TAMAMLANMIŞ HİKAYE WATTYS 2016 KAZANANI TARİHİ KURGU 1. KİTAP Yaşlı Dük ölüm döşeğinde bile torununu rahat bırakmıyordu ama bu son oyunu kazanamayacaktı. Berrington malikanesi Edward'ın ömründe değer verdiği tek şeydi ve onu kaybetmeyecekti. Kadınlara zerre kadar güveni olmayan ve evlenmeyi asla düşünmeyen genç adamın hakkı olan mirasını alabilmesi için evlenmesini şart koşan dedesine cevabı sahte bir gelin olacaktı. - Gelin rolü oynayacak bir kıza ihtiyacımız var Victor. İhtiyar Dükü gerçek bir evlilik olduğuna ikna edebilmeli. Vaktimiz çok dar. Elizabeth ve Edward'ın batakhaneden saraya uzanan öyküsü...

"Gerçekten de sadece bunun için mi geldin?" Kapı pervazına yasladığı koluyla oldukça davetkar bir şekilde bana kaslarını sergiliyordu. Üzerinde hiçbir şey olmadığı için resmen 'gel beni ye' diye bağıran kaslarından gözlerimi çekip yüzüne bakabilmem epey bir zaman almıştı. İtiraf edeli çok olmuştu, benim kaslara zaafım vardı. "Ben.." Tereddütle konuşmamı yarıda kestiğimde önüme seçenek ekranı çıkmıştı. □A- 'Başka bir nedeni mi olması gerekiyor?' şeklinde alaycı bir cevap ver □B- Gözlerini kaçırıp başka bir nedenle burada olmak için yeterince yakın olmadığınızı söyle □C- 'Tabii ki de Hayır' de ve dudaklarına yapış (34 altın) C! C! C! Kesinlikle eminim, son kararım! Üç evet ile- [Uyarı! Yeterli altınınız bulunmamaktadır. Reklam izleyerek 1 altın kazanmak ister misiniz?] Hay sikeyim böyle işi! ~ Tek eğlencesi otome oyunları ve webtoonlar olan, asosyal bir liseliydim. Matematik yazılısından önce bitirmeye kararlı olduğum otome oyunu için günlerimi telefon ekranında geçirdikten sonra oyunu, her karakterin de mutlu sonunu görmek için teker teker bitirdiğimde sonunda gönül rahatlığı ile yatağa girebilmiştim. Ancak gözlerimi oyunun içinde açmayı beklemiyordum. Üstelik buradan çıkmak için oyunu tamamlamam gerekiyordu. Şey, o kadar da zor olmadığını düşünüyorum ne de olsa 4 ana karakterin her birinin de mutlu sonunu görmek için oyunu defalarca kez oynamıştım. Yani zor olmamalıydı, değil mi?

'Viola Velenoso' krallıktaki yaramaz çocukların gece uyumadan önce dinlediği ve gün içinde uslu durmazlarsa gelmesinden korkup yaramazlık yapamadığı, bir dönem tüm dünyaya hükmetmiş ve hâlâ adı geçince insanın yüreğine korku salan efsanevi bir cadı. Onun hakkında sokaklarda; kadim ejderhayı dize getirdiği, koskoca bir ülkeyi yok ettiği ya da şeytanı çırağı yaptığı hikayeleri duymanız çok mümkündür. Neyse ki yüzyıllarca insanların beslediği bu korku, 43. Kral Aaron Agnar Raghnall'ın tahta geçtikten sonra cadıyı öldürmesiyle sonlandı. 'Çamurdan Krallık' ana karakter Aaron'un tahta çıkış sürecini ve kötü cadı Viola Velenoso'yu öldürüşünü anlatan basit bir fantastik kitap. İşte içinde yaşadığımız dünya bu klişe hikâyeden ibarettir. Bunu ben demiyorum elbette. Bunu karşımdaki çatlak herif söylüyor. "Seni buraya girmeden önce öldürmeliydim." "Viola! Ben bu hikâyenin ana karakteriyim! Ben Aaron'um!" "Çık dışarı ahmak! Viola değil, Viola Velenoso!"

