Karşısında ne halde olduğumu az çok tahmin edebiliyordum. Gözyaşları kurumuştu ancak bir kelime daha etse yeniden ağlayacak, bu kez kendini toparlayamayacak gibiydi. "Topal Ağa", hakkındaki tüm sert söylentilerin aksine, gözyaşı dökmekten çekinmeyen oldukça duygusal biriydi. Odanın havası giderek ağırlaşırken, sonunda ağzındaki baklayı çıkardı. Endişesini bir an bile gizleyemeyerek konuşmaya başladı. Kalın, bariton bir sesle adımı telaffuz etti; sesi, ismime bile zarar vermekten korkar gibi bir tınıya sahipti: "Selin... Bir daha kendine zarar verme, Selin."

BİR MESAFE AŞK HİKAYESİ İZMİR'İN EGE ' SİNE KAVUŞMANIN HİKAYESİ