*Tamamlandı* "Sence bizden bir cacık olur mu?" dediğimde önce bana öylece baktı, sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Öyle ki boynumdaki kolunu çekip dizlerine dayadı ve katıla katıla gülmeye devam etti. "Lan ne gülüyorsun?" diye sinirle sordum. Teyzeler pencereye çıktı ve gözleri hemen bizi buldu. "Sussana lan, Allahın belası domuz!" dedim dişlerimin arasından. "Esra, kızım hayırdır?" dedi FBI teyze. Hayrı mı kaldı be FBI teyze? Aldık başımıza belayı işte. Ama seni kırmayayım. Hayırlı uğurlu olsun! "Yok Selma Teyze!" dedim gülümsemeye çalışarak. "Arkadaşı kızın biri taciz etti arka sokakta da, kriz geçiriyor şu an." Azman aniden gülmeyi kesti ve kaşları çatıldı. "Vay vah!" dedi diğer pencereden MİT teyze. "Su getireyim mi Akın evladım?" Azman'ın gözleri ona döndü. "Yok sağol Makbule Teyze. Alıştım artık..." dedi ve gözleriyle beni işaret etti. "Bu kızın tacizlerine." Rezillik yükleniyor...%94 Kapak Tasarımı: Gölgehayaller © Tüm Hakları Saklıdır.

Ondan korkuyordum evet çünkü o bir insan değildi. Ne zaman bir yaratığa dönüşeceğini kestiremiyordum. Belki de buradan kaçmam kurtulmam lazımdı ama beni bu yaratığa çeken neydi? Bazen normal bir insanken bazen korkutucu bir yaratığa dönüşüyordu. Aklım arkana bakma kaç derken peki kalbim neden bu yaratığı tanımakta bu kadar ısrarcıydı. Ya o benim bedenimi ele geçirip kendine hapsedecekti yada ben onun ruhunu esir alacaktım. Ondan uzaklaştıkça mıknatıs gibi ona çekiliyordum. Ne kadar istemediğimi söylesemde onun gönüllü kurbanı gibiydim... Okuduğunuz sıradan hikayeleri unutun ve kendinizi bu tehlikeli çekimin etkisine bırakın...👄 Hikayenin tüm hakları bana aittir ... +18 sahneler vardır okumak istemeyen şimdiden okumasın....

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

NOT: BİRİNCİ KİTABI OKUMADAN OKUMANIZ ÖNERİLMEZ. *** Arkamı dönmüş gidiyorken konuşunca durdum. -Peki mevzu sadece korkman mı Doğa? Ben öylece karşıma bakarken derin bir nefes alıp arkama döndüm. -Hayır. Mevzu onunla korkunç bir geçmişimin olması ve bunu sadece senin iyileştirmen. Beni iyileştiren tek şeyi de yok etmesine izin vermeyeceğim. Canımı vermem gerekse bile. Dedim ve arkama dönüp ilerlemeye başladım. Ama dönerken son anda gülümsediğini gördüm. °Tüm hakları Egenin midesinde saklıdır.°

Zamanından binlerce yıl ötede gözlerini açan bir savaşçı! Archer Sword zorlu bir savaşın ortasındayken kendini birden büyülü bir aynanın içinde bulur ve zamanından bin yıl ileride çok farklı bir dünyaya gözlerini açar. Genç ve güzel bir üniversite öğrencisi olan Savianna'nın evinde uyanan Archer bilmediği bu dünyada onun yardımına ihtiyaç duyar. Savianna genç bir üniversite öğrencisidir. Tek sıkıntısı onu aldatan erken arkadaşı ve elektriklerin kesilip kesilmeyeceğiyken gökten adeta zembille inen gizemli adam onun sakin dünyasını altüst eder. Adam geçmişten, çok geçmişten, geldiğini iddia ediyordur ve bu Anna'nın oldukça parlak hayal dünyası için bile oldukça uçuk bir palavradır! Anna sıkıcı derecede sakin dünyasında kalmaya, Archer ise bu inatçı güzele çok farklı dünyalar olduğunu göstermeye kararlıdır. Her iki genç de aşkları ve görevleri arasında çelişirken insanlığın kaderlerini kopmaya hazır gergin bir ip gibi ellerinde tuttuklarından habersizdir. *** 05.10.2016

