İmkansızlıkların içinde boğulmuş bir aşk hikayesi... Bu bir vicdan özrü... Kendini affettirebilmek için verilen bir savaş! *Bazen gördüklerimiz bizi yanıltır.* Özür Dilerim!

Kusur. Sınırlarınızın çok ötesinde. ~01.01.2016~

"Sen annemin istediği gelinin tam zıttısın. Boyama tahtası bir yüzün, sarı olan boyalı saçların, beyaz bir tenin, çılgın ve kıpır kıpır bir kişiliğin var...Ha birde bakire değilsen tam da annemin istemediği gelin tipine uyacaksın. Bakire değilsin değil mi?"

Senelerce aşık olduğum kişi şimdi üvey abim mi olacaktı? İmkansızdı bizimkisi. Defalarca imkansız olduğumuzu söylerdii.

Özel bir üniversitede burslu okuyan Eylül, sakarlıkları ile hayatının daha güzel bir yer olacağını henüz bilmemektedir. Bu arada hayatında oluşan gelişmeleri kaleme aldığı masalımsı bir blog yazmaya başlar: "Bir küçük Eylül masalı" İşte asıl hikaye burdan sonra başlıyor, Eylül'ün eski bir masalın tozlu sayfasından gelen hayatını okumak istiyorsanız haydi hemen başlayın. Çünkü bazen masallar da son bulabiliyor... "Tüm haklarını sakladım. Kolaysa bulun bakalım

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

"Gördüm sizi!" "Bartu saçmalıyorsun çocuk lise arkadaşım merhabalaştık." "Seni öldürürüm" "Ne" "Sana bakanı da seni de öldürürüm duydun beni! Benden gidemezsin öyle bir hak vermiyorum sana" "Sen kimsin de benim hakkımda kararlar veriyorsun. Kötülük için yapmamıştır dedikçe bokunu çıkardın. Bartu ileri gidiyorsun böyle devam edemeyiz." birden kolumdan tutulup sürüklenmeye başladım. Acıyla bağırırken beni duymuyordu. "Bartu napıyorsun canım acıyor!" "Demek böyle devam edemeyiz göstercem ben sana devamı." "Bartu bırak" Bırakmadı. O gece ömrümün geri kalanına kara bir leke oldu. Her şeye rağmen direniyorum ki o şerefsiz hayatımı mahvetti sanmasın