Sıradan bir günün akşamında, geçmeye çalıştığı köprüden nehre düşmek üzereyken ölüm tarafından kulağına fısıldandı. "Uzatılan buz gibi soğuk bir el bütün hayatına dokunacak." Bağımlılar ve Avcılar bu kez sıradan bir hayatın hayalini kuran, geceye doğmuş bir kız için karşı karşıya gelecek. Siyahla beyazın, geceyle gündüzün, iyiyle kötünün anlamını yitirdiği bir iç savaş. Zihin çıkmazı. Yaşam mücadelesi. Sarsıcı bir kısır döngü. Issız bir kasaba. Kusurlu bir kalp. Uçurumun diğer tarafına, gölgelerin arasına hapsedilmiş kayıp bir ruh. Önce sahip olduğu her şeyi elinden alacaklar ve siz bunu her bir satır arasında hissedeceksiniz. Hayata tutunacak bir neden verecekler, "Yapma!" diye haykırmak isteyeceksiniz. Bu hikâyenin masumu yok. Bu bir aşk hikâyesi değil, nefret hikâyesi. Gecenin soluğunu ensenizde hissedeceğiniz, okurken sıcak bir kahveye muhtaç olacağınız kadar soğuk bir hikâye. #Aylema #Aşeka #Dora #Amely

Klasik bir abilerim ve gerçek ailem kitabı ama ana konu dışında bütün fikirler şahsıma aittir. ... Bende kilitli bir kalp onda ise her kilidi açan bir anahtar vardı. Ama ben, o kilit sadece benim kalbimi açsın istiyorum başka kalplere gitmesini istemiyorum. ... "Yeter artık! Ben size ne yaptım ya neden bana böyle davranıyorsunuz." Dedim babam ve abime bağırarak. "Sen ne cürretle bana bağırırsın!" Deyip her gün yaptığı gibi yüzüme sert bir tokat indirdi babam. Yüzüm sol yanıma düşünce sinirle histerik bir kahkaha attım."Görende bizi üvey sanacak, sürekli vurduğuna göre." Dedim sessiz bir şekilde ama babam duymuştu. "Öylesin zaten." Dedi o da sessiz bir şekilde. Aniden ona döndüm, gözlerim sonuna kadar açılmıştı. "Ne?" ... Duru daha bebekken fidye için kaçırılmıştır ve ailesi fidyeyi ödemesine rağmen onu kaçıran adamlar Duru'yu onlara vermeyip durumu kötü olan bir aileye verir.Her ay para karşılığında küçük kıza bakmaları söylenir ve verdikleri ailede paraları olmadığı için bunu kabul ederler. Duru'nun gerçek ailesi olan Mert Erdemoğlu ve Nazlı Erdemoğlu oğulları Batu, Çağan ve Deniz ile kızlarını arasalarda kızlarına dair hiçbir iz bulamamışlardır. Duru babasının zoru ile bir cafede çalışıyordur,ailesinin gerçek olmadığını öğrenen Duru gerçek ailesini cafede ki arkadaşı Tuna ile ararken ailesi de onu arıyordu bakalım önce kim kimi bulacak. Başlama tarihi:23/01/2023

"Hiç mi görmüyorsun ya, hiç mi anlamıyorsun beni Elfida?" diye bağırdı sinirle. Kaşlarım bilinmezlikle çatıldı. Neyi anlamıyordum? Yüz ifadem iyice çıldırmasına sebebiyet verirken yüksek sesi tonunu hiç kaybetmeden devam etti. Elleri gergince dağınık duran saçlarını bulmuş, iyice dağıtmıştı. Çıldırmış gibiydi... "Sana bakarken gözbebeklerimin dahi titrediğini, elimin ayağıma dolaştığını, kalbimin yerini terk etmek istiyormuşçasına çarpmasını,..." Şok olmuş gözlerim yüzünü izlerken iki yanına düşürdüğü elleriyle güçsüzce mırıldandı bu sefer. "Şu boktan hayatımda sadece seninleyken mutlu olabildiğimi hiç mi anlamıyorsun be kızım? " ⏳⏳ Bebek karıştırılma klasiği değil ama gerçek aile klasiği. Beğenmeniz dileğiyle iyi okumalar.♡♡ (KİTABIM REKLAM PANOSU DEĞİL, İNATLA YAZANLARI İNATLA SİLECEĞİM. LÜTFEN BİRAZ SAYGI!!) Kitaplarım şahsıma aittir, çalınması durumunda gerekli yerlere müracaat edilecektir... *170323* 🥇 #gizem 1 #yetimhane 1 #kolej 1 #elfida 1 #voleybol 1 #güzel 1 #aile 1 #gerçekaile 1 #kırık 1 #gerçekler 1 #serçe 1 #evlatlık 1 #mavi 1 #baba 1 #spiritüel 1 #klasikler 1 #genelkurgu 2 #kurguolmayan 2 #abi 3 #gençkızedebiyatı 4

PART 1 Fazla değil daha 8 yaşındaydım.Adını bile söyleyemediğim o şeylerden korktuğum kadar bana anlatılan o kötü canavarlardan korkmuyordum.Neydi bu kadar onu vazgeçilmez kılan.Benden daha değerli olmasını sağlayan neydi.Küçük cam bir şişe.içinde suya benzeyen bir sıvı.Yanında her zaman korktuğum iğne.Hasta olduğumda doktor amcaların bana yaptırdığı ve o çok canımı acıtan iğneler annemin nasıl oluyor da canını acıtmıyordu.Annem benim farkımda bile değildi.Gizli gizli izliyordum onu.Kendi kendine o iğneyi batırıyordu.Canı acıyor gibi gözükmüyordu.Sonra yanıma geliyordu.Çok yorulmuş gibi gözüken yüzünün rengi değişmiş,gözleri garip garip bakan annem mutlu gözüküyordu.Ama beni görmüyordu.Öfkeliydim.O küçük şişelerden nefret ediyordum.Bu yüzden ondan intikam almaya karar vermiştim.Annemi benden alan o şişelerden kurtulmalıydım. Annem uyurken gizlice odasına girip çantasını almıştım.İçinde en az on tane o şişelerden vardı.Hemen aldım.Koşarak dışarı çıktım.Her zaman gizlendiğim apartmanın arka boşluğuna giderken elime kocaman bir taş aldım.Kimsenin görmemesi için iyice saklandım.Artık intikam zamanıydı.Elimden bile büyük o kocaman taşı aldım ve tek tek o şişeler kırdım.Her vurduğumda annemin bana dahada yaklaştığını hissediyorudum.Bütün intikamımı almıştım.Artık annem onları bulamayacak ve ben artık korkmayacaktım.Kırdığım şişelerin içindeki sular elime bulaştığında çok korkmuştum.Ya bende annem gibi olursam diye.Koşa koşa eve gittim ve ellerimi yıkadım.O sırada annemin sesini duydum.Çıldırmış gibiydi.''Nerede,nerede '' diye bağırıyordu.Ben hiç bir şey bilmiyormuş gibi ona bakıyordum.Çantasını duvardan duvara fırlatıyor,kapıları yumrukluyordu.Korkmam gerekiyordu biliyordum ama o şişe ve şırıngalardan daha fazla korkmuyordum.Bir ara annem bana baktı.Çok uzun zamandır annemle göz göze