Sevgili defter, Ben bugün aşık oldum. Sahne ışıklarının altında, Juliet'in pencereden Romeo'ya uzandığı gibi uzandı üzerime aşk. Üstelik ölüm iksiri içmeye de yemin ettik. Ey Hermia! Bükme o masum boynunu. Çiçekteki iksirin etkisi bir düş kadar kısa, aşksa masallar kadar uzun. Gerçeği gömmeye bir avuç toprak yetmez, gençlik çiçek gibi açacaktır elbet gerçeğin üzerinde. Gençlik, pop şarkılarındaki nakaratlar gibi hareketli ve çarpıcı çünkü. Bu bir gençlik kumpanyası, Ve ben bugün aşık oldum.

'Benden Müjgan'a' yazıyordu zarfın üzerinde. Bir mektup, yer yer mürekkebi akmış yine de okunan minik yazıları vardı. "2035 yılının Nisan ayından yazıyorum sana, bu ilk denemem. Bunu aldığın gün 16 Haziran 1996. Hayatını değiştirecek bir adamla tanıştın. Adı Kenan." Yutkunup okumaya devam ettim. "Kenan senden yıllar sonra Müjgan'ım diye bahsedecek. Seni ilk gördüğü anı bana anlatırken her seferinde ağlıyor, adının geçtiği her an ağlıyor. Sen beni hiç tanımıyorsun Müjgan ama ben seni çok iyi tanıyorum ve geçmişteki yaraları sarmak için bu mektubu yazarak başlıyorum..." ... 1996 yılının bir Haziran akşamı Müjgan yastığının altında bir mektup bulur. Mektupta 2035 yılından gönderildiği yazmaktadır. Merakla mektubu açan Müjgan'ın hayatı yeni tanıştığı Kenan'ın da girmesiyle bir daha eskisi gibi olmayacaktır. Müjgan, kimden geldiği bilinmeyen mektuplar ve Kenan'ın bağlantısını çözmeye çalışırken bir yandan da yakın arkadaşı Necmi'nin stüdyosunu kurtarmaya çalışır.

1950'ler Türkiye'sinde, dünyaları isteyen bir genç kızın öyküsü. Nermin K. Arıkan, Galata Köprüsü'nde yaşamına son vermek istediği soğuk bir İstanbul gecesinde, daha evvel hiç tesadüf etmediği zengin, hoş bir kadınla karşılaşır. Kadın ona mani olmayı başarmanın bir yolunu bulur ve onu Üsküdar'daki köşküne davet eder. Gece boyu, aralarındaki çekinceye rağmen dertleşirler. Ancak Nermin, kadının köşkünde uykuya daldığı an korkunç bir gerçekle yüzleşir. Nermin birdenbire 1950'lerin Ankara'sına, hayallerini gerçekleştirmek üzere İstanbul'a kaçma hayalleri kuran 17 yaşındaki Rehiye Ağaçlıtepe'nin hayatına uyanır. O, Rehiye'dir. Ve yaşamı, en başından beri Rehiye'nin geleceği gördüğünü sandığı korkulu kâbuslarından başka bir şey değildir. Daha önceki tüm yaşamlarında çocuk yaşında ölen ve çok yakında 18 yaşına basar basmaz yine hayatının sonlanacağına inanan Rehiye, en çaresiz anında bir ölmeden evvel yapılacaklar listesi hazırlar. Onu platonik aşkı Metin Kenter'in Pera Palas'taki balosuna kavuşturması için çocukluk arkadaşı Üsküdarlı'nın kapısını çalar ve onu İstanbul'a kaçırması için yalvarır. Ancak Rehiye'nin bu masum yolculukta hesaba katamadığı bir şey vardır. İstanbul sadece onu değil; Üsküdarlı'ya duyduğu dostane hisleri de değiştirecektir.

1970'li yıllar.. Erzurum'dan Ankara'ya uzanan bir yolculuk, sadece şehirleri değil kaderleri de değiştirir. Müjgan, hayatında ilk kez ailesinin gölgesinden çıkarak büyük bir şehre adım atarken; bastırılmış duygular, suskunluklar ve söyleyemeyenler bir bir ortaya çıkmaya başlar. Aynı sofrada oturulan yabancılar, ilk bakışta masum görülen tanışmalar ve zamanla derinleşen bir karşılaşma... Bu hikaye; susarak büyüyenlerin, bakışlarında konuşanların ve kaderden kaçamayanların hikâyesi.

Bendeniz Menteşe'lerden Pehlivan Yılmaz'ın küçük oğlu Mustafa. Bugün ne vakit kiraz ağacına baksam onu ayağından tutup yere indirişimi hatırlarım; içimi hüzün kaplar. Acımıştır canı, çünkü Mel hep küçücüktü.

*Ah Süreyya, Sevgilim. Kısa hikâye.