Yıllar önce aynı üniversitede tanışıp sevgili olduktan sonra, bir anda sebepsiz yere ayrılan avukat Duru aslan, yıllar sonra terk ettiği sevgilisi olan Cumhuriyet savcısı Oğuz Tuğra Demirer ile aynı davaya atanır..🦢🤍(WATTPAD PLATFORMUNDA GECEYE SAKLI ADINDA İLK KİTAP.)

Aydeniz.. Annesinin ölümü ile kendini kaybeden babasının, şiddetine maruz kalan, okuduğu üniversiteyi bitirmesiyle kaçmak zorunda bir kız.. Daha genç yaşında omuzlarına kaldıramayacağı yükler yüklenmişti. Ama o ayakta kalmak zorundaydı, annesi olsa öyle isterdi. Araf.. Atalarından kendine bırakılan Kurtbey aşiretinin varisi.. Mardin'in ağası, Kurtbey Lokantalarının kurucusu.. Aynı anda hem ağa, hem kurucu olmak çok zordu ama o başarı ile altından kalkıyordu. Başarılı olmak için 'AŞK' gibi duygulara kapalı olunmalıydı. Kendini tamamen hayatın rutinine kaptırmış olan Araf, daha genç yaşında oldukça yaralar almış Aydeniz ile bir araya geldiğinde her şey değişecekti. 'AŞK'ı tanımaya çalışırken aslında ona ne kadar geç kaldığını fark edecekti Araf.. Yüreğindeki ve bedenindeki yaralar henüz bu kadar tazeyken bu adamı sevebileceğini anlayacaktı Aydeniz.. Peki AŞK her şeyin üstesinden gelebilecek miydi? Başlangıç Tarihi : 11.09.2018 Bitiş Tarihi : 16.05.2019

Aynı evde kaldığınız askere aşık olmadan yaşayabilir misiniz? Ben yaşayamadım...

TUTSAK SERİSİ III Bozra ve Şeytanın Sarışını kitaplarındaki Aleyna ve Ateş karakterlerinin hikayesidir. *18 yaş üstü okuyucular için uygundur. Tetikleyici unsurlar barındırabilir. *Karanlık ve can yakıcı bir dark romance. Herkese hitap etmeyecek. Uyarıları okuyarak başlayın.

​Yavuz Altınel, Türkiye'nin en güçlü imparatorluğunun veliahtı; attığı her adım, kurduğu her cümle, hatta evleneceği kadın bile aile meclislerinde çoktan kararlaştırılmıştı. Selen Arısoy ise bu kusursuz ama soğuk dünyanın ona biçtiği "mükemmel gelin" rolünü oynamak zorundaydı. ​Onlar için aşk, hesaplarda yeri olmayan bir hataydı. ​Balolar, sahte gülümsemeler ve titizlikle örülmüş yalanlar arasında birbirlerine itiraf edemedikleri bir sır büyüdü. Şimdiyse hayatlarının en büyük kumarını oynamak üzereler: Ya ailelerinin onlara çizdiği o yaldızlı kadere boyun eğecekler ya da tüm krallığı yerle bir edecek bir aşka gözlerini kırpmadan atlayacaklar. Kumar masalarda değil, kalbin en derin yerinde oynanır. ©Tüm Hakları Saklıdır.

{+18} Yetişkin unsurlar içeren bir hikayedir. *** Bir insan kendi kaderine ne kadar karşı koyabilir? Ya doğduğun ev, adını koymadan hayatını da yazdıysa? Ya susman, bir ailenin huzuru sayıldıysa? Ya 'kan dökülmesin' diye bir kızın kalbi gözden çıkarıldıysa? "Bir gün abin eve, en büyük aşiretin kızıyla gelirse bu ne demek olur?" "Berdel olur." "Peki ya o kız sen olursan?" *** Bu hikâye tamamen hayal ürünüdür. Karakterler, olaylar ve mekânlar kurgudan ibarettir. Gerçek kişi ya da yaşanmışlıklarla benzerlik göstermesi tamamen tesadüftür. Şahsıma aittir. Lütfen emeğe saygı. Tüm hakları saklıdır.

Ahu, annesinin ikinci evliliğinden sonra hayatını kökünden değiştiren bir kararla, annesiyle birlikte üvey babasının evinde yaşamaya başlar. İlk günden beri yeni düzeni, yeni kuralları ve hiç alışık olmadığı bu aile tablosunu kabul etmeyen Ahu'nun fikri Akın'ı tanıyınca değişir. Soğuk duruşunun ardında sakladığı fırtınalar, mesafeli tavrının arkasına gizlediği gerçek yüzü ve aralarındaki çekimle Akın, Ahu'nun tüm ezberlerini bozacaktır. Aralarındaki yasak, yanlış ve imkânsız görünen bağ her şeye rağmen günden güne daha da büyür. Kaçmaya çalıştıkça birbirlerine çekilen iki insan... Onlar tüm olmazlara rağmen kendilerini, tutkulu bir aşkın içinde bulurlar.

"Miran," dedi Haşmet Ağa, sesi yorgun ama vakurdu. "Hüküm verildi. Kan dökülmeyecek. Azat Akça'nın yaptığı hatanın bedeli, bir canla değil, bir hayatla ödenecek." Miran, dişlerini sıktı. Çenesi seğirdi. "Berdel," dedi tükürürcesine. "Bacımı kaçıran o itin günahını, hiç görmediğim bir kadın mı çekecek baba? Benim töremde kadınla hesap kapatmak var mıydı?" "Töre budur oğul," dedi Haşmet Ağa, elini oğlunun omuzuna koyarak. "Oğlan kızı kaçırdı, kızın abisi de kızı alacak. Başka yolu yok. Akça aşireti o kızı yarın sabah Diyarbakır'dan yola çıkaracak. Adı Zümrüt'müş. Duymuşsundur belki..." Miran, sertçe güldü. "Güzelliği dilden dile dolaşan Zümrüt... İsterse dünya güzeli olsun baba, benim gözümde o bir esirdir. Bir kefaret borcudur."

Emine Abla anaç bir tavırla genç kızın saçını okşadı. "Sana zarar gelsin istemem. Bir yuvaya ihtiyacın var, Yıldız. Arkanı yaslayabileceğin, güvenebileceğin biri... Mahallede herkesin dilinde tek bir isim var. Rüzgar. Tamircidir, işinin gücünün adamı. Bir de küçücük bir oğlu var. Yalnız büyütüyor çocuğu." Sonra gözlerini Yıldız'dan kaçırır gibi yaptı, biraz tereddütle ekledi: "Çocuğu var... nasıl uygun olur, bilmiyorum işte. Ama Rüzgar sağlam adamdır. Namusludur, çalışkandır. Oğluna da gözü gibi bakar. Belki de seni en iyi o anlayabilir." Yıldız şaşkınlıkla baktı. Dudaklarından istemsizce döküldü: "Rüzgar mı dedin?" "Evet," dedi Emine Abla. Yıldız, zihninde bir anı canlandı. Birkaç ay önce, mahallenin sokaklarında bir çocuğun ağlayarak koştuğunu görmüştü. Küçücük bir oğlan, kaybolmuştu. Yıldız onu sakinleştirip babasına götürmüştü, tam o sırada koşarak gelen, telaş içinde bir adam çocuğu kucaklamıştı. Adamın gözlerindeki panik, oğluna sarıldığı andaki şefkati hâlâ gözlerinin önüne geliyordu. "Rüzgar..." diye fısıldadı Yıldız kendi kendine. "Demek o..."