Derler ki; karanlık en çok kendi renginden korkar. Kural daimidir.. ‎ ‎Masumiyetin o beyazlığı, en vahşi göğsün altında bir gölge gibi büyüyecek; ve büyüdüğünde, ne dağlar uçurumlarla ayrılabilecek ne de efendiler tahtlarında rahat uyuyabilecektir. ‎ ‎Yukarı Şehir'in mermer kuleleri dikilmeden, alt sokaklar bu zifiri sefalete boğulmadan evvel, ormanın en kadim kuralı bu olarak yazılmıştı. ‎ ‎Kurt, dişlerini bileyerek hakkıyla yaşar; kuzu ise o dişlerin arasında silinip gider. Düzen kusursuzdur, çünkü avcı avını bilir, av da kaderini. ‎ ‎Ancak halkların evlerinde korku ile çocuklarına anlattığı, başka bir kehanet de der ki; günün birinde bir kurt, kuzunun yumuşacık postuna bürünüp sürüye sızacak ve onu yok etmek yerine onu korumak için kendi soyuna diş bileyecektir. ‎ ‎Onlar bu lanete devrim dediler. Şehrin efendileri ise sadece Kökü kazınması gereken bir hata... ‎ Kapak tasarım: @elfalleyys Uyarı: +18, yaş farkı, şiddet vardır. Tetiklenecekler okumasın...

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Mahalle hikayesi. Tamamlandı. "Gökçen," dedi içli içli. "yanıyorum görmüyor musun da." Sıcak nefesi eğildiği için dudaklarıma vurmaya devam ederken siyah olan gözlerinin yoğunluk ile daha da karardığının farkına vardım. Uzaklaşmam gerekiyordu, uzaklaşmak zorundaydım ama bir eli belimde dudakları bu kadar yakınımdayken kendimi kıskaca alınmış gibi hissediyordum. "Uiy," diye duyduğum sesle gözlerimi yumdum. Sanırım Gülcan teyzeye basılmıştık, umarım sadece Gülcan teyzeye basılmıştık.