Nazwanie go narkotykiem wydawało się najbardziej trafnym spostrzeżeniem, jakie kiedykolwiek zaistniało w mojej głowie. Jego słowa wbijały się w moją skórę jak igły, ukłucia, których nie potrzebowałam i których już nie chciałam. Wiedziałam, że kolejna dawka - kontakt fizyczny, nawet przypadkowe muśnięcie o siebie naszych ciał - mnie wyniszczy, a i tak zdecydowałam się zaryzykować. Z nim było, jak z działaniem używki: początkowo czułam się niesamowicie, nie zważając na konsekwencje, ponieważ po raz pierwszy od dawna wszystko nabrało sensu... a później nadszedł czas na zjazd. I to właśnie on sprawiał największe katusze, ponieważ uświadamiał mi, że wzięcie kolejnej dawki to zaledwie impuls prowadzący do samozniszczenia. TRYLOGIA ZAUFANIA TW! - SA - ED - przemoc psychiczna i fizyczna - Przemoc domowa - Problemy rodzinne - strata - używki/uzależnienia - sceny +18

Opowiadanie o postrzeganiu świata oczami chorych nastolatków . Opowieści o ich ciężkim życiu , ignorowaniu ich problemów przez ludzi . Opowieść o utracie celu życia , ciężkich przeżyciach , samobójstwie . Opowiadanie o nas . O nastolatkach . Ale tych którzy najpierw udają że jest super ale gdy już nie potrafią i szukają pomocy nikt nie chcę im pomóc . Każdy z nas jest inny . Każdy ma problemy . Każdy przeżywa nawet to samo inaczej . Każdy radzi sobie inaczej . Nie każdy walcz . Niektórzy się poddają . Niestety .

- Byliśmy zbyt młodzi by zrozumieć na czym polega miłość,i wznieciliśmy ogień którego nie potrafiliśmy okiełznać -