ပန်းပေါင်းတစ်သောင်း ပွင့်လန်းပါစေဦးတော့... မောင့် ~အသက်~ ရဲ့ နှင်းဆီတစ်ပွင့်ပန်တဲ့ အလှရှေ့မှာတော့ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး အရောင်မှိန်သွားရတာပါပဲ...

" ဘယ်ဘဝတုန်းက ချစ်ဖူးပါစေ ။ ဒီဘဝတော့ ညှို့ အန်တီ့လို ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့လူကို ချစ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး !!! " ညှို့သွယ်ခင် " ဘယ်ဘဝရောက်ရောက် မင်းကကိုယ့်အပိုင်" ဆူးနှင်းဆီ အချစ်ဆိပ် s2 ပါလို့ ....

" လှိုင်းထပ်မအိပ်နိုင်တော့ဘူး မမ့ မဟုတ်ရင် လှိုင်းအိပ်နေတုန်း မမ့ကထပ်ပီး လှိုင်းကိုထားသွားမှာ" - လှိုင်းမခ " နှောင်းနှလုံးသားကိုအပိုင်ရတဲ့သူက နှောင်းလိုပါပဲလား..." -လိပ်ပြာ

" သံသရာဝဲဂယက်ထဲမြ့ နွယ့်ကိုအမြဲရှာနေမှာ" မြ့စွယ်တော်

အရာရာပေးဆပ်ခွင့်ရခဲ့တဲ့အတွက် အန်တီကျေနပ်ပါတယ် - ရံဝန်းခေတ်

" အလံဖြူထောင်တယ်ဆိုတာ ငါ့သမိုင်းမှာမရှိဘူး လွမ်းညို့ဧကရီ...." - သမုဒယမေ " အနိုင်ပေးတယ်ဆိုတာ ငါ့ရာဇဝင်မှာ ရေးဖို့မဟုတ်ဘူး သမုဒယမေ" - လွမ်းညို့ဧကရီ

"မေမေ့အချစ်တွေက သီချင်းထဲကလို နေရောင်လို ကုန်ခမ်းမသွားတဲ့ အချစ်မဟုတ်သလို ပင်လယ်ရေထက်လည်း ပိုမများနိုင်တဲ့ အချစ်ရိပ်မြုံ ခပ်သေးသေး ၊ ခပ်အုံ့အုံ့က‌လေးပဲ ။ တစ်ယောက်သာ ဆန့်တယ် ။ အဲ့ဒီတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အေးမြမှုနှင့် သာယာမှု အကုန် ပေးသည့် မေမေ့အချစ်က ဖြန့်ကျန့်လို့ မရတဲ့ သစ်ရိပ်မြုံလေးပဲ။ နားခိုလာသူ တစ်ဦးထက်ပိုပြီး ဘယ်သူ့မှ (ကိုယ့်သွေးသားအရင်းကိုတောင်မှ ပေါ့) မျှပေးလို့ မရတဲ့ အေးချမ်းတဲ့ သစ်ရိပ်မြုံကလေး ။" မိုးရာသီအမှတ်တရ ၀တ္ထုလတ် တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါသည်။ ဤ၀တ္ထုတွင်ပါ၀င်သော အရာအားလုံးသည် စာရေးသူ၏ စိတ်ကူးယဉ်သပ်သပ်သာ ဖြစ်ပါသည်။ အထက် ဖော်ပြပါ စာပိုဒ်သည် ဤ၀တ္ထုတွင် ပါ၀င်သော စာပိုဒ် တစ်ပိုဒ် ဖြစ်ပါသည်။ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ကို ၀တ္ထုအတွင်း လိုက်လံရှာဖွေစေလိုပါသည်။

" အချစ်ဆိုတာ ဝဋ်ကြွေးမှ့မဟုတ်တာ" -နှင်းဆီနွယ် " ငါသာ ယောက်ျားတယောက်ဆို နွယ်ငါ့ဘက်ကိုယိမ်းမှာလား" -မြဟေမာန် (ဤဇာတ်လမ်းသည် ကျနော့စိတ်ကူးအရသာဖြစ်ပြီး မည်သည်ကိုမှ့ထိခိုက်လိုစိတ်မရှိသဖြင့် အမှားပါလျှင်တောင်းပန်ပါသည်။)

ဒီတစ်ခါက ရသတစ်မျိူး ပေးနိုင်အောင် ကြိုးစားထားပါတယ် လိုက်ပါဖတ်ရှူ့ပေးကြပါအုန်း...