Karanlık bir yol vardı önümde. Bir adım atsam ben ölecektim. Geri dönüp gitsem ise o. Öyle bir zaman gelecekti ki seçim yapma hakkı bana düşmeyecekti. Bu bir mecburiyet olacaktı. Ve o zaman geldi. Bir adım attım karanlığa doğru. O adımları ikinci ve üçüncü adımlarım izledi. Gittikçe kayboldum siyahın içinde. Beni değil, onu yaşatmayı seçtim. "Ama sadece tek bir seferliğine," dedi yakarırcasına. "Bu gece benim için ağlar mısın?"

metanoia: Günlüğünü gerçekten çöp kutusuna mı atıyordun? metanoia: İstenilmeyen şeyler imha edilir. metanoia: Ve o defter benim ayaklarımın ucuna düştüğüne göre, metanoia: Bu okumam gerektiği anlamına mı geliyor? 12.12.20 | karanligiyazar

Ben bir masal gezginiyim. O masal bu masal geziyorum. Bir ejderham var. Aslında onunla pek çok şey yapıyoruz ama elbette en çok masalları gezip ortalığı karıştırmayı seviyoruz. Mesela bir keresinde Külkedisi'nin ayakkabısını saklamıştık prens bulamasın diye... Sonra Pamuk Prenses'in kafasını karıştırıp yedi cücelerle buluşmasını engellemiştik. Peter Pan'a büyüme iksiri içirmiş, Keloğlan'ın Karakaçan'ını kaçırıp fidye istemiştik. Alaaddin'in sihirli lambasındaki cini özgür bırakmış, Uyuyan Güzel'in yüzüne uyurken boya yapmıştık. Rapunzel'in kuaförü, Kötü cadının sadık hizmetkarı rolüne bürünmüştük. Masalları karıştırmak çok zevkli! İnanın bana masalın devamı hiç tahmin edemeyeceğiniz bir şekilde gelişiyor. Ben Kaf dağının da ötesinde yaşıyorum. Can dostum ejderham ve sınırsız hayal gücüm dışında hiçbir şeyim yok ve gerek de yok. Fakat sanırım bu sefer başım biraz dertte. Karıştırmak için girdiğim bir masalın içinde sıkışıp kaldım ve olaylar hiç beklemediğim bir hızla ilerliyor. Masallar birbirine girmiş durumda. Prensler, prenseslerini karıştırmış; kötüler rakiplerini şaşırmış halde ve kafayı bana fena takmış intikam meraklısı biri peşimde, bana aşık olduğunu iddia eden bir yankesiciyse iyice canımı sıkmakta... Özel güçlerim ejderhamla birlikte Kaf dağının ötesinde kaldı. Boyutlar arasında sıkışıp kalmış durumdayım, masallar içinde yitip gitmek üzereyim. Galiba bu sefer yaramazlığı biraz abartmışım ha? (13-14 yaşındayken yazdım, düzenlemeye üşeniyor ve kaldırmaya kıyamıyorum.)