Ve şimdi yirmi altı yaşındaydım. Yirmi altı yaşında sevdiğim adamın yolunu gözlüyordum. Herkes hayatında bir kere büyük bir acıdan geçerken ben birden fazla kez geçmiştim. Ve her seferinde artık acımaz demiştim, her seferinde de bir öncekinden çok acımıştı. Boş odada yankılanan telefonumun sesi ile kim olduğuna bakmadan hızla açtım telefonu. "İyi ki doğdun Ela gözlü sevdiğim." İşte bu kadardı. Sabahtan beri duymak istediğim tek ses, duymayı istediğim tek cümle buydu. Ela gözlü sevdiğim. Sesiyle derin bir nefes vermiştim.