Bir ihanet iki insanı düşman edebilirdi; İzgi Tanrıkulu ve Ezel Tan Utlu. Kendi çıkarları için birbirlerini feda edecek kadar gözü karalardı fakat beklemedikleri bir sanrı vardı. Birbirlerini kazdıkları kendi çukurdan kurtaracak tek bir gerçek. İhanet bu sefer kendileri için değildi. Peki kimin içindi? | "Artık biliyorsun. Hep biliyordun." Artık biliyorum ve inanıyorum. Bir o kadar uzak bir o kadar yakın bir zaman dilimiydi. Film en baştan başlıyor. İyi seyirler.

O gece, hayır ondan önceki gece ve şimdi. Seri cinayetler yaşanmıştı. Hepsi aynı şekil aynı tarzdaydı. Bir tane farklılık ya da kanıt yoktu. Kusursuz cinayet yoktu lakin tiyatro devam etmeliydi.

"İhanetin gölgesinde bir kadın ve geçmişiyle yüzleşmeye hazır bir adam..." Bir yanda aşk, bir yanda savaş. Peki, kurtuluş hangisinde saklı?