Mardin'in dar sokaklarına sığdırılmış kocaman bir konak.. On dokuz yaşında zorla evlendirilen bir kadın. Hayatını intikam almaya adamış bir adam. İki yarım aşk,bir bütün hayat... " Bu kitap bir töre kurgusu üzerine uyarlanmıştır! •Kurgu tamamen bana aittir,hiçbir çalıntı veya alıntı yapılmamıştır! TÜM HAKLARI GİZLİDİR!!

Nefesini enseme üfledi kulağıma fısıldadı "Bugün yanında yatmak istiyorum,izin verir misin ?"dedi arkam alpaslana dönüktü izin vermesem de yanımda yayacaktı biliyordum kibarlik etmeye çalışıyordu sadece,olumlu anlamda başımı salladım belimden tutup kendine daha çok bastırdı. Dudaklarını boynuma getirdi öpüp ısırdı ısırdığı yerleri öpüyordu ne yapmaya çalışıyor bu adam kalbim deli gibi atıyordu "Alpaslan "dedim kısık çıkan sesimle,Alpaslan kulak mememi dişlerinin arasına alıp çekiştirdi. Birden üstüme çıkıp tişörtümü çıkardı "Alpaslan napiyorsun?"dedim korkmuştum kalbim hızlı atıyordu avuç iclerim terliyordu,Alpaslan gözlerimin içine bakıp gülümsedi dudaklarını dudaklarıma kapattı sert öpüyordu ilk başta karşılık vermedim "Karşılık var"dedi sert çıkan sesiyle karşılık vermeye başladım alt dudağımı ısırınca istemsizce inledim dudaklarımı öpmeyi bıraktı,göğüslerime bakıyordu utanmıştım. Başımı diğer yana çevirdim sütyenim olduğu için ellerimle kapatmama gerek yoktu sütyenimden taşan yerleri öpmeye başladı istemsizce elim alpaslanın saçlarına gitti saçlarını çekiyordum. Alpaslan sütyenimden taşan yeri hem öpüp hem emiyordu büyük morluklar kalacaktı tenimde belli,istemsizce inliyordum Alpaslan gözlerini tekrar gözlerime dikti mavi gözleri iyice koyulaşmıştı nefes nefese bir şekilde konuştu "Teninin de Kokunun da benden başkası bilmeyecek,benimsin artık,sadece benim efulimsin" dedi Boğuk çıkan sesiyle sadece gözlerinin içine bakıyordum beni deli gibi arzuluyordu bu adam neydi böyle sevdiğim adam mı patronum mu? Alpaslan 》Elisa +18 ve küfür içeriklidir

Şirketinde staj yapan gencecik toy bir kızdı o. Murat ona tutulamazdı, tutulmamalıydı. Ama elinde değildi bu kıza öyle bir tutuldu ki ona kendisinin olmaktan başka bir yol bırakmadı. Genç kız ise hayatına hükmetmeye çalışan bu adama öfkeliydi. Halbuki en başında ne kadar da farklıydı her şey. Nerden bilebilirdi ki bu adamın kendisine olan düşkünlüğünü. Şimdi ise yanında olmaya zorlandığı bu adamın tutkusuyla, sevgisiyle baş etmeye çalışıyordu. Peki ya kendi duygularıyla da baş edebilecek miydi?

Unutmak mümkün değildi böylesine büyük bir aşkı. Ve bir gerçek vardı hislerimi acımasızca katledip tabuta koyarak toprağa gömen. Unutmamakta mümkün değildi kalbimde bıraktığı yaraları... Mantık; yırtıp atmıştı kitaptaki o yaprağı. Kalbim; kanı mürekkep olsa bile yazmak istiyordu adını. Peki ya ben; ben sadece beyaz hayaller kuruyordum. Siyah bir mürekkebin, o hayalleri siyaha boyayacağını bile bile. ♠️♥️♣️♦️ (Tüm Haklar Saklıdır!) #1- gurur

Ben Alev namı değer cellat düşmanın kabusuyum 25 yasındayım hakari sınır karokoluna calışıyorum yetimhanede büyüdüm ailem yerine koyduğum arkadaşı polen var ondan başka kimsem yok

"Dilini, dudağından uzak tut." Diyerek gözlerini yumup yeniden araladığında yanağımı dişleyeyim derken dudağımı dişlemiştim. İstemsiz yaptığım bu harekete yutkunarak karşılık verdiğinde hipnoz olmuş gibiydim. "Yapma şu hareketi anasını satayım, yapma!" Diye hızla konuştuğunda başımın yanındaki eli çenemi kavramıştı. "Meva..." Ona ne var dercesine baktım. "Dişlerini de dilin gibi çeker misin oradan, yoksa ben başka yöntemlerle mi çekeyim?"

