Zor olan sevmek değil, sevilmeye çalışmaktı.

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

"20 sene boyunca günahlar yazdım, Dünyam döndü,dışardan baktım, Ha bi de fani aşkına kandım, Töbe töbe Tanrı'm, bi kaşara taptım. Sincan Prensiii, Angara.." *Yakamoz'un yan kitabıdır. Ancak ondan bağımsız olduğundan birini okumadan da diğerinin olay örgüsünü anlayabilirsiniz.* 11.02.2018~25.03.2019

Tüm hayatını sahip olduğu fikirleriyle yaşayan bir adam ile hiçbir ideolojiye sahip olmayan adamın hikayesi... 10.12.2017~19. 11.2018

Patronumun bana takıntılı olduğunu nereden bilebilirdim ki?

Kara gözleri derin bir girdaptı ve ben içine sürükleniyordum. Ezel Kara Aslan'ın ismi gibi kara gözleri üzerimde olduğu sürece de sürüklenmeye devam edecektim... Her şey örgüt lideri Ezel Kara Aslan'ın, yeraltı dövüşçüsü olan Demir Ak'la çalışmak istemesi üzerine başlamıştı... !!!Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür.

Fahişeler. Parayı basarsın, altına alırsın, becerirsin. Yüzüne bakmadan çekip gidersin. Beğenirsen, tekrar gelir becerirsin. Sonra bir daha. Bir daha. Bende bir fahişeyim. Evet, o nefret ettiğiniz, lanetlediğiniz insanlardanım. A, pardon insan mı dedim? Obje diyecektim. Peki fahişeler bu işi neden yapar biliyor musunuz? Bilmiyor musunuz? Peki ya fahişelere aşık olunur mu? Olunmaz mı? Olunur! Hemde öyle bir olunur ki, feleğin şaşar. Ne cinsiyetinin önemi kalır, ne fahişeliğinin. O'dur önemli olan. Sadece o! Ben bir abiyim, aynı zamanda bir baba. Ve bir fahişe. Herkesten, herşeyden gizli bir fahişe. Kardeşleri uğruna erkeklerin altına yatan, duygularını bastırmış, çoktan ölmüş bir fahişe. Ben uyandırılmayı bekleyen bir ölüyüm. Bir abi kardeşleri uğruna ne kadar ileri gidebilir? Kasım 2014

[TAMAMLANDI] Cihad manyaktı, Ilgaz ondan da manyaktı. - Mahalle kurgusudur! - Küfür, şiddet, argo, +18 içerir!

Ruh ve sinir hastalıkları hastanesi. BxB +18 sahneler mevcuttur!!!

"Serter, ne olursun eski haline dön." diye mırıldandım çaresizce. O böyle iyi hallerini bana gösterdikçe canım yanıyordu. Eski sert ve acımasız Serter biran önce gelmeliydi yoksa ikimizde mahvolacaktık. "Bize yaptıklarının hesabını alacağım onlardan, şahidimsin." Sertçe bir yutkunuş boğazımda yer edenirken belimdeki ellerini tuttum ve destek olurcasına sıktım. "Şahidinim." diye mırıldandım ve hafifçe gülümsedim. Sırtıma değen belli belirsiz dudaklarını hissetmiştim. Beni yaramdan öpen bu adam dünyadaki her şeyimdi. Kardeşim, en yakın arkadaşım, abim... En büyük düşmanım. En önemlisi ise kavuşamadığımdı.