"Jestem zimniejszy, niż lód (lód) Jakbym był cieciem w e-Mopii (woo) Kiedy na sercu jest chłód A w oczach nasiona konopii, zwolnij"

On pachniał winem, ona - chłodnym światłem backstage'u; oboje udawali, że nie czują nic, choć drżeli jak zdjęcia w polaroidzie. Śmiali się z niego wszyscy, ale to ona miała na skórze jego imię, choć nigdy go nie wypowiedziała.

"- Nie mów nic. Tu się nie mówi. Tu się słucha." Barcelona, 1986. Kaseta się kończy. Cichy klik. Potem szum. Magnetofon milknie. Jest już po zamknięciu. Salon gier pachnie kurzem, ozonem z automatów i cukierkami z ostatniego stoiska. Evelyn siedzi na ladzie z nogami zwisającymi w rytmie basu. Fermín opiera się obok, palcami stukając o obudowę walkmana. Kids ~ Stranger Things Soundtrack

Jak miałam o nim zapomnieć, skoro każdego dnia patrzyłam w oczy tak podobne do jego... i mówiły do mnie „mamo"? Nie powiedziałam mu. Nie dlatego, że go nienawidziłam. Ale dlatego, że kochałam za bardzo, żeby go zatrzymać w świecie, w którym nie potrafił już zostać. Zamknął za sobą drzwi. A ja zostałam - z decyzją, która zmieniła wszystko. Pięć lat żyłam, jakby dało się oddychać bez przeszłości. Jakby wystarczyło ją przemilczeć, by przestała istnieć. Ale los ma swoje plany. Czasem stawia cię twarzą w twarz z kimś, kogo próbowałaś zapomnieć i przypomina ci, że pewne rozdziały nigdy nie zostały zamknięte.

Nigdy nie prosiła o wieczność. On po prostu obiecał, że to nic takiego. Kiedy cicha kelnerka spotyka najjaśniejszą gwiazdę hiszpańskiej piłki nożnej w najzwyklejszym miejscu - kawiarni - ostatnią rzeczą, jakiej się spodziewa, jest stanie się epicentrum jego ukrytego świata. Dla niej on jest Leo: ciepłooki, łagodny, rozdzierająco ludzki. Dla świata jest Calem: idolem, gwiazdą, mistrzem. Ich więź jest powolna, surowa i prawdziwa - do czasu, gdy milczenie staje się potężniejsze niż prawda, a sekrety zaczynają dusić to, co kiedyś wydawało się wieczne. A kiedy los rozgrywa swoją najokrutniejszą kartę, pozostają jej tylko jego listy, pisane w chwilach, gdy wiedział więcej niż mówił. „At the End of the Match, It Was You" to opowieść o miłości, która wykracza poza stadiony i światła reflektorów, o rzeczach, które pozostały niewypowiedziane i o rodzaju pożegnania, które nie kończy się słowem, ale oddechem. To nie jest historia miłosna. To opowieść o miłości.