M.Ö. 427-347 yılları arasında yaşamış olan Eflatun düşlediği en iyi devleti, Sokrates'le birlikte, bu kitapta anlatır. Devlet'te iki düşüncenin çatışmasına tanık oluruz: 1) İnsanlar doğuştan iyi ve eşittirler; toplumun kötü düzeni onları bozuyor, güçlüler güçsüzleri eziyor. Kanunlar güçlülerin elinde güçsüzlere karşı silah okuyor. 2) İnsanlar doğuştan ne iyi ne de eşittirler. Yalnızca güçlü ve güçsüzler vardır. Güçlünün güçsüzü yönetmesi, doğa gereğidir ve doğrudur. İnsan haklı olmaya değil, güçlü olmaya bakmalıdır. Buradan yola çıkarak Devlet'in, bugün "insan değerler" başlığında ele aldığımız birikimin kaynaklarından biri olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Yayınevi: Pordo Siyah Yayınları Çevirmen: Cenk Saraçoğlu - Veysel Atayman Basım Yılı: 2013

O bana yasaktı, ama ben ona değildim. O beni kaybetmeyi göze alamazdı ama ben alırdım. Ben karanlıktan korkardım ama onun karanlığında korkmuyordum. Belki onu bana saplantılı hale getiren aptal bir oktu. Ama benim onun kaba, sert, korumacı, kırıcı, karanlık hallerine saplantılı olmamın hiç bir nedeni yoktu. Ona aşık olmayı hiç düşünmemiştim. Ama ben ona aşık olmuştum. Ve bu bizim birbirimizde bulduğumuz tek ortak noktaydı. Yasak olan bana tatlı gelirdi. Ama bu yasağın bu kadar acı olacağını hiç düşünmemiştim. Tıpkı sıradan bir narın bana hayatım boyunca acıyı ve zevki tattıracağını bilmediğim gibi. -------- "Ben kendimi tanıyamıyordum. Ve en acısı seni tanıyordum her gün biraz daha. Sevilemeyecek bir adam olduğunu görüyordum her geçen gün." _____________ "Gitsin istedim. Benden kilometrelerce uzaklaşsın. Ama sonra yine bana gelsin istedim. Gittiği yer de geleceği yer de ben olayım istedim."

bal&nar