BEN SEVDİĞİM İNSANLAR YÜZÜNDEN KÖTÜYÜM... Nereye ait olduğunu bilememek insana korku mu verir öfke mi? yanlızlık denen illeti de beraberinde getirir mi? yada yok olma isteği, huzursuz olmak ,güçsüz olmak ,savunmasız olmak? ben buyum işte. ben bir soru işaretiyim kendimden bihaber im kaderime küsüm ve insanlara öfkeli ... Geceden korkarım mesela bilemezsin . kimsesizim hep ben . ölmek isteyen benken hep arkamı kollamak zorunda olan da benim beyaz mıyım siyah mı ? gece miyim gündüz mü? ben kötü müyüm iyi mi? gerçek miyim yalan mı ? ben kimim peki neden ne için kim için hayattayım? neden insanlar baba, anne, kardeş gibi kişilere sahipken ben neden tek bir kişiyim? ben kimseyi sevmem ama ben böyle bir yaşamı gerçekten istedim mi? kim neden ister? peki ben neden seçtim? hani kaderimizi kendimiz yazarmışız ya ben her gece kendimi neden yanlızlığa boğdum ben neden her gece kabus görücem korkusuyla uyumaktan korkarken bunun üstesinden yanlız gelmeyi seçtim? ben omuzumdaki yükleri neden tek sırtlanmayı seçtim? Hayır ben seçmiş olamam bu berbat hayatı ben bu hayatta olmak zorunda olan biriyim bana böyle olmayı reva gördüler ben istemiş olamam intikam için yanıp tutuşan da ben değilim böyle olmam gerek bana kötü bir kader yazdılar tatsız tuzsuz bir yaşamda sürün dediler ruhumu parçalara ayırıp tekrar bedenime geri gönderdiler acı çığlıklar kötü rüyaların başka açıklaması olamaz... AMA ONLARA EN AZ KENDİM KADAR KÖTÜ BİR HABERİM VAR SAHİP OLMAM GEREKEN GÜZEL BİR HAYATI ALIRKEN YERİNE HERKESİN SONU OLACAK BİR ÖFKE KOYMAMALARI GEREKİYORDU BENİM NEFRETİM HERKESİN SONU OLUCAK.