'İmparatorun Kılıcı' Önceki hayatımda okumaktan zevk aldığım bir fantastik aşk romanıydı. Onu diğer romanlardan farklı kılan şeyi sorsalar muhtemelen ana karakterin aptal ve masum bir kız olmaması olduğunu söylerdim. Ama yine de diğer hikayelerden çok da farklı olduğunu söyleyemezdim. Sadece okumaktan zevk aldığım romanlardan birisiydi. Evet, eğer bu hikâyenin içine girmeseydim benim için 'sadece okumaktan zevk aldığım bir roman' olarak kalacaktı da...

Marissa Vigliance doğduğu anda elde ettiği güzelliği ve asil soyu ile krallığın en şanslı kadınlarından biri olarak adını unutturmayan bir leydiydi. Yüksek sosyatenin gıpta ile baktığı siyah saçları ve denizi andıran masmavi gözleri, mermer gibi beyaz teni ve kiraz gibi dudakları ile bir kere bakanın aklını başından alan bir güzelliğe sahipti. Tüm bu sahip olduklarıyla sosyetenin 'Çiçekler' olarak adlandırdığı 11 gözde kadınından biriydi. Mavi çiçek Marissa... Şımarık, narsist ve dünyayı ayakları altında isteyen kibirli Marissa... Tüm gözlerin gittiği her yerde üstünde olduğu Marissa... Tek bir hareketinin aylarca konuşulduğu en ufak bir bakışının olay olduğu Marissa... Marissa... Marissa... Kim bu Marissa gerçekten? Bu soruya sosyeteden onlarca cevap gelebilir şüphesiz. Krallığın en güzel, en sevimli, en çekici, en güzel sesli, en parlak gülüşlü, en mağrur bakışlı, en zarif yürüyüşlü, en mavi gözlü, en bir şey leydisi! Ancak benim için Marissa 3 hafta sonra acımasızca öldürülecek olan acınası bir leydi. Muhtemelen bunu da sadece ben ve müstakbel katil biliyordur. Ben nereden mi biliyorum? Hayır, katil olmadığımı söyledim. Ne yazık ki ben Marissa'nın ta kendisiyim! Ve yanlışlıkla tanrıyı kızdırmışım gibi duruyor. ~ Her şey ilk hayatımda öldükten sonra tanrıyı kızdırmam ve ölecek olan bir yan karakter olarak ikinci bir hayata gözlerimi açmamla başladı. Size tavsiye: dilediğiniz şeylere dikkat edin yoksa kendinizi benim gibi bir cinayet romanının en başında öldürülen bir yan karakter olarak bulabilirsiniz. Bu yüzden katil beni bulamadan önce ben onu bulmalıyım. Hedefim katili bulmadan ölmemek. Hayır, katili bulduğum anda da ölmemek!

Prenses ve ejderha hikâyesini hepimiz biliriz öyle değil mi? Kuleye hapsedilen yardıma muhtaç bir prenses ve onu kurtarmaya gelen cesur bir şövalye... Tatlı bir romantizm hikâyesi. Sonraki hayatımın bu hikâyenin dünyasında geçeceğini öğrendiğimde üzerimde hiçbir endişe kalmamıştı. Ne de olsa ejderha olmadığım sürece bu hikâye herkes için mutlu sonla bitiyordu. Bu yüzden Tanrı bana sonraki hayatımda gerçekleşmesini istediğim dileklerimi sorduğunda çok üzerine düşünmeden telefonumu ve hafızamı aynı şekilde sonraki hayatımda da yanımda istemiştim. Fakat Tanrı acımasızdı. Bunu prensesin hizmetçisi olarak yaşarken internetin sadece ejderhanın kulesinden çektiğini fark ettiğimde öğrenmiştim.

Prensesin Ezgisi adlı romana kötü yorum yaptıktan sonra öldüm ve kendimi bir anda prensin elinde ölecek olan büyü kulesinin efendisi olacak Lucrezia'nın çocuk bedeninde uyandım. Önceliğim prensle iyi arkadaş olup kendimi kurtarmaktı ama neden kitabın başrol erkekleri şimdi benim peşimdeydi ki? "Bir büyücünün son sözlerini duymak istemezsin!" "Özür dilerim Lucrezia!" Ben Masumum Majesteleri