KUCAK DOLUSU YALNIZLIK Karanlık yolda tek başına yürüyordu, yanında bir ışık kaynağı olmadan adım atıyordu. Onun en büyük ışığı göğün tepesindeki aydı... O karanlık yolda tek başına yürümekten korkmuyordu. Yanında hiç kimseyi istemiyordu. O hiçbir şeyden hoşlanmazdı. Duygularını gizlemekte üzerine tanımazdı. Bilmiyordu ki duygularını sadece bir kişiye istemeden de olsa belli edecekti. Sonra o kişiyle mutluluktan uzak bir hayat süreceklerdi. Kucak dolusu yanlızlığına, kucaklara sığamayacak kadar büyük bir aşk yaşayacaklardı...

🥀 Yaban Gülü "Neden bana böyle sesleniyorsun?" Sorum onu şaşırtmışa benziyordu. Elindeki son simit parçasını martılara atıp iki elini birbirine vurdu. "Güle benziyorsun çünkü," dedi ve gözlerime farklı anlamla baktı sanki. "Ama herkesin ulaşabileceği dümdüz gül değil. Ulaşılmaz Yaban Gülü..." Güldüm. Simitimi kemirmeyi bıraktıktan sonra "Kimse ulaşamazsa nasıl evleneceğim ben," dedim alayla. "Dağ başında tek başına solup gidecek miyim?" Kaşları huysuzlukla çatıldı. "Evlenmek de nereden çıktı?" Omuzlarımı silkip gözlerimi gözlerinden çektim, sakin denize baktım. "Bilmem aklıma geldi öyle," dedim. "Sen peki, sen ne zaman evleneceksin? Yaşın geldi de geçiyor, yaşlanıyorsun Demir Adam. Ben ne zaman huysuz bir görümce olacağım?" Alayla kurduğum cümleyi o ciddiye almış olmalı ki kaşlarını çattı ve ellerini dizlerine koydu. O gün o sahil kenarında bana bir söz verdi. "Ben seni evlendirmeden evlenmeyeceğim." 🥀 Kendinizden bir parça bulmak istediğiniz bir hikaye arıyorsanız doğru adrestesiniz. Sıcak, samimi aile hayatına ve komşuluğa şahit olacağınız bu kitabı okurken içinizin sıcacık olacağına eminim. Şimdiden keyifli okumalar.