Karısının ölümünden sonra ruhunu karanlığa mühürleyen bir adam. Evinin sessiz odalarında, duvarların arasına sinmiş yasın gölgesiyle dolaşırken, zaman, onun için çoktan çürümeye bırakılmış bir şeydi. Ta ki karısının bıraktığı o vasiyet onu hiç istemediği bir yola sürükleyene kadar. Nişan gecesi uğradığı ihaneti öğrenirken Erda Elmas'ın hayatı bir anda çöküp yeniden kuruldu. Kader, onu Adal'ın karanlığına sürükledi. Biri geçmişine mahkum, diğeri kendi geçmişini bile hatırlamayan bir yabancı. Bu evlilik ne iyileştirici bir dokunuştu ne de bir umut. Daha çok iki yaralı ruhun aynı gölgenin altında çırpınmasıydı. Bir ölünün ardından başlayan evlilik hayatta kalabilir miydi yoksa yeni bir karanlığı mı uyandırırdı?