Elif 16 yaşında, kalp hastası ve hayatı boyunca dış dünyadan uzak tutulmuş bir kız. Büyük bir evde yaşasa da aslında dört duvar arasında büyümüştür. Ama Elif'in bilmediği bir gerçek vardır... O, sandığı ailenin gerçek kızı değildir.

Nisan ayının başlarında, hayatı sadece okula gidip gelmekten ibaret olan ve okulun voleybol takım kaptanı olan Leyla, bir gün okulun basketbol takım kaptanı Atlas ile okulun itiraf sayfasına düşer. Yaşanan bir yanlış anlaşılma sonucunda bütün okul onları sevgili sanır. Oysa Leyla ve Atlas, birbirlerine sadece yardım ettiklerini düşünmektedir. Bu sırada, annesini kaybetmesinin üzerinden dört yıl geçen Leyla bir gün odasında Annesi tarafından yazılan bir mektup bulur. Mektupta yazanları okuduktan sonra ise hayatının dönüm noktası olacak bir karar vermesi gerekir..

Rusya'da yaşayan kız gerçek ailesinin Türk olduğunu öğrenir. Çekinceleri olurken yeni ailesinin kendisine nasıl davranacağını bilemiyordur. Öğrenmeniz için kitabıma bekliyorum ballarım...

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

bu hikaye yıllar önce hastanede çıkan bir karışıklık sonucu karışan ikiz bebekler 16 yıl sonra ailelerine kavuşan. geçmişte yaşadıkları olaylardan dolayı utangaç çekingen ve sinir hastası yazgı, söz konusu kardeşi olduğunda gözü kimseyi görmeyen yağız'ın hikayesi

13 yıl olmuştu kızını görmeyeli, onu öldü sanalı... karısının ölümün ardından bir de kızının ölümü ile yaşamaya çalışan Karan Acar bir gün evine gelen bir adam sayesinde tüm gerçekleri öğreniyor. peki ya kızı, kızı onu ve bu hayatı kabul edecek mi? BAŞLAMA TARİHİ: 28.01.2023 BİTİŞ TARİHİ: 01.02.2023

[tamamlandı] Bakışları yere odaklıyken duyduğu kahkaha seslerine kulaklarını tıkamak istedi. Yağız öksüz değildi ancak en çok bugünlerde hissediyordu annesinin yokluğunu.

Yıllar önce karışan bebekler klasiğinden. Ufacık değişik bu sefer ki. Kızımız evli ve hamile. Anne olacak. Öz annesini ve öz babasını daha iyi anlayacak. 3 abi ve ondan küçük bir erkek kardeşi var. Onları da alışamaya çalışacak. Bu süre zarfında biricik eşi Barbaros her koşulda yanın da olacak. Önüne zorluklar çıkacak. Ama ailesi ile bu zorlukları beraber atlatacak.

17 yıl boyunca aile kavramından uzak bir kız, Yıllar sonra gerçek ailesine kavuşursa ne olur? KARIŞAN BEBEKLER KİTABIDIR. && Tüm hakları saklıdır .Kitabımdan çalıntı olursa gereken yapılacaktır. Yayım tarihi : 03.06.2021 Beğenerek ve severek okumanız dileğiyle, Yağmur C.

Okumadan önce yeni hikayeme de bir şans verirseniz çok mutlu olurum. ~YATILI OKUL *BOOKİSH_PAWS "ANNE!" dedi küçük güzel yeşil gözlerinden yaşlar akan kız. "Anne," dedi umudunu kaybetmeye başlarken. "Anne saklanma korkma benden!" diye bağırdı ormanın derinliklerine doğru. "Anne baba neredesiniz?" dedi ve ekledi. "Anne ben üşüdüm beni kollarınla sarmayacak mısın?" dediğinde içinde bir sürü patlamalar oluşurken. "ANNEE!" feryadıyla hüngür hüngür ağladı. Annesini sayıklıyordu. Ona acı çektiren şey ise annesinin ondan korkup saklandığını zannetmesiydi. Daha dört yaşındaydı ve çok derin bir acı çekiyordu. "ANNE SANA ŞARKI SÖYLERSEM GELİR MİSİN?!" küçük Peri annesine şarkı söylemeye başlamıştı o titreyen sesiyle. "B-Benim annem güzel annem Beni al kollarına Kucağında uyut beni Ninniler söyle bana..." Annesinin geri gelmeyeceğini düşünmesi kalbini acıtıyordu. "Anne, baba, abi beni duyuyor musunuz?" ve ekledi. "Elma dersem çık, armut dersem çıkma tamam mı?" Peri küçük elleri ile gözlerini kapattı ve "ELMA!" diyerek ellerini büyük bir heyecanla indirdi ve gözleriyle etrafı taradı. "Anne o zaman sihirli sözcüğümüzü söyleyelim mi?" diye seslendi ormandaki boşluğa doğru. Elleri ile gözlerini kapattı ve sihirli cümleyi söyledi "Çiki çiki or-ta-ya çık!" küçük kız gözlerinin önündeki küçük ellerini indirdiğinde annesini göremeyince tamamen umudunu kaybetmişti... #1. Şiddet 07.07.23 #1. Yalandünya 07.07.23 #1. Sinir krizi 07.07.23