Ölüm Portresi kitabının başrolü Atlas'ın kardeşi Efsun'un hayatını anlatmaktadır. "Bir kukla olmaya devam mı edeceksin? Bu musun sen, bu kadar mısın Efsun?" Kukla değildim. O benim ailemdi. O benim abimdi. Bu yola onunla birlikte Hera'nın intikamını almak için çıktık. Kandırma kendini. Kandırma kendini. Kandırma. Akın gözlerimin içine bakmaya devam etti. Gözlerindeki öfke kalbimin sızlamasına sebep oldu. Bir cevap beklemediğini biliyordum. Cevabı kendime vermem gerekiyordu. Bir kukla olmaya devam mı edeceksin Efsun? Atlas aşkı için savaşıyor. Peki sen? Aşkını mı seçeceksin seni hiçbir zaman kabullenmeyen abini mi?

Lina Kara, babasıyla ettiği kavga sonucu babasını kendi kafasına sıktığı bir kurşunla kaybeder. Bu kayıp kendisinden de birçok şey götürür. Borçlar ve vicdan azabı arasında sıkışırken zaman pek iyi davranmaz ona. On ay kadar sonra eski halinden eser yoktur artık. Hissizleşmiş ve yaşama olan hevesini kaybetmiştir. Kendisini bazı insanlar böyle yaşar diye teselli ederek annesi ve kız kardeşi için yaşamaya devam eder. Sıradan bir gün çalıştığı çiçekçiye gelen gizemli bir adamın ricası üzerine bir çiçek teslimatına çıkar. Ölüm anlamına gelen çiçekleri teslim ettiği adamın babasının otopsisini yapan adli tıp uzmanı olduğunu ertesi gün savcılıktan gelen bir telefonla babası hakkında sarsıcı gerçekle öğrenir. Adli Tıp Uzmanı Aral Çakırca'ya götürdüğü ölüm çiçeklerinin ikisi için olduğunu anlar. Babasının peşindeki birtakım organizasyon üyeleri, Lina'nın, Kadir Kara'ya gidecek olan anahtar olduğuna eminken Lina bunun ne demek olduğuna başta anlamasa da zamanla yaşananlar anlam kazanmaya başlar. Bilmediklerinin bildiklerinden fazla olduğunu Aral Çakırca ve Savcı Yiğit Atalay'la bu olayı çözmeye çalışırken keşfeder ve ailesinin kendisinden sakladığı sırlarla bir bir yüzleşmeye başlar. Saklanırım göz önünde. Gelir geçer önümden. Ben görünmez değilim. Hiçe sayar beni gözünde... Bu bir bilmece... Söyle bana Lily... cevap ne?

"Ben Manolya'yım. Bende her çiçek gibi solacak mıyım?" "Her çiçek bir gün solar, ben senin için ölümsüzlüğü bulacağım." * Hasta bir kadın ve onun her zaman yanında olan doktorunun hikayesi. Başlangıç: 1 Ekim 2022 Bitiş: 1 Ekim 2023

• Nefes, mektupla terk edip giden babasını bulmak için babasının izini sürmeye başlar. Gittiği adreste, kimsenin bilmediği eğitim yeri olduğunu fark eder. Ancak bu eğitim yerinin, babası Gökhan Keskin'e düşman olduğunu bilmiyordur. Alıntı; "Ben babanı öldüreceğim, sende bana yardım edeceksin!" gözlerimden yaşlar dökülüyordu ancak Denizin umrunda değildi. Gözlerini intikam duyguları bürümüş gibiydi. Canı yanıyordu, biliyordum. • "Ya Denizle olacaktık, yada Denizin girdabına kapılacaktık.."