Lydia Thornton... Απόγονος μιας οικογένειας που τα χρήματα δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα της... Δεν της έλειψε ποτέ τίποτα... Ήθελε πάντα να είναι η ψυχή των πάρτι... Ήθελε να έχει όλα τα βλέμματα στραμμένα πάνω της... Ήθελε τα αγόρια να κάνουν ουρές πίσω της... Δεν την ένοιαζε αν στην άλλη πλευρά του νησιού οι άνθρωποι πεινούσαν... Μέχρι που γνώρισε εκείνον... Ποτέ δεν πίστευε ότι ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο και ένα παραπάνω ποτό, θα την έκαναν να δει την ζωή διαφορετικά. Θα την έκαναν να συνειδητοποιήσει πόσο άδεια είναι η ζωή της. Πόσο λίγα είναι τα υλικά αγαθά μπροστά στην αγάπη. Πόσο αρκετό όμως είναι ένα συναίσθημα για να αλλάξει μία στάση ζωής; Πόσο εύκολο είναι σε ένα νησί σαν το Outer Banks μια "παράνομη" αγάπη να καταφέρει να αντέξει; ................................ Αρχή: 12/02/2022 Τέλος: 14/09/2022 ................................ 21.102 λέξεις ................................. Οι χαρακτήρες δεν μου ανήκουν, παρά μόνο η Lydia. Παρακαλώ μην αντιγράφεται.

❝ 𝐧𝐨 𝐦𝐚𝐭𝐭𝐞𝐫 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐢 𝐝𝐨 𝐭𝐨 𝐭𝐫𝐲 𝐭𝐨 𝐬𝐭𝐨𝐩 𝐦𝐲𝐬𝐞𝐥𝐟 ━ 𝐭𝐨 𝒌𝒆𝒆𝒑 𝐦𝐲𝐬𝐞𝐥𝐟 𝐚𝐰𝐚𝐲 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐲𝐨𝐮 ━ 𝐧𝐨𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐰𝐨𝐫𝐤𝐬 . 𝒏𝒐𝒕𝒉𝒊𝒏𝒈 . ❞ lower case intended ~ outer banks , season 1 - 5 jj maybank x fem ! oc

𝘏𝘦 𝘴𝘤𝘰𝘧𝘧𝘴 𝘢𝘯𝘥 𝘭𝘰𝘰𝘬𝘴 𝘥𝘰𝘸𝘯, 𝘵𝘩𝘦𝘯 𝘣𝘢𝘤𝘬 𝘶𝘱 𝘢𝘵 𝘮𝘦. "𝘓𝘪𝘴𝘵𝘦𝘯, 𝘐 𝘥𝘰𝘯'𝘵 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘵𝘰 𝘨𝘦𝘵 𝘮𝘢𝘳𝘳𝘪𝘦𝘥 𝘵𝘰 𝘺𝘰𝘶 𝘦𝘪𝘵𝘩𝘦𝘳 𝘣𝘶𝘵 𝘪𝘵'𝘴 𝘤𝘰𝘮𝘱𝘶𝘭𝘴𝘰𝘳𝘺, 𝘴𝘰 𝘫𝘶𝘴𝘵 𝘥𝘰𝘯'𝘵 𝘨𝘦𝘵 𝘪𝘯 𝘮𝘺 𝘸𝘢𝘺 𝘢𝘯𝘥 𝘥𝘰𝘯'𝘵 𝘵𝘩𝘪𝘯𝘬 𝘐'𝘭𝘭 𝘦𝘷𝘦𝘳 𝘭𝘪𝘬𝘦 𝘺𝘰𝘶," 𝘩𝘦 𝘨𝘭𝘢𝘯𝘤𝘦𝘴 𝘥𝘰𝘸𝘯 𝘵𝘰 𝘮𝘺 𝘭𝘪𝘱𝘴 𝘵𝘩𝘦𝘯 𝘣𝘢𝘤𝘬 𝘶𝘱 𝘵𝘰 𝘮𝘺 𝘦𝘺𝘦𝘴, 𝘣𝘦𝘧𝘰𝘳𝘦 𝘭𝘦𝘢𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘪𝘯 𝘤𝘭𝘰𝘴𝘦 𝘵𝘰 𝘮𝘺 𝘦𝘢𝘳 𝘢𝘯𝘥 𝘸𝘩𝘪𝘴𝘱𝘦𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘪𝘯 𝘢 𝘭𝘰𝘸 𝘵𝘰𝘯𝘦, "𝘣𝘦𝘤𝘢𝘶𝘴𝘦 𝘐 𝘸𝘰𝘯'𝘵." 𝘈𝘯𝘥 𝘸𝘪𝘵𝘩 𝘵𝘩𝘢𝘵, 𝘩𝘦 𝘵𝘶𝘳𝘯𝘴 𝘢𝘳𝘰𝘶𝘯𝘥 𝘢𝘯𝘥 𝘦𝘹𝘪𝘵𝘴 𝘵𝘩𝘦 𝘣𝘢𝘵𝘩𝘳𝘰𝘰𝘮, 𝘭𝘦𝘢𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘦 𝘴𝘵𝘶𝘯𝘯𝘦𝘥. ⋅•⋅⊰∙∘☽༓☾∘∙⊱⋅•⋅ Since the moment Willow Sterling met the one and only Mattheo Riddle, her hatred towards him has only grown. However, now that she has to marry him, will they stop their petty disputes and actually try to like each other? Or will they forever be enemies?

