Gözümden düşen göz yaşımı eliyle tuttu ve parmağından aşağı akmasını izledi, bu yaptığı tuhafıma gitse'de aldırmadım ve yeniden önüme döndüm. "Larmes." Dediği ile ona döndüm ve anlamsızca bir bakış attım suratına. Ne demek istiyordu ki? Bakışlarımı görünce hala havada tuttuğu parmağını gösterdi ve tekrar konuştu. "Göz yaşları..."

"Ciğerpâre'nin ne demek olduğunu biliyor musun.?" Diye sordu genç kız kırgın sesiyle. Kalbinin derinlerinde hissettiği acı artık sesine de yansıyordu lakin karşısındaki sarsılmaz yüz ifadesiyle duran adam bu duruma kulaklarını tıkıyor, ona sırtını dönüyordu. Genç adam tek kaşını kaldırıp öylece karşısındaki duvara bakan kıza baktı. "Biliyorum, insanın kendi canından çok sevdiği kimseye denir." Sert sesi odanın içine yayılırken genç kız gözlerini sıkıca kapatıp açarak sesin geldiği yöne çevirdi başını. Onu göremiyordu ama orada olduğunu hissediyordu. Mihrimah dudaklarının üzerine düşen gözyaşıyla cansız bir şekilde gülümsedi. "Sen... sen tanıdığın herkesi çok sevdin, o kadar sevdin ki bana vereceğin bir sevgin kalmadı, bırak sevgiyi sen benim seni sevmemi bile istemedin." Başlama tarihi: 01/27/2023

"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

Kartal Alaca vatanına aşık bir askerdir. Kimsesiz geçirdiği yıllardan sonra bir gün kapısı çalınır ve hiç ummadığı kişiler hayatına girer. • "Ne hissettin peki? İllaki bir şey hissetmişsindir." "Bir insan yetimhanede büyüyorsa bunun iki sebebi vardır, ya annesi ve babası ölmüştür ya da terk edilmiştir. Bana terk edildiğimi söylediler. Ben de hiç beklemedim. Gözüm hiç kapıda takılı kalmadı. Hiç yokluklarını çekmedim çünkü hiç varlıklarıyla karşılaşmadım. Doğanın bir kanunu bu belki de bilmiyorum. Bu yüzden onu ilk gördüğümde ne tepki vereceğimi bilemedim. Belki biraz yabani davrandım, ama ben baba ne demek hiç bilemedim." •

Bir anda hayatı değişen bir kızın hikayesi... Ve bu kız, sadece dış dünyadaki değişimlerle değil, kendi zihnindeki karmaşayla da mücadele ediyordu... ~Gerçek ailem hikayesi~

Hayatı boyunca sevdiği tek bir adam oldu Aysima'nin.. Ve sevdiği adamdan ona tek bir parça kaldı geriye. Adı gibi kendiside Ay Parçası olan Mihrimah. Babasının öldüğünü zanetti yıllarca. Sonra bir gün kader çarkı onlar için döndü ve birbirlerini buldular. Mihrimah annesinin öldü dediği babasını gördüğünde ne yapacak ? DÜZENLENECEK! Babası Güneş, annesi Aysima. Gökyüzünden kopup düştüler yeryüzüne. Onların aşkı büyüktü, engelleri aşılmazdı. Aşmak istediler. Aysima dayanamadı üzerine atılmış çamura, kaçtı sevdiğinden. İstemedi ama olması gerekenin bu olduğunu düşündü ve kaçtı. Güneş, Aysima'sından oldu. Aysima, karanlığına düşen Güneş'inden. Bu Güneş ve Ay'in hikayesi değil.. Bu hikaye Mihrimah'in Baba Tarafı'yla imtihanı.. 27.05.15

Kötü kaderi ta doğumundan vurmuştu genç kızı, bilemedi.Kendisini harap eden hastalığa artık boyun eğme vakti olduğunu anladı... Amansız bir hastalıkta son günlerini yaşayan Mucize lakabıyla dolaşan Mavi Özbey'in acı dolu günlerinde ki psikolojisine tanık olacağınız bir kurgu. Ölümü bekleyen kızın hayatı, son darbesini de indirecekti... Kitap Kapağı : @sehrialem Yazım Tarihi : 15/06/2020

Gelecek onu kansere hapis etmiş bir kadın, geçmişi ise tutkulu bir aşka; "Bir kadın düşünün onun okyanus gözlerinde boğulmaya korkan. " "Bir adam düşünün onun güz gözlerinde kaybolan.." Onların aşkı, tesadüfler üzerine kuruluydu, ama hayatta tesadüf varsa işte orada kader vardı. Kader onları bağlamıştı birbirine, ne olursa olsun birbirlerinden kopamayacaklardı. Kaçsalar bile.. *** Bu hikaye Hazal ve Ethan hikayesi. Belkide biraz sizin, birazda bizim hikayemiz... Peki, Herşey bu kadar Tesadüf olabilir mi? Okyanus'un Güz'ü belki de hiç bu kadar yakışmamıştı birbirine.. Not: Okyanus'un Güz'ü adı altında yazılan ilk eserdir. Wattpad'e!

Tamamlandı ✔️ Hafızanızı kaybetmiş ve yaralı bir şekilde kocaman, kaos içinde olan bir hastanede uyansanız ne yapardınız? Cehennemden kaçmaya çalışan insanlar... Cehennem hastanesinde nöbet tutalım mı? ⚠️Kurgu tamamen bana aittir. Herhangi bir kopyalama, çalma durumunda sessiz kalmayacağımı bilmenizi isterim. ⚠️ [Kitabımdan reklamlarınızı uzak tutun lütfen! Kitabım reklam panosu değildir.] [Karakterler ve olaylar tamamen kurgudur.]