UYARI: Hikayeyi okurken sakın henüz okumadığınız bölümlere bakmayın. Gizem/Gerilim olduğu için spoiler yiyebilirsiniz! Yetenekli olmak. Her defasında imrenilen bir olgu. Başınıza bela açacağını asla düşünmezsiniz; Öyledir ki yetenekli insan belaya rastlamaz. Aksine bunun bir deli saçması olduğunu düşünürsünüz. Ama bir kez daha düşünün. Zira genç bir kız olan Maya'ya göre hiç de öyle değil. Hele ki kızımız doğuştan telekinezi yapabiliyorsa, kendisini belanın, bildiğimiz belanın içinde bulması kaçınılmaz olacaktır. Düşmanı yakaladığını zannettiğin anda çember daha da genişler. *Her bölümde gizemin dozu artarken, entrikalar doruklara ulaşacak.*

21. yy'da sakin bir hayat yaşayan Ang binlerce yıllık efsunlu bir tılsımın başına bu kadar bela açacağını hiç düşünmemişti. Tılsıma temas ettiği an sonsuz bir alevin içine yerleşerek onu zamanda binlerce yıl geriye savurmasıyla kendini, nefesini kesecek kadar yakışıklı bir adamın karşısında bulmayı da hiç beklemiyordu. Ama kaderin tuhaf bir eğlence anlayışı vardı. Adam güçlüydü, zorbaydı, despottu... Ve kahretsin ki cehennem kadar yakıcıydı. Barbar Lord Alexander Aaden Sword'un onu orada tutabilmesinin mümkünatı yoktu! Ang ne yapıp edecek bu vahşi ve büyülü dünyadan kurtulmaya bakacaktı. Ama Alexander'ın onun için başka planları olduğunu çok geçmeden anladı. Kendini karşı konulamaz bir tutku ve macera dolu bir yolculukta bulan Ang, yapması gereken tek şeyi yaptı. Kaçtı! Bu hikâye de beklenmeyen tek şeyse aşkın tüm bağlardan daha keskin olduğuydu. *** Zaman, mekan, yaratıklar ve dioren dünyası tamamen kendi hayal ürünümdür... 20 Mayıs 2015

Eva Johnson sıradan bir lise öğrencisi iken bir anda anlam veremediği olaylarla karşılaşır. Yazıları okuyamaması ve eşyaların ona doğru uçması ile kafayı yediğini düşünür. Fakat bir gün bir genç karşısına çıkar ve kendisinin yalnız olmadığını söyler. Eva kendisi gibi özel yeteneklere sahip gençlerin bulunduğu bir akademiye taşınır ve burada ise hiç beklenmedik yeteneklerini keşfeder. Aslında bu yeteneklerinin onu sonunu getireceğinden habersizdir. 7 seçilmişin var olması gerekirken kendisi 8. olarak aralarına katılır. Peki bu onun için neleri beraberinde getirir? İşte sizlere bunu anlatan sürükleyici bir hikayeye davet ediyorum. Şimdiden keyifli okumalar... *Kitabın devamı ile birleşik olduğundan bölüm sayısı fazladır* Temmuz ayı boyunca Bilim Kurgu #7 - #10 Ağustos ayı boyunca Bilim Kurgu #5 Eylül ayı boyunca Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır © PERVİN ÇALIŞKAN

TAMAMLANDI ☆ "Kızlar sonra bana sana tapıyorum, dedi." Işıltı heyecanla anlattığı olaya büyük tepkiler vermemizi bekliyordu ki bu biraz zordu açıkçası. 11 kişi onu dinliyordu. Biraz (!) büyük bir arkadaş grubumuz vardı. Ecrin şalını düzeltirken somurttu. "Tapmak mı? Haşa! Allah'a şirk koşmuş. Olmaz onunla. Gel sana bir Şakirt bulalım kız."dedi. Son Mübarek Bükücümüz. Kenarda makyajını düzelten Bade kocaman ela gözlerini kırpıştırıp sırıttı. "Kızlar erkeklere nasıl cevap vereceğimizi buldum. İntikamımız acı olacak. Onlar biz uyurken odamıza girip eşyalarımızı çalarlar ha! Şimdi bitti onlar." Gözlerinde bir anda alev gördüğümü söyleyebilirim. Kız lisesinden erkek lisesine son sınıfta derslerimize asılmak ve kardeş okulumuzun çalışma kamplarında yararlanmak için geçen derece sınıfıyız biz. Zeki, güzel, komik kızlar. Tabi unuttuğumuz bir şey vardı. Kız lisesinden karma liseye bile geçiş deveye hendek atlatmak gibiyken biz erkek lisesine geçerek deveye parmak uçlarında bale yaptırmıştık. Kapak Star Bloody Photoshop tarafından yapılmıştır. Komedi #93 Kızlisesi #1 Tüm hakları saklıdır © CMTGirl.