ΥΠΌ ΔΙΌΡΘΩΣΗ Η Y/n Nott Είναι 16 ετών και μετά από χρόνια ο πατέρας της απόφασιζει να την βγάλει από το all girls σχολείο μαγειας που βρισκόταν και να την στείλει στο Hogwarts μαζί με τον δίδυμο αδελφό της, Theodore "Theo" Nott.

"Θα συμετειχεις ρε μαλακα;" Ακουσα την φωνη του Χρηστου απο διπλα μου. Πηρα μια τζουρα απο το τσιγαρο μου και τον κοιταξα. "Και για εξηγησε μου λιγο ξανα τι θα παιξει;" "Την βλεπεις εκεινη τη γκομενα εκει απεναντι; ωραια κοπελα αλλα δυσκολη. Ακουσα εχει πληγωθει ασχημα απο εναν φλωρο και γιαυτο ειναι ετσι" "Μπες στο παρασυνθημα" τον διεκοψα. "Καλα. Οποιος απο μας καταφερει να την ριξει θα περασει πολλα χρονια ευτυχιας. Λοιπον;" Καθησα και το σκεφτηκα για λιγο. Δεν θελω να παιζω με αισθηματα των αλλων, αλλα αυτο εκανα παντα. "Μεσα" ειπε αποφασιστικα. "Σου ειπα πως ειναι δυσκολη" Γελασα ελαφρως. "Αγορι μου, καποιοι ειμαστε γεννημενοι για τα δύσκολα "

• Μελίνα : πάει 3η Λυκείου ,φέτος θα είναι μια ξεχωριστή χρονιά για εκείνη καθώς θα είναι η τελευταία της χρονιά , και θα χρειαστεί να την περάσει στο καινούργιο της σχολείο στην Θεσσαλονίκη .Είναι ψιλή ,αδύνατη ,με όμορφα χαρακτηριστικά ,ένα κορίτσι που όλα τα αγόρια θα πρόσεχαν ....Είναι δυναμική ,δεν φοβάται κανέναν και τα λέει όλα κατάμουτρα .Μπορεί να φαίνεται πολύ σκληρή αλλά κατα βάθος είναι ευαίσθητη ! • Άλεξ : πάει 3η Λυκείου ,είναι το bad boy του σχολείου όλοι τον φοβούνται ,μαζί με τους κολλητούς του τον Νίκο και τον Γιάννη είναι οι μεγαλύτεροι players του σχολείου και Όλες τους γουστάρουν .....Κάνουν και οι τρείς bullying στην Άρια αλλά αυτή δεν αντιδρά γιατί φοβάται .Ο Άλεξ είναι απίστευτα όμορφος ,με άγρια και sexy χαρακτηριστικά σαρκώδη χείλη και έχει τατουάζ .Είναι γυμνασμένος και έχει ένα κορμί κόλαση .Ξέρει ότι όλοι τον φοβούνται και αντιμιλάει στους πάντες .Κάθε βράδυ πάει και με άλλη και δεν έχει ερωτευτεί ποτέ και ο ύτε πιστεύει ότι θα το κάνει .....Αλλά η μοίρα έχει άλλες προθέσεις ........!!! ➡ Τι θα γίνει όταν η Η Μελίνα θα προστατέψει την Άρια ? Τι θα γίνει όταν αντιμιλίσει στον Άρη ?

«Έχει αρχή μα όχι τέλος και τελειώνει ότι αρχίζει.» ΘΑΛΑΣΣΑ: "Και δηλαδή τι τύπος άντρα είσαι;" Το σαρδόνιο χαμόγελο που στόλισε τα χείλη του ήταν ότι χρειάστηκε για να κάνει την καρδιά της να χτυπήσει σαν τρελή. "Εκείνος που θα γαμαει το μυαλό σου, ενω κάνει έρωτα στην ψυχή σου. ", και ο δυόσμος μπλέχτηκε με το κεράσι. ΟΥΡΑΝΟΣ: "Σε περίπτωση που το ξεχνάς, είμαι η μούσα του Θανάτου καλέ μου.", τα μάτια της τον κεραυνοβολούσαν, ο ουρανός σκοτείνιαζε, "Αν εσύ είσαι η μούσα του Θανάτου mellilla...τότε εγώ είμαι ο ίδιος ο Θάνατος.", η θάλασσα σήκωσε τρικυμία, δεν υπήρχε πλέον διαφυγή... ΠΤΩΣΗ: "Αν δεν βρω τρόπο, τότε θα δημιουργήσω έναν.", η Ιθάκη ήταν που έδινε το ωραίο ταξίδι λοιπόν. "Η πληγή επουλώνεται, το σημάδι μένει.", και ίσως τελικά ο προορισμός να μην είχε τόσο μεγάλη σημασία. ΠΟΝΟΣ: "Μας αξίζει ένας λυτρωτικός επίλογος.", η φωνή της έσπαγε. "Εμείς γράφουμε τον επίλογο μας.", της απάντησε ξέπνοα. Μα γιατί δεν αισθάνονταν λυτρωμένοι; Τελικά, η θάλασσα και ο ουρανός αγγίζονται;