To nie jest zbiór lekkich rymów ani słodkich słów. To kilka wierszy, które niosą w sobie cień - niepokój, pytania, szorstką prawdę. Tutaj każde zdanie jest jak krok w ciemność, każde słowo ma ciężar, którego nie da się zignorować. Znajdziesz tu teksty utkane z ciszy, gniewu i samotności, ale też mądrość ukrytą w tym, co boli. To zapis chwil, które nie chciały odejść. Wejdź, jeśli odważysz się przeczytać to, czego inni wolą nie mówić na głos.

W tym zbiorze wierszy przedstawiam wam świat który na codzień nas otacza. Wyszło trochę depresyjnie no ale cóż. Jest to już mój trzeci zbiór wierszy mam nadzieję że wam się spodoba. Gatunek: poezja Okładka: @_Kyuki_ ©BARTEK 2023

„Zamilczże głosie, bo od Twej namowy - Serce rozumu się swego pozbywa, Czarne mi wizje przychodzą do głowy, Odejdźże myśli, boś zbyt natarczywa...'' (fragment mojego wiersza „O przegranej walce'') Tematyka raczej ponura, wiersze dotyczą przykrych odczuć i trudnych emocji, chociaż znajdą się też tematy bardziej neutralne. Jeśli nie czujesz się na siłach, żeby to czytać, zapraszam do mojego drugiego zbioru („Pieśnią głos wybrzmiewa''), w którym dodaję tylko te radośniejsze i lżejsze tematycznie utwory. Z wdzięcznością przyjmę opinie i rady osób bardziej doświadczonych w tej dziedzinie, jak i osób, zupełnie nieobeznanych w temacie. (Jeśli napiszecie mi chociażby, co Wam się spodobało w danym wierszu, a co nie, będzie to dla mnie bardzo wartościowa informacja.) (wiersze głównie z lat 2021-2024) 1. w #rymy (wrz 2022) 1. w #wiersze (czer 2023) 1. w #poezja (kwi 2024) 1. w #poetka (sty 2025) Z góry chciałabym uprzedzić pełne troski (choć niewątpliwie miłe) komentarze i zapewnić, że nie ma potrzeby ich pisać. Moje gorsze chwile, którymi się tutaj dzielę, są przejściowe, więc wszelkie fragmenty dotyczące w jakiś sposób autoagresji nie powinny być dla Was powodem do niepokoju o moje życie. Jeśli wstawiłam jakiś wiersz, oznacza to, że mój opisany w nim stan, już minął, dlatego też często utwory nie są publikowane w kolejności chronologicznej. (Obraz z okładki namalował Omar Rayyan)

Świat jest miejscem pełnym cieni Może sztuka coś w nim zmieni? Świat jest jeden - Lecz czy na pewno? To kwestia sporna, a prawda od zawsze tkwiła w każdym z nas. *** Każdy ma swój świat, swoją rzeczywistość, w której czuje się dobrze i bezpiecznie. Miliony tych własnych, indywidualnych światów, rzeczywistości przenikają się wzajemnie tworząc jedną całość. *** Świat Złuda Szaleństwo Nieustanna walka z czasem Życie *** Jednakże jeden świat nie wpłynie na tysiące - Tysiąc z nich tworzy jeden, który wpływa na każdy z osobna. *** Jak więc ten wspólny, ukształtowany przez wszystkich świat wpływa na jednostkę? Świat to cień, który tak jak widmo przenika przez wszystko, co się w nim znajduje. Tom poetycki autorstwa Natalii Olewnik Okładka : @idylliczna

Czymże byłoby życie bez odrobiny patosu? Ironii? Konwencjonalnych i niekonwencjonalnych form? Czymże byłoby życie, gdyby nie było w nim poezji? ✨ Zapraszam Cię, drogi Podróżniku, do mojego młodzieńczego tomiku wierszy. Są to pierwsze utwory, które wyszły spod mojej ręki, więc zastrzegam sobie prawo do błędów, nieścisłości i prostoty wyrazu. Zostawiam jednocześnie Tobie pełne pole interpretacyjne - w końcu kto powiedział, że zawsze musisz dokładnie wiedzieć "co autor miał na myśli"? Z reguły lubię wiersze regularne, schematyczne i rymowane, więc takie zazwyczaj piszę, ale czasem próbuję innych form. Także tematyka jest naprawdę różnorodna. Każdy z tych utworów pisany był pod wpływem chwili, konkretnej emocji, niespodziewanego pomysłu czy wrażenia, jakie wywarło na mnie jakieś zjawisko. Zastrzegam sobie prawo do stosowania subtelnej inspiracji (tudzież aluzji literackiej). {Wiersze zawarte w tym zbiorze pochodzą z najróżniejszych cykli} {Wszystkie opublikowane w tym tomiku wiersze są moją własnością}

Wierzcie mi lub nie wierzcie, ale takie słuchy chodzą po mieście, że historie w tej księdze zawarte, wydarzyły się naprawdę 💖🙃

Wodospad myśli wylewa się codzienny Dla każdego człowieka jest nadwyraz znamienny, Nie możesz go opuścic, zostawić, wywalić, Jedyna opcja to się do niego przyzwyczaić Zatrzymaj się zatem i poczytaj trochę Niech ta poezja nie rzuca o ścianę grochem

Gnamy za szarą codziennością coraz bardziej, zatracając wszystko co nas otacza. Czy to wszystko ma sens ? Stój! Zatrzymaj sie! Znasz w sobie chwilę spokoju.