İki farklı karakterde insan, iki farklı Hayat... çok şey yaşamışlardı. Kırılmışlar kırıldıkça kendi benliklerini unutmuşlardı. Adam, evde olduğu zamanlarını, çocukluğunu doğru düzgün hatırlamıyordu. Boşluklarla doluydu onun zihni... Aile denilince; babasından yediği azarlar, annesinin onu korumayışı, evden ayrılışı... gözünün önüne geliyordu. Adam Bölük pörçük hatıralar arasında kayıp olmuştu. Kadın, Adamın tam tersiydi. Her şeyi en ince ayrıntısına kadar hatırlıyor. Hatırladıkça kini daha çok bedenini ele geçiriyordu. Uykularını kaçıranda geçmişiydi. Anı yaşayamamasını sağlayanda... Öğreneceklerdi farklı olduklarını. Ya birbirlerini tamamlayacaklardı ya da ayrı yerlere serpileceklerdi. Kırık parçaları toplayıp birleştirmek tamamen onların elindeydi.

...19: Bir kez olsun sevmiş miydin onu? ...19: Okşamış mıydın yanaklarını? ...19: Ya da hiç dansa kaldırdığında eşlik etmiş miydin? ...19: Saçlarına ufak buseler kondurmuş muydun? ...19: Bir kez olsun, onu savunmuş muydun etrafta ona el kaldırmaya can atan tipler varken? ...19: Doğru. ...19: Sen sevdiğin adamla kendi hür iradenle beraber olduğunu, ona ahlaksız teklif iftirası atarak saklayacak kadar ahlaksızsın.

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️