္ခြန္းပါ။ (အၾကင္နာမြန္)

၁၆၃၅ ဆိုတာ ညောင်ရမ်းခေတ်ထဲက မလား။၁၆၃၅ ဆိုပြီး ငါက ဘယ်ခေတ်ကို ရောက်နေတာတုန်း. #ဤဇာတ်လမ်းတွင်ပါဝင်သောအကြောင်းအရာများသည် သမိုင်းနှင့်မသက်ဆိုင်ပါဘဲ စာရေးသူ၏ဖန်တီးစိတ်ကူးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ Book Cover_ Lucy Xellies Written in Myanmar Language.~