Dünyaca ünlü bir balerin olmak isteyen ve bu hayali için yaşayan, gerçekleştirdiğindeyse intiharını planlayan bir genç kız. Kursunun karşısına açılan küçük, sevimli, sıcacık dükkanın camından içeriye baktığında oraya buraya dağıtılmış çizilen resimler dikkatini çeker, birisini alır, katlayıp çantasına koyacakken köşesine yazılan şiiri okur "Belki bir gün gölgelerimiz... Belki bir gün nefeslerimiz..."

[tamamlandı] "keşke sana her şey düzelecek diyebilseydim, ama düzelmeyecek. sen düzeleceksin." ••• texting & düz yazı küçük bir tw ⚠️ hikaye intihara meyilli düşünceler içeriyor

[angst] Bir dansçı iki kez ölür. Ve ilki her zaman daha acı vericidir. Thanatos: Yunan mitlerinde ölüm demektir. Trigger warning: İçerik; anksiyete, depresyon, bağımlılık ve kendine zarar verme durumlarını tetikleyecek ögeler içeriyor.

Onunla tanışmamız klişe kitap girişlerindeki gibi olmamıştı. Bilirsiniz, yağmur yağmıyordu, hava kararmamıştı. Koşmuyor veya yürümüyordum. Bir sabah erken uyanmıştım ve onu odamda görüvermiştim işte. "Çocuk, sen bir garipsin. Ölmüş ama gömülmemişsin." xxx İthaf: Kabuslarla büyüyen büyük kalpli küçük bedenlere. xxx 170920 - 190920

Son sözler her zaman önemlidir. Özellikle de konu ölümse. İntihar, her ne kadar uygun bir seçenek olmasa da kişiye son notunu bırakma özgürlüğünü sağlıyor olsa gerek. Peki ya o son notu bırakan bir yazar ya da şairse?

omegaverse hikayesidir okurken eğlenin ana çift : chan x felix yan çift : minho x jisung -smut vardır- başlangıç :4ekim 2020 bitiş: 22aralık 2020

"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018

Genç kız şubat soğuğunda ayakları altında ezilen kar ile birlikte, ellerinde tuttuğu ipe korkak ama kararlı bakışlarını gezdiriyordu. Ağlayıp, sızlanıyor yüreğinin ortasında sıkıca işlenmiş acıyı kendisi ile birlikte ellerinde tuttuğu ipe asmak istiyordu. Yarım kalan bir ressamın resmiydi sanki, ressam tam güzel bir şeyler hayatına karalamaya başlarken boyası bitmiş gibiydi. Şehir, şehir gezdi intihar dükkanına ölümünün oyuncağını bulabilmek için, yüzünde ki yorgun tebessüm ile girdi ama istediğini bulamadı. Çok duyduğu bir ölüm yolu denemek için evinden uzaklara sürüklendi ölümün işlediği kötü his bile güzelliğini kaybettirmeye yetmemiş o deniz süslü uçurumu buldu, ta ki yaşlı bir adam ona bir bardak çay ikram etmek isteyene dek. Ama bu kez karşısında ki genç kadın dişli çıktı Don Ritchie sabaha kadar kıza çay ikram ederek, intihardan vazgeçirmeye çalışsa dahi durum düzelmedi. " İntihar ruhu ölen kişiler için tatlı bir sondan başka bir şey değildir. " ❗️Yayında

yang jeongin daha önce hiç dışarı çıkmamıştı, ta ki annesi ölene kadar. not: psikologların ilaç yazamadığını biliyorum yazarken psikiyatr yazmamışım görmezden gelin lütfen :(