esdil oneshot

trt de olmamızın acısını çıkarmak içindir

Esme ve Adil, yirmi sene önce hayallerine giden yolda ayrı düşmeseydi her şey sandıkları kadar mükemmel gider miydi?

Odasında elinde ok ve yayıyla oturan huysuz bir Tanrı ile karşılaşan Doktor Esme'nin hayatı bir gecede altüst olur. Karşısındaki bıkkın Eros'un ona reddedemeyeceği, sıra dışı bir teklifi vardır: 28 gün, 7 farklı paralel evren ve geçmişindeki 7 farklı erkekle evli olduğu 7 ayrı hayat! Her evrende dörder gün kalacak olan Esme, her seferinde bambaşka yaşlarda, mesleklerde ve tahmin bile edemeyeceği dertlerin içinde uyanacaktır. "Yaşansaydı nasıl olurdu?" dediği ihtimallerin içinde kendi gerçeğini ararken, her evrendeki Esme'nin saf acısını ve mutluluğunu kendi ruhunda hissedecektir. Peki ya hayatını cehenneme çeviren o en büyük yarasıyla, en çok merak ettiği o adamla evli olduğu evrene sıra geldiğinde, Esme kendi kalbine söz geçirebilecek midir?

Esdil one shot (+18) Her bölüm birbirinden bağımsızdır.

bir veya birkaç bölümlük ana teması esdil olan hikayeler!!

peki ya on yıl önceki aşkınız ile yeniden karşılaşsaydınız her şey eskisi gibi olabilir miydi? klişeden kim ölmüş ficidir

Hikayeler iki türlü başlarmış: Ya biri bir yolculuğa çıkar ya da şehre bir yabancı gelir." Adil Koçari için zaman, altı yıl önce sevdiği kadının arkasına bakmadan gidişiyle durmuştu. Trabzon'un hırçın dalgaları arasında, kalbini bir mermer gibi donduran bu adam; gitmenin bir kaçış, kalmanın ise bir ceza olduğuna inanıyordu. Esme ise altı yıl sonra geri döndüğünde, şehre gelen o "yabancı" değildi. O, dindiği sanılan bir fırtınanın en sert rüzgarıydı. Ama yalnız çıktığı bu yoldan yalnız dönmemişti. 6 yılın hesabını sormaya hazırlanan bir adamın öfkesi, ölümü ensesinde taşıyan bir kadının fedakarlığına çarpınca Karadeniz yeniden dalgalanacak. Bir baba, hiç tanımadığı evlatlarına hem anne hem baba olmayı öğrenebilir mi? Bir kadın, en büyük aşkına en ağır yükü emanet edip sessizce gidebilir mi? "Özür dilerim," diye fısıldadı içinden. "Özür dilerim, Koçari... Onları babasız, seni evlatsız bıraktığım her gün için... Onları sana bu kadar yabancı getirdiğim için... Ama bak, onlar birbirlerini hiç bırakmadılar. Belki de onlardan öğreneceklerimiz vardı."

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

Hikayeyi dokuzuncu bölüme geri sarsak, konuşulmamış acılar, üzerinde durulmayan hisler nasıl anlatılırdı?